ਅਥ ਸ੍ਨਾਨਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ ਛਿਵੇਨ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਕृਤ੍ਪੂਜ੍ਯ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੂਰ੍ਚਂ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਕੂਰਚਾ ਪੀ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਹਿਤਾਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਯਾਨਾਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਸੁਤੋਤ੍ਤਮ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਚੌਹਾਂ-ਮੁਖਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ।
ਵਾਰੁਣਂ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨੇਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰੁਣ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਵਧੀਆ ਅਗਨੀ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਫਿਰ ਮੰਤਰ ਇਸ਼ਨਾਨ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਭਾਵਦੁष੍ਟੋ ऽਮ੍ਭਸਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਸ੍ਮਨਾ ਚ ਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਰੇਚ੍ਛੌਚਮ੍ ਅਨ੍ਯਥਾ ਨ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਮਨ ਖਰਾਬ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਭਸਮ ਨਾਲ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸ਼ੁਧੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਸਰਿਤ੍ਸਰਸ੍ਤਡਾਗੇषੁ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵ੍ ਆ ਪ੍ਰਲਯਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਪਿ ਭਾਵਦੁष੍ਟਸ਼੍ਚੇਨ੍ ਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦਰਿਆ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਤਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਇਮ ਤੱਕ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਪਰ ਮਨ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨृਣਾਂ ਹਿ ਚਿਤ੍ਤਕਮਲਂ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਯਦਾ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਂ ਤਮਸਾ ਜ੍ਞਾਨਭਾਨੋਰ੍ਭਾਸਾ ਤਦਾ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦਾ ਕਮਲ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮृਚ੍ਛਕृਤ੍ਤਿਲਪੁष੍ਪਂ ਚ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਭਸਿਤਂ ਤਥਾ ਆਦਾਯ ਤੀਰੇ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨਤੀਰ੍ਥੇ ਕੁਸ਼ਾਨਿ ਚ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਮਿੱਟੀ, ਗੋ-ਮੈ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਭਸਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਤਟ ਤੇ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਵੀ ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯਾਚਮ੍ਯ ਪਾਦੌ ਚ ਮਲਂ ਦੇਹਾਦ੍ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਚ ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਤੀਰਦੇਸ਼ਸ੍ਥੈਸ੍ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਅਤੇ ਆਚਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਤਟ ਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮੈਲ ਹਟਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਉਦ੍ਧृਤਾਸੀਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੁਨਰ੍ਦੇਹਂ ਵਿਸ਼ੋਧਯੇਤ੍ ਮृਦਾਦਾਯ ਤਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨੁਲ੍ਬਣਮ੍
'ਉੱਧ੍ਰਿਤਾਸੀਤੀ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਫਿਰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ, ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੋ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਗੰਦੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਗਨ੍ਧਦ੍ਵਾਰਾਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾਮ੍ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ ਕਪਿਲਾਗੋਮਯੇਨੈਵ ਖਸ੍ਥੇਨੈਵ ਤੁ ਲੇਪਯੇਤ੍
'ਗੰਧਦਵਾਰਾਂ ਦੁਰਾਧਰਸ਼ਾਂ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਗੋ-ਮੈ ਨੂੰ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਲਗਾਏ।
ਪੁਨਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਲਿਨਂ ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਗੰਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਫਿਰ ਚਿੱਟਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮ੍ ਆਵਾਹ੍ਯ ਵਰੁਣਂ ਤਥਾ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਮਨਸਾ ਦੇਵਂ ਧ੍ਯਾਨਯਜ੍ਞੇਨ ਵੈ ਭਵਮ੍
ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਵਾਰੁਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਭਵ ਦਾ ਧਿਆਨ-ਯਜਨ ਕਰੋ।
ਆਚਮ੍ਯ ਤ੍ਰਿਸ੍ਤਦਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਭਵਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ ਪੁਨਰਾਚਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਅਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਮਹਾਜਲਮ੍
ਤੀਰਥ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਭਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਡੁੱਬੋ, ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਜਪੇਦ੍ਵੈ ਚਾਘਮਰ੍षਣਮ੍ ਤਤ੍ਤੋਯੇ ਭਾਨੁਸੋਮਾਗ੍ਨਿਮਣ੍ਡਲਂ ਚ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਵਸ਼ੀ
ਫਿਰ ਡੁੱਬ ਕੇ ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਮੰਤਰ ਜਪੋ; ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ।
ਆਚਮ੍ਯ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜਲਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਪੁਨਃ ਪੁਣ੍ਯਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਫਿਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮੁੜ ਤੀਰਥ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਵਧੇ।
ਸ਼ृਙ੍ਗੇਣ ਪਰ੍ਣਪੁਟਕੈਃ ਪਾਲਾਸ਼ੈਃ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤੈਸ੍ ਤਥਾ ਸਕੁਸ਼ੇਨ ਸਪੁष੍ਪੇਣ ਜਲੇਨੈਵਾਭਿषੇਚਯੇਤ੍
ਹਿਰਨ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਪਾਲਾਸ਼ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਏ ਹੋਏ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਪਵਮਾਨੇਨ ਤ੍ਵਰਿਤਾਖ੍ਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ ਤਰਤ੍ਸਮਨ੍ਦੀਵਰ੍ਗਾਦ੍ਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦ੍ਵਯੇਨ ਚ
ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ, ਪਵਮਾਨ ਅਤੇ ਤਵਰਿਤ ਮੰਤਰ, ਤਰਤਸਮੰਦੀ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਦੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੇ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਧਰ੍ਮੇਣ ਚੈਕੇਨ ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਪਵਿਤ੍ਰਕੈਃ ਤਤ੍ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਧਿਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ऋषੀਨ੍ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਮ ਅਤੇ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨਤਰਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਹਿ ਚਾਭਿषਿਚ੍ਯਾਥ ਸ੍ਵਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪਯਸਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਚ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਂ ਦੇਵਂ ਹृਦਿ ਪਞ੍ਚਾਸ੍ਯਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਲਾ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਈਸ਼ਵਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਆਚਮ੍ਯਾਚਮਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਹਸ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਸੀਨਃ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਆਪਣੇ ਸੂਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਫ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਕਰੇ।
ਅਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਕੁਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਕਰੇਣ ਤੁ ਪਿਬੇਤ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਤ੍ਰਿਸ੍ਤੋਯਂ ਚਕ੍ਰੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਤਿਆਨ ਨਾਲ, ਚੱਕਰ ਬਣਾਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਧਿਂਸਾਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਨਾਨਾਚਮਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਹਾਨੀ ਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਮ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਆਚਮਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਹਿਤਾਰ੍ਥੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਆਵਾਹਯੇਤ੍ਤਤੋ ਦੇਵੀਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍ ਆਯਾਤੁ ਵਰਦਾ ਦੇਵੀਤ੍ਯ੍ ਅਨੇਨੈਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਗਾਯਤਰੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ; 'ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਆਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦੇ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਸੀਨਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ, ਪੀਣ ਲਈ ਅਤੇ ਅਰਘ ਦੇਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ, ਚਾਹੇ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖੜਾ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾ ਸ਼ਤਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਤੁ ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਤ੍ਰਿਵਿਧੇष੍ਵੇਕਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਓਮ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਵਾਰੀ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਾਪੇ; ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕਰੇ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਮੇ ਸ਼ਿਖਰੇ ਦੇਵੀਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵੋਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਚ ਮਾਤਰਮ੍
ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ, 'ਉੱਤਮ ਚੋਟੀ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ' ਕਹਿ ਕੇ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਲੋਕ੍ਯਾਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯੇਸ਼ਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਤਥਾ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਗਾਯਤਰੀ ਵੇਦ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇ।
ਉਦੁਤ੍ਯਂ ਚ ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਰਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮੇਵ ਚ ਅਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ।