ਤਥਾ ਸੌਰਾਣਿ ਸੂਕ੍ਤਾਨਿ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਜਾਨਿ ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਭਾਵਸੋਃ
ਉਹ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਸੂਰਜ ਸੰਬੰਧੀ ਸੂਕਤਾਂ ਜਾਪੇ; ਫਿਰ ਅੱਗ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੇਵ ਚ ਅਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ, ਅੰਦਰਲੇ ਆਪ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ।
ਮੁਨੀਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾਵਾਹਯੇਤ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨਾਵਾਹਯਾਮੀਤਿ ਦੇਵਾਨਾਵਾਹ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸੱਦੇ; 'ਸਭ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੱਦੇ।
ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾ ਹ੍ਯੁਦਙ੍ਮੁਖਃ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਅਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ; ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਤੱਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁष੍ਪਤੋਯੇਨ ऋषੀਣਾਂ ਤੁ ਕੁਸ਼ਾਂਭਸਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤਿਲਤੋਯੇਨ ਗਨ੍ਧਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤਰਪਣ ਕਰੇ।
ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੀ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨਿਵੀਤੀ ऋषਿਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤੀ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਛਾਤੀ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਅਙ੍ਗੁਲ੍ਯਗ੍ਰੇਣ ਵੈ ਧੀਮਾਂਸ੍ ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਦੇਵਤਰ੍ਪਣਮ੍ ऋषੀਨ੍ ਕਨਿष੍ਠਾਙ੍ਗੁਲਿਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਸਿਆਣੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਅੱਗੇਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਸਕਣ।
ਪਿਤॄਂਸ੍ਤੁ ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਙ੍ਗੁष੍ਠਕੇਨ ਤੁ ਤਥੈਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂ ਯਜੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੰਝ ਹੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਦੇਵਯਜ੍ਞਂ ਚ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਭੂਤਯਜ੍ਞਂ ਤਥੈਵ ਚ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਂ ਚ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯਜਨ, ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਸ੍ਵਸ਼ਾਖਾਧ੍ਯਯਨਂ ਵਿਪ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ਅਗ੍ਨੌ ਜੁਹੋਤਿ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਦੇਵਯਜ੍ਞ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਖਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਵਿਚ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣਾ ਦੇਵ ਯਜਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਬਲਿਦਾਨਂ ਵਿਧਾਨਤਃ ਭੂਤਯਜ੍ਞ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਭੂਤਿਦਃ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਭੂਤ ਯਜਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤੇਭ੍ਯੋ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਮਾਨੁष ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁਸ਼ ਯਜਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤॄਨ੍ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਃ ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ ਏਵਂ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਯਜ੍ਞਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰ ਯਜਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਝ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਪੰਜ ਮਹਾ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲਕੜੇ ਹਾਸਲ ਹੋ ਸਕਣ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਃ ਪਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਰਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞੇਨ ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਨੀਲਕੰਠ ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ।
ਵੇਦਾਸ਼੍ ਚ ਪਿਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ਗ੍ਰਾਮਾਦ੍ਬਹਿਰ੍ਗਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਵਿਤ੍
ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਵੀ—ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ।
ਯਾਵਤ੍ ਤ੍ਵਦृष੍ਟਮ੍ ਅਭਵਦ੍ ਉਟਜਾਨਾਂ ਛਦਂ ਨਰਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਮੁਦੀਚ੍ਯਾਂ ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਗੁਦੀਚ੍ਯਾਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਉਟਾਂ ਦੇ ਛੱਤ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ,
ਪੁਣ੍ਯਮਾਚਮਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਮੇਵ ਤਤ੍ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚ ऋਚਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਤ੍ਰਿਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਆਚਮਨ ਕਰੇ; ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ Ṛਗਵੇਦ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਕੇ।
ਯਜੁषਾਂ ਪਰਿਮृਜ੍ਯੈਵਂ ਦ੍ਵਿਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚ ਵਾਰਿਣਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਾਮਵੇਦਾਨਾਮ੍ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਚ ਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਯਜੁਰਵੇਦ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਪੂੰਝ ਕੇ ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ, ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਮਵੇਦ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੇ।
ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦਥਰ੍ਵਵੇਦਾਨਾਂ ਨੇਤ੍ਰੇ ਚਾਙ੍ਗਿਰਸਾਂ ਤਥਾ ਨਾਸਿਕੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ऽਙ੍ਗਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚ ਵਾਰਿਣਾ
ਉਹ ਅਥਰਵਵੇਦ ਅਤੇ ਆਂਗੀਰਸ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹੇ; ਨੱਕ ਨੂੰ ਵੀ ਛੂਹੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਧੋਵੇ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ਤਥਾ ਚੋਪਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਸੌਰਾਦੀਨਾਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਇੰਝ ਹੀ, ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਪਪੁਰਾਣਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਸੌਰ ਪੁਰਾਣਾ ਆਦਿ ਨੂੰ, ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਛੂਹੇ।
ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਮਿਤਿਹਾਸਾਨਾਂ ਸ਼ੈਵਾਦੀਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਧਿ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹृਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਤੁ ਤਤਃ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੈਵ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਛੂਹੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹੇ।
ਕਲ੍ਪਾਦੀਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਲ੍ਪਵਿਤ੍ਕਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤਮਾਃ ਏਵਮਾਚਮ੍ਯ ਚਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਦਰ੍ਭਪਿਞ੍ਜੂਲਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ
ਜੋ ਸਭ ਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕਲਪਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੂਹੇ; ਇੰਝ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚਟਾਈ ਵਿਛਾਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਣਿਤਲੇ ਧੀਮਾਨ੍ ਆਤ੍ਮਨੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰਮ੍ ਹੇਮਾਙ੍ਗੁਲੀਯਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਨ੍ਧਯੁਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਪਾ ਕੇ, ਚਾਹੇ ਜਨੇਊ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਵਿਧਿਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂ ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੂਤ੍ਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ ਅਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਮੁਨਿਃ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਯਜ੍ਞਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਯਜਨ ਕਰੇ; ਪਰ ਜੋ ਮੁਨੀ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸੂਕਰਾਣਾਂ ਤੁ ਯੋਨੌ ਵੈ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਇਹ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸੂਅਰਾਂ ਦੀ ਜੂਨ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਰੀਤਾਂ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਾਦਥ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾਦੌ ਸਰ੍ਵਥਾਤ੍ਮਨਃ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਚ੍ਛਿਬਿਰਂ ਵਸ਼ੀ
ਬ੍ਰਹਮਾ-ਯਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਹਿਰੇਵ ਗृਹਾਤ੍ਪਾਦੌ ਹਸ੍ਤੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਵਾਰਿਣਾ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਦੇਹਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਪੈਰ ਤੇ ਹੱਥ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਹ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਧ੍ਯ ਭਸ੍ਮ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਜਮ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਜੁਹੁਯਾਦੁਦਿਤੇ ਯਤਃ
ਭਸਮ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਭਸਮ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸਵੇਰੇ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ 'ਜੋਤਿ ਸੂਰਜ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰਗ੍ਨਿਸ੍ ਤਥਾ ਸਾਯਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਚਾਨੁਦਿਤੇ ਮृषਾ ਤਸ੍ਮਾਦੁਦਿਤਹੋਮਸ੍ਥਂ ਭਸਿਤਂ ਪਾਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, 'ਜੋਤਿ ਅੱਗ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਹਵਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਭਸਮ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।