ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਬਲਿਦਾਨਂ ਵਿਧਾਨਤਃ ਭੂਤਯਜ੍ਞ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਭੂਤਿਦਃ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਭੂਤ ਯਜਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤੇਭ੍ਯੋ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਮਾਨੁष ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁਸ਼ ਯਜਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤॄਨ੍ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਃ ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ ਏਵਂ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਯਜ੍ਞਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰ ਯਜਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਝ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਪੰਜ ਮਹਾ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲਕੜੇ ਹਾਸਲ ਹੋ ਸਕਣ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਃ ਪਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਰਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞੇਨ ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਨੀਲਕੰਠ ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ।
ਵੇਦਾਸ਼੍ ਚ ਪਿਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ਗ੍ਰਾਮਾਦ੍ਬਹਿਰ੍ਗਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਵਿਤ੍
ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਵੀ—ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ।
ਯਾਵਤ੍ ਤ੍ਵਦृष੍ਟਮ੍ ਅਭਵਦ੍ ਉਟਜਾਨਾਂ ਛਦਂ ਨਰਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਮੁਦੀਚ੍ਯਾਂ ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਗੁਦੀਚ੍ਯਾਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਉਟਾਂ ਦੇ ਛੱਤ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ,
ਪੁਣ੍ਯਮਾਚਮਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਮੇਵ ਤਤ੍ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚ ऋਚਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਤ੍ਰਿਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਆਚਮਨ ਕਰੇ; ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ Ṛਗਵੇਦ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਕੇ।
ਯਜੁषਾਂ ਪਰਿਮृਜ੍ਯੈਵਂ ਦ੍ਵਿਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚ ਵਾਰਿਣਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਾਮਵੇਦਾਨਾਮ੍ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਚ ਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਯਜੁਰਵੇਦ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਪੂੰਝ ਕੇ ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ, ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਮਵੇਦ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੇ।
ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦਥਰ੍ਵਵੇਦਾਨਾਂ ਨੇਤ੍ਰੇ ਚਾਙ੍ਗਿਰਸਾਂ ਤਥਾ ਨਾਸਿਕੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ऽਙ੍ਗਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚ ਵਾਰਿਣਾ
ਉਹ ਅਥਰਵਵੇਦ ਅਤੇ ਆਂਗੀਰਸ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹੇ; ਨੱਕ ਨੂੰ ਵੀ ਛੂਹੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਧੋਵੇ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ਤਥਾ ਚੋਪਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਸੌਰਾਦੀਨਾਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਇੰਝ ਹੀ, ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਪਪੁਰਾਣਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਸੌਰ ਪੁਰਾਣਾ ਆਦਿ ਨੂੰ, ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਛੂਹੇ।
ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਮਿਤਿਹਾਸਾਨਾਂ ਸ਼ੈਵਾਦੀਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਧਿ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹृਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਤੁ ਤਤਃ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੈਵ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਛੂਹੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹੇ।
ਕਲ੍ਪਾਦੀਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਲ੍ਪਵਿਤ੍ਕਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤਮਾਃ ਏਵਮਾਚਮ੍ਯ ਚਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਦਰ੍ਭਪਿਞ੍ਜੂਲਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ
ਜੋ ਸਭ ਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕਲਪਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੂਹੇ; ਇੰਝ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚਟਾਈ ਵਿਛਾਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਣਿਤਲੇ ਧੀਮਾਨ੍ ਆਤ੍ਮਨੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰਮ੍ ਹੇਮਾਙ੍ਗੁਲੀਯਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਨ੍ਧਯੁਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਪਾ ਕੇ, ਚਾਹੇ ਜਨੇਊ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਵਿਧਿਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂ ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੂਤ੍ਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ ਅਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਮੁਨਿਃ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਯਜ੍ਞਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਯਜਨ ਕਰੇ; ਪਰ ਜੋ ਮੁਨੀ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸੂਕਰਾਣਾਂ ਤੁ ਯੋਨੌ ਵੈ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਇਹ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸੂਅਰਾਂ ਦੀ ਜੂਨ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਰੀਤਾਂ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਾਦਥ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾਦੌ ਸਰ੍ਵਥਾਤ੍ਮਨਃ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਚ੍ਛਿਬਿਰਂ ਵਸ਼ੀ
ਬ੍ਰਹਮਾ-ਯਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਹਿਰੇਵ ਗृਹਾਤ੍ਪਾਦੌ ਹਸ੍ਤੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਵਾਰਿਣਾ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਦੇਹਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਪੈਰ ਤੇ ਹੱਥ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਹ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਧ੍ਯ ਭਸ੍ਮ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਜਮ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਜੁਹੁਯਾਦੁਦਿਤੇ ਯਤਃ
ਭਸਮ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਭਸਮ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸਵੇਰੇ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ 'ਜੋਤਿ ਸੂਰਜ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰਗ੍ਨਿਸ੍ ਤਥਾ ਸਾਯਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਚਾਨੁਦਿਤੇ ਮृषਾ ਤਸ੍ਮਾਦੁਦਿਤਹੋਮਸ੍ਥਂ ਭਸਿਤਂ ਪਾਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, 'ਜੋਤਿ ਅੱਗ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਹਵਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਭਸਮ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਸਮਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਸਤ੍ਯਂ ਪਾਤਕਂ ਚ ਯਤ੍ ਈਸ਼ਾਨੇਨ ਸ਼ਿਰੋਦੇਸ਼ਂ ਮੁਖਂ ਤਤ੍ਪੁਰੁषੇਣ ਚ
ਸਚ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਝੂਠ ਪਾਪ ਹੈ; 'ਈਸ਼ਾਨ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਤੇ, 'ਤਤਪੁਰੁਸ਼' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਰੋਦੇਸ਼ਮਘੋਰੇਣ ਗੁਹ੍ਯਂ ਵਾਮੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਸਦ੍ਯੇਨ ਪਾਦੌ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਭਿषੇਚਯੇਤ੍
‘ਅਘੋਰਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਛਾਤੀ, ‘ਵਾਮਦੇਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਅੰਗ, ‘ਸਦਯੋਜਾਤ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੈਰ, ਤੇ ‘ਪ੍ਰਣਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ਪਾਦਂ ਹਸ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ ਵ੍ਯਪੋਹ੍ਯ ਭਸ੍ਮ ਚਾਦਾਯ ਦੇਵਦੇਵਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਫਿਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਧੋਵੇ, ਭਸਮ ਦੀ ਮਲ ਲਾਹ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਸਮ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਆਪੋਹਿष੍ਠਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪੁਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਸਂਭਵੈਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਆਪੋ ਹਿਸ਼ਠਾ' ਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਤ੍ਰ-ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਤੁ ਹਿਤਾਯੈਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸ੍ਨਾਨਮਦ੍ਯ ਤੇ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਯਃ ਸਕृਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਲ੍ ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਾਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇਨਾਪਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਯਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹdetail ਨਾਲ ਦੱਸਣ ਲਈ ਸੌ ਸਾਲ ਵੀ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪੂਜਾਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ-ਸਥਾਨ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਦਸ਼ਭੁਜਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਚਿਤ੍ਰਾਂਬਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਦਸ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਫ਼ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦਾਹਨਪ੍ਲਾਵਨਾਦਿਭਿਃ ਸ਼ੈਵੀਂ ਤਨੁਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰ ਕੇ, ਜਲਾਏ ਤੇ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਸ਼ਿਵ-ਸਰੀਰ ਵਿਚ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੇਹਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਕृਤ੍ਵੈਵ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਕੇ, ਮੁਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਥਾਂ 'ਪ੍ਰਣਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।