ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍
ਸੂਤ੍ਰੇ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਪਰਮੇ ਸ਼ੁਭੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਯਤਸ੍ਤਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਵਿਚ 'ਨਮਹ ਸ਼ਿਵਾਏ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ; ਛੰਦ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਸੁਖਮ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਉਸ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਬੀਜੇ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ੍ ਤਥਾ ਸੂਤ੍ਰੇ ਤੁ ਸ਼ੋਭਨੇ ਮਹਤ੍ਯਪਿ ਮਹਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵਟ ਦਾ ਰੁੱਖ ਆਪਣੇ ਬੀਜ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਵਿਚ, ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਮ ਸੁਖਮ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਵਿਚ ਵੀ, ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੇਚਯੇਦਰ੍ਚਨਸ੍ਥਾਨਂ ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨਵਾਰਿਣਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਾਲਨਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਭਿਃ
ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਛਿੜਕ ਕੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਵਿਧੀਯਤੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਪਾਦ੍ਯਪਾਤ੍ਰਮ੍ ਅਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਧੋਣਾ ਅਤੇ ਛਿੜਕਣਾ 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ, ਅਰਘਿਆ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਹ੍ਯਾਚਮਨੀਯਾਰ੍ਥਂ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮੇਵ ਚ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ ਵਿਧਿਨਾ ਧੀਮਾਨ੍ ਅਵਗੁਣ੍ਠ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜਿਵੇਂ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵਲੋਂ ਢੱਕ ਕੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭੈਰ੍ ਆਚ੍ਛਾਦਯੇਚ੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧਵਾਰਿਣਾ ਤੇषੁ ਤੇष੍ਵਥ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤੋਯਂ ਸੁਸ਼ੀਤਲਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਢੱਕਣਾ ਅਤੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਹਰ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤੇषੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯਾਲੋਕ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਉਸ਼ੀਰਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਚੈਵ ਪਾਦ੍ਯੇ ਤੁ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਜਾਂਚ ਕੇ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ; ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਸ਼ੀਰਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਿਕਙ੍ਕੋਲਕਰ੍ਪੂਰਬਹੁਮੂਲਤਮਾਲਕਮ੍ ਚੂਰ੍ਣਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਾਚਮਨੀਯਕੇ
ਜਾਇਫਲ, ਕਂਕੋਲਾ, ਕਪੂਰ, ਬਹੁਮੂਲ ਅਤੇ ਤਮਾਲਾ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਸ ਕੇ ਆਚਮਨ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਦਾਪਯੇਚ੍ਚਨ੍ਦਨਂ ਤਥਾ ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਚ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦਨ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਮਕ੍ਸ਼ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਵਵ੍ਰੀਹਿਤਿਲਾਨਿ ਚ ਆਜ੍ਯਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਪੁष੍ਪਾਣਿ ਭਸਿਤਂ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਕੇ
ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੇ ਕੋਨੇ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਤਿਲ, ਘੀ, ਰਾਈ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਭਸਮ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਰਘਿਆ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਸ਼ਪੁष੍ਪਯਵਵ੍ਰੀਹਿਬਹੁਮੂਲਤਮਾਲਕਮ੍ ਦਾਪਯੇਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਪਾਤ੍ਰੇ ਭਸਿਤਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ
ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜੌ, ਚਾਵਲ, ਬਹੁਮੂਲ ਅਤੇ ਤਮਾਲਾ — ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਛਿੜਕਣ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਭਸਮ ਸਮੇਤ 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚੈਵ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਰੁਦ੍ਰਦੇਵਤਾਮ੍ ਕੇਵਲਂ ਪ੍ਰਣਵਂ ਵਾਪਿ ਵੇਦਸਾਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਗਾਯਤਰੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਸਿਰਫ 'ਓਮ' — ਜੋ ਵੇਦ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਰ ਹੈ — ਇਹ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਤੁ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਪਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਥੇਨ ਈਸ਼ਾਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਫਿਰ 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਆਦਿ ਪੰਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤੋ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਮਾਂਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਦੀਪ੍ਤਾਨਲਾਯੁਤਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪਾਸੇ ਨੰਦਿਨ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਦੇ ਅੱਗ ਵਰਗਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।
ਬਾਲੇਨ੍ਦੁਮੁਕੁਟਂ ਚੈਵ ਹਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਧਰਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਦਾ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਭੁਜਾਂ ਹਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੁਭਾਵਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਮਰੁਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਸੁਯਸ਼ਾਂ ਸੁਵ੍ਰਤਾਂ ਚਾਮ੍ਬਾਂ ਪਾਦਮਣ੍ਡਨਤਤ੍ਪਰਾਮ੍
ਆਪਣੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ ਭਵਨਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਮੂਰ੍ਧਸੁ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਪੰਜ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਕਤੀਪੂਰਕ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਸ੍ ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਵਿਨਾਯਕਂ ਦੇਵੀਂ ਲਿਙ੍ਗਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੂਪ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ, ਸਕੰਦ, ਵਿਨਾਇਕ, ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਣਵਾਦਿਨਮੋ ऽਨ੍ਤਕਮ੍ ਕਲ੍ਪਯੇਦਾਸਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪਦ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਤਤ੍
ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ 'ਓਮ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ 'ਨਮਹ' ਤੇ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਪਦਮ ਨਾਮ ਦਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਦਲਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਅਣਿਮਾਮਯਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਲਘਿਮਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚੈਵ ਮਹਿਮਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਆਸਨ ਦੀ ਪੂਰਬ ਪੰਖੜੀ ਸਿੱਧਾ ਅਣਿਮਾ ਦਾ ਅੱਖਰ ਹੈ; ਦੱਖਣੀ ਲਘਿਮਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਤਥੋਤ੍ਤਰਂ ਪਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਕਾਮ੍ਯਂ ਪਾਵਕਸ੍ਯ ਤੁ ਈਸ਼ਿਤ੍ਵਂ ਨੈਰृਤਂ ਪਤ੍ਰਂ ਵਸ਼ਿਤ੍ਵਂ ਵਾਯੁਗੋਚਰੇ
ਪੂਰਬੀ ਪੰਖੜੀ 'ਪ੍ਰਾਪਤੀ' ਹੈ, ਦੱਖਣੀ ਪੰਖੜੀ ਅੱਗ ਦੀ 'ਅਟੱਲ ਇੱਛਾ' ਹੈ; ਪੱਛਮੀ ਪੰਖੜੀ ਨੈਰਿਤ ਦੀ 'ਸਰਵਤਾ' ਹੈ, ਉੱਤਰੀ ਪੰਖੜੀ ਹਵਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 'ਨਿਯੰਤਰਣ' ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤ੍ਵਂ ਤਥੈਸ਼ਾਨ੍ਯਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾ ਸੋਮ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸੋਮਸ੍ਯਾਧਸ੍ ਤਥਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਧਃ ਪਾਵਕਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੂਲ ਭਾਗ ਨੂੰ 'ਸੋਮ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਮ ਦੇ ਹੇਠਾਂ 'ਸੂਰਜ' ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ 'ਅੱਗ' ਆਪ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਦਯੋ ਵਿਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵੇਤੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਨਨ੍ਤਂ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਦਿਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸੋਮਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਗੁਣਤ੍ਰਯਮ੍
ਧਰਮ ਆਦਿ ਗੁਣ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਤੇ ਚਾਰ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਨੰਤਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੋਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਤ੍ਰਯਂ ਤਤਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਪੀਠਿਕਾ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਾਮੀਤ੍ਯ੍ ਆਵਾਹ੍ਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ 'ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਆਸਨ' ਹੈ; 'ਸਦਯੋਜਾਤ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, 'ਮੈਂ ਸਦਯੋਜਾਤ ਨੂੰ ਆਰਧਾ ਹਾਂ'।
ਵਾਮਦੇਵੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਾਸਨੋਪਰਿ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਅਘੋਰੇਣ ਨਿਰੁਧ੍ਯ ਚ
ਵਾਮਦੇਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਰੁਦਰ ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਮੰਗਣੀ, ਅਤੇ ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨਾ।
ਈਸ਼ਾਨਃ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਵਿਭੋਸ਼੍ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
'ਈਸ਼ਾਨ ਸਰਵ ਵਿਦਿਆਨਾਂ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਅਰਘ ਪੂਜਾ ਦੇਣੀ।
ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨਵਾਰਿਣਾ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਵਿਧਾਨੇਨ ਗृਹ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰੇ ऽਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਚ
ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਗਉ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ।
ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਗਵ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ ਆਜ੍ਯੇਨ ਮਧੁਨਾ ਚੈਵ ਤਥਾ ਚੇਕ੍ਸ਼ੁਰਸੇਨ ਚ
ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗਉ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ, ਤੇ ਘੀ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਵੀ।
ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਭਿषੇਚਯੇਤ੍ ਜਲਭਾਣ੍ਡੈਃ ਪਵਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤੋਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤਤਃ
ਸ਼ੁਭ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ; ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਧ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਾਧਕਃ ਕੁਸ਼ਾਪਾਮਾਰ੍ਗਕਰ੍ਪੂਰਜਾਤਿਪੁष੍ਪਕਚਮ੍ਪਕੈਃ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਧਕ ਚਿੱਟਾ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਕਪੂਰ, ਜਾਤੀ ਤੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਰਤਣ।