ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਪਰਾਯਣੈਃ

ਜੋ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—

ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਰਾ ਦਾਰੁਵਨੇ ਵਿਭੋ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਤਦ੍ਵਨਸ੍ਥਾਨਾਂ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍

ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਉਹ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਤਪਸਵੀ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।

ਕਥਂ ਦਾਰੁਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ ਵਿਕृਤਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਦਿਗਮ੍ਬਰਃ

ਭਗਵਾਨ ਨੀਲਲੋਹਿਤਾ ਕਿਵੇਂ, ਅਜੀਬ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਉਰਜਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇ ਸਿਰਫ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਕੇ, ਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ?

ਕਿਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍

ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰੁਦਰ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ? ਤੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਉੱਥੇ ਕੀ ਕੀਤਾ।

ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਾਰਵਿਦਾਂ ਵਰਃ ਸ਼ਿਲਾਦਸੂਨੁਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਹ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਵਂ ਹਸਨ੍

ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਗਵਾਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ।

ਮੁਨਯੋ ਦਾਰੁਗਹਨੇ ਤਪਸ੍ਤੇਪੁਃ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਦਾਰਤਨਯਾਗ੍ਨਯਃ

ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।

ਤੁष੍ਟੋ ਰੁਦ੍ਰੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥਸ਼੍ ਚੇਕਿਤਾਨੋ ਵृषਧ੍ਵਜਃ ਧੂਰ੍ਜਟਿਃ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ

ਰੁਦਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਮਝਦਾਰ, ਬਲਦ-ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਨੀਲਲੋਹਿਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।

ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਦਾਰੁਵਨੌਕਸਾਮ੍ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਚ ਸਃ

ਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚ ਕਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਗਿਆਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ, ਪਰਖ ਕਰਨ ਲਈ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਖੇਡ ਨਾਲ, ਇਹ ਕੀਤਾ।

ਨਿਵृਤ੍ਤਿਲਕ੍ਸ਼ਣਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਸ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਚੇਤਸਾਮ੍

ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ, ਜੋ ਦਿਵਯ ਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਕਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਗਿਆਨਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ—

ਵਿਕृਤਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਦਿਗ੍ਵਾਸਾ ਵਿषਮੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਮੁਗ੍ਧੋ ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤਃ ਕृष੍ਣਾਙ੍ਗੋ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦਾਰੁਵਨਂ ਯਯੌ

ਅਜੀਬ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਨੰਗਾ, ਅਣਗੋਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੂਰਖ ਵਰਗਾ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਉਹ ਦਿਵਯ ਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।

ਮਨ੍ਦਸ੍ਮਿਤਂ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਨਸਿਜੋਦ੍ਭਵਮ੍ ਭ੍ਰੂਵਿਲਾਸਂ ਚ ਗਾਨਂ ਚ ਚਕਾਰਾਤੀਵ ਸੁਂਦਰਃ

ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕਾਮਦੇਵ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਭਾਵਨਾ, ਭੌਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਸੀ।

ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਾਰੀਵृਨ੍ਦਂ ਵੈ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰਨਙ੍ਗਹਾ ਅਨਙ੍ਗਵृਦ੍ਧਿਮ੍ ਅਕਰੋਦ੍ ਅਤੀਵ ਮਧੁਰਾਕृਤਿਃ

ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛਿੜਕਿਆ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਸੂਰਤ ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਸੀ।

ਵਨੇ ਤਂ ਪੁਰੁषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਕृਤਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤਮ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਮੇਵਾਨ੍ਵਯੁਰਾਦਰਾਤ੍

ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਜੀਬ ਤੇ ਨੀਲੇ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਵੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਚਲ ਪਈਆਂ।

ਵਨੋਟਜਦ੍ਵਾਰਗਤਾਸ਼੍ ਚ ਨਾਰ੍ਯੋ ਵਿਸ੍ਰਸ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਭਰਣਾ ਵਿਚੇष੍ਟਾਃ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ੍ਮਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਮੁਖਾਰਵਿਨ੍ਦਾਦ੍ ਦ੍ਰੁਮਾਲਯਸ੍ਥਾਸ੍ ਤਮ੍ ਅਥਾਨ੍ਵਯੁਸ੍ਤਾਃ

ਜਦ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਜੰਗਲ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ ਖੜੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਢੀਲੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੇਚੈਨੀ ਨਾਲ ਹਲਚਲ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਦੇ ਮੁਖ-ਕਮਲ ਤੋਂ ਹਾਸਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਜੋ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈਆਂ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਭਵਂ ਨਾਰ੍ਯੋ ਮਦਘੂਰ੍ਣਿਤਲੋਚਨਾਃ ਵਿਲਾਸਬਾਹ੍ਯਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭ੍ਰੂਵਿਲਾਸਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ

ਕੁਝ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੇ ਭਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਲਾਜ ਭੁੱਲ ਗਈਆਂ ਤੇ ਭੌਂਹਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰੇ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।

ਅਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਰਾ ਨਾਰ੍ਯਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਹਸਿਤਾਨਨਾਃ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਵਿਸ੍ਰਸ੍ਤਵਸਨਾਃ ਸ੍ਰਸ੍ਤਕਾਞ੍ਚੀਗੁਣਾ ਜਗੁਃ

ਫਿਰ ਹੋਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੱਸਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ; ਕੁਝ ਦੇ ਕਪੜੇ ਢੀਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਕਮਰ-ਪੱਟੀਆਂ ਢੀਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।

ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਦਾ ਤਂ ਵਿਪਿਨੇ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ਸ੍ਰਸ੍ਤਨਵਾਂਸ਼ੁਕਂ ਵਾ ਸ੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਵਲਯਾਨ੍ਪ੍ਰਵਿਧ੍ਯ ਮਦਾਨ੍ਵਿਤਾ ਬਨ੍ਧੁਜਨਾਂਸ਼੍ ਚ ਜਗ੍ਮੁਃ

ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਢੀਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੂੜੀਆਂ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਕੋਲ ਚਲ ਪਈਆਂ।

ਕਾਚਿਤ੍ਤਦਾ ਤਂ ਨ ਵਿਵੇਦ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਵਾਸਨਾ ਸ੍ਰਸ੍ਤਮਹਾਂਸ਼ੁਕਾ ਚ ਸ਼ਾਖਾਵਿਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਵਿਟਪਾਨ੍ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ ਮਦਾਨ੍ਵਿਤਾ ਬਨ੍ਧੁਜਨਾਂਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯਾਃ

ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਵੱਡਾ ਚੋਲਾ ਢੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਡਾਲੀਆਂ ਵੱਲ ਚਲ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ।

ਕਾਸ਼੍ਚਿਜ੍ਜਗੁਸ੍ਤਂ ਨਨृਤੁਰ੍ ਨਿਪੇਤੁਸ਼੍ ਚ ਧਰਾਤਲੇ ਨਿषੇਦੁਰ੍ਗਜਵਚ੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਾਃ

ਕੁਝ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਗਾਇਆ, ਕੁਝ ਨੇ ਨੱਚਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ; ਹੋਰ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਬੈਠ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵਣੀ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚਾਲਿਲਿਙ੍ਗੁਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਨਿਰੁਧ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨੈਪੁਣਾਨਿ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ

ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਵੇਖਦੀਆਂ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗਲ ਮਿਲਦੀਆਂ, ਰੁਦਰ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾਵਾਂ ਦਿਖਾਈਆਂ।

ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ ਚਾਹੁਸ੍ਤਂ ਆਸ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਚਾਪਰਾਃ ਕੁਤ੍ਰੇਤ੍ਯਥ ਪ੍ਰਸੀਦੇਤਿ ਜਜਲ੍ਪੁਃ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਾਃ

ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?' ਹੋਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇੱਥੇ ਬੈਠੋ।' ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀਆਂ, 'ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ? ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।'

ਵਿਪਰੀਤਾ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਵੈ ਵਿਸ੍ਰਸ੍ਤਾਂਸ਼ੁਕਮੂਰ੍ਧਜਾਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਃ ਪਤੀਨਾਂ ਤੁ ਸਂਨਿਧੌ ਭਵਮਾਯਯਾ

ਕੁਝ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਤੇ ਕਪੜੇ ਢੀਲੇ ਹੋਏ, ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪਤੀ-ਭਗਤ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਭਵ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕਰ ਬੈਠੀਆਂ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਵਸ੍ਤਾਸਾਂ ਚੇष੍ਟਾਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਚਾਵ੍ਯਯਃ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਪ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਵਾਪਿ ਨੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਉਨਾਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਤੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਰੀਕੁਲਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਥਾਭੂਤਂ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਅਤੀਵ ਪਰੁषਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਜਜਲ੍ਪੁਸ੍ਤੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।

ਤਪਾਂਸਿ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹਨ੍ਯਨ੍ਤ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇ ਯਥਾਦਿਤ੍ਯਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਤਾਰਕਾ ਨਭਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਤਪस्या ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ऋषਿਸ਼ਾਪੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸਮृਦ੍ਧਸ਼੍ਰੇਯਸਾਂ ਯੋਨਿਰ੍ ਯਜ੍ਞਾ ਵੈ ਨਾਸ਼ਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍

ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਵਧਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।

ਭृਗੋਰ੍ ਅਪਿ ਚ ਸ਼ਾਪੇਨ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਰਮਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਨ੍ਦਸ਼ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੁਃਖਿਤਸ਼੍ ਚ ਸਦਾ ਕृਤਃ

ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਵੀ, ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਦਸ ਜਨਮ ਲੈਣ 'ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖੀ ਰਹਿਆ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਛਿਨ੍ਨਂ ਸਵृषਣਂ ਪੁਰਾ ऋषਿਣਾ ਗੌਤਮੇਨੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਮ੍

ਇੰਦਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਵਜੀਨ ਕੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

ਗਰ੍ਭਵਾਸੋ ਵਸੂਨਾਂ ਚ ਸ਼ਾਪੇਨ ਵਿਹਿਤਸ੍ ਤਥਾ ऋषੀਣਾਂ ਚੈਵ ਸ਼ਾਪੇਨ ਨਹੁषਃ ਸਰ੍ਪਤਾਂ ਗਤਃ

ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਿਆ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਨਹੁਸ਼ ਸੱਪ ਬਣ ਗਿਆ।