ਕੁਸ਼ਪੁष੍ਪਯਵਵ੍ਰੀਹਿਬਹੁਮੂਲਤਮਾਲਕਮ੍ ਦਾਪਯੇਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਪਾਤ੍ਰੇ ਭਸਿਤਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ
ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜੌ, ਚਾਵਲ, ਬਹੁਮੂਲ ਅਤੇ ਤਮਾਲਾ — ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਛਿੜਕਣ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਭਸਮ ਸਮੇਤ 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚੈਵ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਰੁਦ੍ਰਦੇਵਤਾਮ੍ ਕੇਵਲਂ ਪ੍ਰਣਵਂ ਵਾਪਿ ਵੇਦਸਾਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਗਾਯਤਰੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਸਿਰਫ 'ਓਮ' — ਜੋ ਵੇਦ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਰ ਹੈ — ਇਹ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਤੁ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਪਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਥੇਨ ਈਸ਼ਾਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਫਿਰ 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਆਦਿ ਪੰਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤੋ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਮਾਂਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਦੀਪ੍ਤਾਨਲਾਯੁਤਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪਾਸੇ ਨੰਦਿਨ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਦੇ ਅੱਗ ਵਰਗਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।
ਬਾਲੇਨ੍ਦੁਮੁਕੁਟਂ ਚੈਵ ਹਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਧਰਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਦਾ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਭੁਜਾਂ ਹਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੁਭਾਵਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਮਰੁਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਸੁਯਸ਼ਾਂ ਸੁਵ੍ਰਤਾਂ ਚਾਮ੍ਬਾਂ ਪਾਦਮਣ੍ਡਨਤਤ੍ਪਰਾਮ੍
ਆਪਣੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ ਭਵਨਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਮੂਰ੍ਧਸੁ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਪੰਜ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਕਤੀਪੂਰਕ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਸ੍ ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਵਿਨਾਯਕਂ ਦੇਵੀਂ ਲਿਙ੍ਗਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੂਪ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ, ਸਕੰਦ, ਵਿਨਾਇਕ, ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਣਵਾਦਿਨਮੋ ऽਨ੍ਤਕਮ੍ ਕਲ੍ਪਯੇਦਾਸਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪਦ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਤਤ੍
ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ 'ਓਮ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ 'ਨਮਹ' ਤੇ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਪਦਮ ਨਾਮ ਦਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਦਲਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਅਣਿਮਾਮਯਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਲਘਿਮਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚੈਵ ਮਹਿਮਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਆਸਨ ਦੀ ਪੂਰਬ ਪੰਖੜੀ ਸਿੱਧਾ ਅਣਿਮਾ ਦਾ ਅੱਖਰ ਹੈ; ਦੱਖਣੀ ਲਘਿਮਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਤਥੋਤ੍ਤਰਂ ਪਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਕਾਮ੍ਯਂ ਪਾਵਕਸ੍ਯ ਤੁ ਈਸ਼ਿਤ੍ਵਂ ਨੈਰृਤਂ ਪਤ੍ਰਂ ਵਸ਼ਿਤ੍ਵਂ ਵਾਯੁਗੋਚਰੇ
ਪੂਰਬੀ ਪੰਖੜੀ 'ਪ੍ਰਾਪਤੀ' ਹੈ, ਦੱਖਣੀ ਪੰਖੜੀ ਅੱਗ ਦੀ 'ਅਟੱਲ ਇੱਛਾ' ਹੈ; ਪੱਛਮੀ ਪੰਖੜੀ ਨੈਰਿਤ ਦੀ 'ਸਰਵਤਾ' ਹੈ, ਉੱਤਰੀ ਪੰਖੜੀ ਹਵਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 'ਨਿਯੰਤਰਣ' ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤ੍ਵਂ ਤਥੈਸ਼ਾਨ੍ਯਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾ ਸੋਮ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸੋਮਸ੍ਯਾਧਸ੍ ਤਥਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਧਃ ਪਾਵਕਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੂਲ ਭਾਗ ਨੂੰ 'ਸੋਮ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਮ ਦੇ ਹੇਠਾਂ 'ਸੂਰਜ' ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ 'ਅੱਗ' ਆਪ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਦਯੋ ਵਿਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵੇਤੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਨਨ੍ਤਂ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਦਿਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸੋਮਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਗੁਣਤ੍ਰਯਮ੍
ਧਰਮ ਆਦਿ ਗੁਣ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਤੇ ਚਾਰ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਨੰਤਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੋਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਤ੍ਰਯਂ ਤਤਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਪੀਠਿਕਾ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਾਮੀਤ੍ਯ੍ ਆਵਾਹ੍ਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ 'ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਆਸਨ' ਹੈ; 'ਸਦਯੋਜਾਤ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, 'ਮੈਂ ਸਦਯੋਜਾਤ ਨੂੰ ਆਰਧਾ ਹਾਂ'।
ਵਾਮਦੇਵੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਾਸਨੋਪਰਿ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਅਘੋਰੇਣ ਨਿਰੁਧ੍ਯ ਚ
ਵਾਮਦੇਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਰੁਦਰ ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਮੰਗਣੀ, ਅਤੇ ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨਾ।
ਈਸ਼ਾਨਃ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਵਿਭੋਸ਼੍ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
'ਈਸ਼ਾਨ ਸਰਵ ਵਿਦਿਆਨਾਂ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਅਰਘ ਪੂਜਾ ਦੇਣੀ।
ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨਵਾਰਿਣਾ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਵਿਧਾਨੇਨ ਗृਹ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰੇ ऽਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਚ
ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਗਉ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ।
ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਗਵ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ ਆਜ੍ਯੇਨ ਮਧੁਨਾ ਚੈਵ ਤਥਾ ਚੇਕ੍ਸ਼ੁਰਸੇਨ ਚ
ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗਉ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ, ਤੇ ਘੀ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਵੀ।
ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਭਿषੇਚਯੇਤ੍ ਜਲਭਾਣ੍ਡੈਃ ਪਵਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤੋਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤਤਃ
ਸ਼ੁਭ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ; ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਧ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਾਧਕਃ ਕੁਸ਼ਾਪਾਮਾਰ੍ਗਕਰ੍ਪੂਰਜਾਤਿਪੁष੍ਪਕਚਮ੍ਪਕੈਃ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਧਕ ਚਿੱਟਾ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਕਪੂਰ, ਜਾਤੀ ਤੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਰਤਣ।
ਕਰਵੀਰੈਃ ਸਿਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਮਲ੍ਲਿਕਾਕਮਲੋਤ੍ਪਲੈਃ ਆਪੂਰ੍ਯ ਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਸ਼ੁਭੈਃ ਚਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਤਜ੍ਜਲਮ੍
ਚਿੱਟੇ ਕਰਵੀ, ਮੱਲੀ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੇ ਉਤਪਲ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ—
ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਤੋਯੇ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਾਦਿਕਾਨਿ ਤੁ ਸੁਵਰ੍ਣਕਲਸ਼ੇਨਾਥ ਤਥਾ ਵੈ ਰਾਜਤੇਨ ਵਾ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਦਯੋਜਾਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਰੱਖਣੇ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ।
ਤਾਮ੍ਰੇਣ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰੇਣ ਪਾਲਾਸ਼ੇਨ ਦਲੇਨ ਵਾ ਸ਼ਂਖੇਨ ਮृਨ੍ਮਯੇਨਾਥ ਸ਼ੋਧਿਤੇਨ ਸ਼ੁਭੇਨ ਵਾ
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ, ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਪਲਾਸ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਸ਼ੰਖ, ਜਾਂ ਸ਼ੁਧ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪਾਤਰ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਪਾਤਰ ਨਾਲ।
ਸਕੂਰ੍ਚੇਨ ਸਪੁष੍ਪੇਣ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਕੁਸ਼ਾ ਤੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰਵਕਤਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁਣੋ।
ਯੈਰ੍ਲਿਙ੍ਗਂ ਸਕृਦਪ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਮਾਨਵਃ ਪਵਮਾਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਃ ਤਥਾ ਵਾਮੀਯਕੇਨ ਚ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਵਮਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਵਾਮੀਯਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵੀ।
ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਨੀਲਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ੁਭੇਨ ਚ ਰਜਨੀਸੂਕ੍ਤਕੇਨੈਵ ਚਮਕੇਨ ਸ਼ੁਭੇਨ ਚ
ਰੁਦਰ, ਨੀਲਰੁਦਰ, ਸ਼ੁਭ ਸ੍ਰੀਸੂਕਤ, ਰਜਨੀਸੂਕਤ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਮਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ।
ਹੋਤਾਰੇਣਾਥ ਸ਼ਿਰਸਾ ਅਥਰ੍ਵੇਣ ਸ਼ੁਭੇਨ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਥ ਪੁਨਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਭਾਰੁਣ੍ਡੇਨਾਰੁਣੇਨ ਚ
ਹੋਤਾਰ, ਸ਼ਿਰਸਾ, ਸ਼ੁਭ ਅਥਰਵ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਭਾਰੁੰਡ ਤੇ ਅਰੁਣ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ।
ਵਾਰੁਣੇਨ ਚ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਨ ਤਥਾ ਵੇਦਵ੍ਰਤੇਨ ਚ ਤਥਾਨ੍ਤਰੇਣ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਪੁਰੁषੇਣ ਚ
ਵਾਰੁਣ, ਜ੍ਯੇਸ਼ਠ, ਵੇਦਵ੍ਰਤ, ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਸੂਕਤ, ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਨਾਲ।
ਤ੍ਵਰਿਤੇਨੈਵ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਕਪਿਨਾ ਚ ਕਪਰ੍ਦਿਨਾ ਆਵੋਸਜੇਤਿ ਸਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਬृਹਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਤੇ ਕਪੀ ਮੁਖ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਬ੍ਰਿਹਤਚੰਦ੍ਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਮ ਗੀਤ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, 'ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ।
ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਸ਼ਤऋਗ੍ਭਿਃ ਸ਼ਿਵੈਸ੍ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮੈਸ਼੍ ਚ ਸੂਤ੍ਰੇਣ ਕੇਵਲਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ
ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼, ਸਕੰਦ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੂਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ।