ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਸਮਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਸਤ੍ਯਂ ਪਾਤਕਂ ਚ ਯਤ੍ ਈਸ਼ਾਨੇਨ ਸ਼ਿਰੋਦੇਸ਼ਂ ਮੁਖਂ ਤਤ੍ਪੁਰੁषੇਣ ਚ
ਸਚ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਝੂਠ ਪਾਪ ਹੈ; 'ਈਸ਼ਾਨ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਤੇ, 'ਤਤਪੁਰੁਸ਼' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਰੋਦੇਸ਼ਮਘੋਰੇਣ ਗੁਹ੍ਯਂ ਵਾਮੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਸਦ੍ਯੇਨ ਪਾਦੌ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਭਿषੇਚਯੇਤ੍
‘ਅਘੋਰਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਛਾਤੀ, ‘ਵਾਮਦੇਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਅੰਗ, ‘ਸਦਯੋਜਾਤ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੈਰ, ਤੇ ‘ਪ੍ਰਣਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ਪਾਦਂ ਹਸ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ ਵ੍ਯਪੋਹ੍ਯ ਭਸ੍ਮ ਚਾਦਾਯ ਦੇਵਦੇਵਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਫਿਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਧੋਵੇ, ਭਸਮ ਦੀ ਮਲ ਲਾਹ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਸਮ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਆਪੋਹਿष੍ਠਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪੁਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਸਂਭਵੈਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਆਪੋ ਹਿਸ਼ਠਾ' ਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਤ੍ਰ-ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਤੁ ਹਿਤਾਯੈਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸ੍ਨਾਨਮਦ੍ਯ ਤੇ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਯਃ ਸਕृਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਲ੍ ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਾਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇਨਾਪਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਯਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹdetail ਨਾਲ ਦੱਸਣ ਲਈ ਸੌ ਸਾਲ ਵੀ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪੂਜਾਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ-ਸਥਾਨ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਦਸ਼ਭੁਜਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਚਿਤ੍ਰਾਂਬਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਦਸ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਫ਼ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦਾਹਨਪ੍ਲਾਵਨਾਦਿਭਿਃ ਸ਼ੈਵੀਂ ਤਨੁਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰ ਕੇ, ਜਲਾਏ ਤੇ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਸ਼ਿਵ-ਸਰੀਰ ਵਿਚ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੇਹਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਕृਤ੍ਵੈਵ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਕੇ, ਮੁਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਥਾਂ 'ਪ੍ਰਣਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤ੍ਰੇ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਪਰਮੇ ਸ਼ੁਭੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਯਤਸ੍ਤਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਵਿਚ 'ਨਮਹ ਸ਼ਿਵਾਏ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ; ਛੰਦ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਸੁਖਮ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਉਸ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਬੀਜੇ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ੍ ਤਥਾ ਸੂਤ੍ਰੇ ਤੁ ਸ਼ੋਭਨੇ ਮਹਤ੍ਯਪਿ ਮਹਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵਟ ਦਾ ਰੁੱਖ ਆਪਣੇ ਬੀਜ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਵਿਚ, ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਮ ਸੁਖਮ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਵਿਚ ਵੀ, ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੇਚਯੇਦਰ੍ਚਨਸ੍ਥਾਨਂ ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨਵਾਰਿਣਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਾਲਨਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਭਿਃ
ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਛਿੜਕ ਕੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਵਿਧੀਯਤੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਪਾਦ੍ਯਪਾਤ੍ਰਮ੍ ਅਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਧੋਣਾ ਅਤੇ ਛਿੜਕਣਾ 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ, ਅਰਘਿਆ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਹ੍ਯਾਚਮਨੀਯਾਰ੍ਥਂ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮੇਵ ਚ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ ਵਿਧਿਨਾ ਧੀਮਾਨ੍ ਅਵਗੁਣ੍ਠ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜਿਵੇਂ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵਲੋਂ ਢੱਕ ਕੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭੈਰ੍ ਆਚ੍ਛਾਦਯੇਚ੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧਵਾਰਿਣਾ ਤੇषੁ ਤੇष੍ਵਥ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤੋਯਂ ਸੁਸ਼ੀਤਲਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਢੱਕਣਾ ਅਤੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਹਰ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤੇषੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯਾਲੋਕ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਉਸ਼ੀਰਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਚੈਵ ਪਾਦ੍ਯੇ ਤੁ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਜਾਂਚ ਕੇ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ; ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਸ਼ੀਰਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਿਕਙ੍ਕੋਲਕਰ੍ਪੂਰਬਹੁਮੂਲਤਮਾਲਕਮ੍ ਚੂਰ੍ਣਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਾਚਮਨੀਯਕੇ
ਜਾਇਫਲ, ਕਂਕੋਲਾ, ਕਪੂਰ, ਬਹੁਮੂਲ ਅਤੇ ਤਮਾਲਾ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਸ ਕੇ ਆਚਮਨ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਦਾਪਯੇਚ੍ਚਨ੍ਦਨਂ ਤਥਾ ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਚ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦਨ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਮਕ੍ਸ਼ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਵਵ੍ਰੀਹਿਤਿਲਾਨਿ ਚ ਆਜ੍ਯਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਪੁष੍ਪਾਣਿ ਭਸਿਤਂ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਕੇ
ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੇ ਕੋਨੇ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਤਿਲ, ਘੀ, ਰਾਈ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਭਸਮ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਰਘਿਆ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਸ਼ਪੁष੍ਪਯਵਵ੍ਰੀਹਿਬਹੁਮੂਲਤਮਾਲਕਮ੍ ਦਾਪਯੇਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਪਾਤ੍ਰੇ ਭਸਿਤਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ
ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜੌ, ਚਾਵਲ, ਬਹੁਮੂਲ ਅਤੇ ਤਮਾਲਾ — ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਛਿੜਕਣ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਭਸਮ ਸਮੇਤ 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚੈਵ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਰੁਦ੍ਰਦੇਵਤਾਮ੍ ਕੇਵਲਂ ਪ੍ਰਣਵਂ ਵਾਪਿ ਵੇਦਸਾਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਗਾਯਤਰੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਸਿਰਫ 'ਓਮ' — ਜੋ ਵੇਦ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਰ ਹੈ — ਇਹ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਤੁ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਪਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਥੇਨ ਈਸ਼ਾਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਫਿਰ 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਆਦਿ ਪੰਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤੋ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਮਾਂਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਦੀਪ੍ਤਾਨਲਾਯੁਤਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪਾਸੇ ਨੰਦਿਨ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਦੇ ਅੱਗ ਵਰਗਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।
ਬਾਲੇਨ੍ਦੁਮੁਕੁਟਂ ਚੈਵ ਹਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਧਰਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਦਾ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਭੁਜਾਂ ਹਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੁਭਾਵਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਮਰੁਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਸੁਯਸ਼ਾਂ ਸੁਵ੍ਰਤਾਂ ਚਾਮ੍ਬਾਂ ਪਾਦਮਣ੍ਡਨਤਤ੍ਪਰਾਮ੍
ਆਪਣੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ ਭਵਨਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਮੂਰ੍ਧਸੁ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਪੰਜ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਕਤੀਪੂਰਕ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਸ੍ ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਵਿਨਾਯਕਂ ਦੇਵੀਂ ਲਿਙ੍ਗਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੂਪ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ, ਸਕੰਦ, ਵਿਨਾਇਕ, ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਣਵਾਦਿਨਮੋ ऽਨ੍ਤਕਮ੍ ਕਲ੍ਪਯੇਦਾਸਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪਦ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਤਤ੍
ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ 'ਓਮ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ 'ਨਮਹ' ਤੇ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਪਦਮ ਨਾਮ ਦਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਦਲਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਅਣਿਮਾਮਯਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਲਘਿਮਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚੈਵ ਮਹਿਮਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਆਸਨ ਦੀ ਪੂਰਬ ਪੰਖੜੀ ਸਿੱਧਾ ਅਣਿਮਾ ਦਾ ਅੱਖਰ ਹੈ; ਦੱਖਣੀ ਲਘਿਮਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।