ਗਨ੍ਧਦ੍ਵਾਰਾਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾਮ੍ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ ਕਪਿਲਾਗੋਮਯੇਨੈਵ ਖਸ੍ਥੇਨੈਵ ਤੁ ਲੇਪਯੇਤ੍
'ਗੰਧਦਵਾਰਾਂ ਦੁਰਾਧਰਸ਼ਾਂ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਗੋ-ਮੈ ਨੂੰ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਲਗਾਏ।
ਪੁਨਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਲਿਨਂ ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਗੰਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਫਿਰ ਚਿੱਟਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮ੍ ਆਵਾਹ੍ਯ ਵਰੁਣਂ ਤਥਾ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਮਨਸਾ ਦੇਵਂ ਧ੍ਯਾਨਯਜ੍ਞੇਨ ਵੈ ਭਵਮ੍
ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਵਾਰੁਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਭਵ ਦਾ ਧਿਆਨ-ਯਜਨ ਕਰੋ।
ਆਚਮ੍ਯ ਤ੍ਰਿਸ੍ਤਦਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਭਵਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ ਪੁਨਰਾਚਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਅਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਮਹਾਜਲਮ੍
ਤੀਰਥ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਭਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਡੁੱਬੋ, ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਜਪੇਦ੍ਵੈ ਚਾਘਮਰ੍षਣਮ੍ ਤਤ੍ਤੋਯੇ ਭਾਨੁਸੋਮਾਗ੍ਨਿਮਣ੍ਡਲਂ ਚ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਵਸ਼ੀ
ਫਿਰ ਡੁੱਬ ਕੇ ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਮੰਤਰ ਜਪੋ; ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ।
ਆਚਮ੍ਯ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜਲਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਪੁਨਃ ਪੁਣ੍ਯਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਫਿਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮੁੜ ਤੀਰਥ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਵਧੇ।
ਸ਼ृਙ੍ਗੇਣ ਪਰ੍ਣਪੁਟਕੈਃ ਪਾਲਾਸ਼ੈਃ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤੈਸ੍ ਤਥਾ ਸਕੁਸ਼ੇਨ ਸਪੁष੍ਪੇਣ ਜਲੇਨੈਵਾਭਿषੇਚਯੇਤ੍
ਹਿਰਨ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਪਾਲਾਸ਼ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਏ ਹੋਏ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਪਵਮਾਨੇਨ ਤ੍ਵਰਿਤਾਖ੍ਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ ਤਰਤ੍ਸਮਨ੍ਦੀਵਰ੍ਗਾਦ੍ਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦ੍ਵਯੇਨ ਚ
ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ, ਪਵਮਾਨ ਅਤੇ ਤਵਰਿਤ ਮੰਤਰ, ਤਰਤਸਮੰਦੀ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਦੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੇ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਧਰ੍ਮੇਣ ਚੈਕੇਨ ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਪਵਿਤ੍ਰਕੈਃ ਤਤ੍ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਧਿਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ऋषੀਨ੍ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਮ ਅਤੇ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨਤਰਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਹਿ ਚਾਭਿषਿਚ੍ਯਾਥ ਸ੍ਵਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪਯਸਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਚ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਂ ਦੇਵਂ ਹृਦਿ ਪਞ੍ਚਾਸ੍ਯਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਲਾ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਈਸ਼ਵਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਆਚਮ੍ਯਾਚਮਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਹਸ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਸੀਨਃ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਆਪਣੇ ਸੂਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਫ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਕਰੇ।
ਅਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਕੁਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਕਰੇਣ ਤੁ ਪਿਬੇਤ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਤ੍ਰਿਸ੍ਤੋਯਂ ਚਕ੍ਰੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਤਿਆਨ ਨਾਲ, ਚੱਕਰ ਬਣਾਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਧਿਂਸਾਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਨਾਨਾਚਮਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਹਾਨੀ ਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਮ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਆਚਮਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਹਿਤਾਰ੍ਥੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਆਵਾਹਯੇਤ੍ਤਤੋ ਦੇਵੀਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍ ਆਯਾਤੁ ਵਰਦਾ ਦੇਵੀਤ੍ਯ੍ ਅਨੇਨੈਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਗਾਯਤਰੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ; 'ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਆਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦੇ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਸੀਨਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ, ਪੀਣ ਲਈ ਅਤੇ ਅਰਘ ਦੇਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ, ਚਾਹੇ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖੜਾ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾ ਸ਼ਤਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਤੁ ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਤ੍ਰਿਵਿਧੇष੍ਵੇਕਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਓਮ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਵਾਰੀ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਾਪੇ; ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕਰੇ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਮੇ ਸ਼ਿਖਰੇ ਦੇਵੀਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵੋਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਚ ਮਾਤਰਮ੍
ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ, 'ਉੱਤਮ ਚੋਟੀ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ' ਕਹਿ ਕੇ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਲੋਕ੍ਯਾਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯੇਸ਼ਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਤਥਾ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਗਾਯਤਰੀ ਵੇਦ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇ।
ਉਦੁਤ੍ਯਂ ਚ ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਰਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮੇਵ ਚ ਅਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ।
ਤਥਾ ਸੌਰਾਣਿ ਸੂਕ੍ਤਾਨਿ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਜਾਨਿ ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਭਾਵਸੋਃ
ਉਹ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਸੂਰਜ ਸੰਬੰਧੀ ਸੂਕਤਾਂ ਜਾਪੇ; ਫਿਰ ਅੱਗ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੇਵ ਚ ਅਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ, ਅੰਦਰਲੇ ਆਪ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ।
ਮੁਨੀਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾਵਾਹਯੇਤ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨਾਵਾਹਯਾਮੀਤਿ ਦੇਵਾਨਾਵਾਹ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸੱਦੇ; 'ਸਭ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੱਦੇ।
ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾ ਹ੍ਯੁਦਙ੍ਮੁਖਃ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਅਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ; ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਤੱਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁष੍ਪਤੋਯੇਨ ऋषੀਣਾਂ ਤੁ ਕੁਸ਼ਾਂਭਸਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤਿਲਤੋਯੇਨ ਗਨ੍ਧਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤਰਪਣ ਕਰੇ।
ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੀ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨਿਵੀਤੀ ऋषਿਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤੀ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਛਾਤੀ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਅਙ੍ਗੁਲ੍ਯਗ੍ਰੇਣ ਵੈ ਧੀਮਾਂਸ੍ ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਦੇਵਤਰ੍ਪਣਮ੍ ऋषੀਨ੍ ਕਨਿष੍ਠਾਙ੍ਗੁਲਿਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਸਿਆਣੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਅੱਗੇਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਸਕਣ।
ਪਿਤॄਂਸ੍ਤੁ ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਙ੍ਗੁष੍ਠਕੇਨ ਤੁ ਤਥੈਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂ ਯਜੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੰਝ ਹੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਦੇਵਯਜ੍ਞਂ ਚ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਭੂਤਯਜ੍ਞਂ ਤਥੈਵ ਚ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਂ ਚ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯਜਨ, ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਸ੍ਵਸ਼ਾਖਾਧ੍ਯਯਨਂ ਵਿਪ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ਅਗ੍ਨੌ ਜੁਹੋਤਿ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਦੇਵਯਜ੍ਞ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਖਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਵਿਚ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣਾ ਦੇਵ ਯਜਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।