ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਤ੍ਸਮੀਪਮੁਪੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦੁਜਾ।

ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ ਯ ਏਵਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵੈ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: 'ਜੋ ਭਗਵਾਨ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਗਾਯਤਰੀ ਰਾਹੀਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—'

ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤਵ ਚੇਸ਼੍ਵਰ ਤਸ੍ਯ ਦੇਹਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਸੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍

'ਹੇ ਇਸ਼ਵਰ, ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਗਾਯਤਰੀ ਰਾਹੀਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਦੇ।' ਇਉਂ ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ।

ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤ੍ਵਮ੍ ਅਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਵਚਨਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਭੋਃ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਰਵਵਿਆਪਕਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਰਮਾ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਰਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਮਖਿਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਪਰਿਭਾषਿਤਮ੍ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਰੁਦ੍ਰਮਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦਰ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਗਏ, ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।

ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਉਮਾਧਵ ਮਹਾਦੇਵ ਨਮੋ ਲੋਕਾਭਿਵਨ੍ਦਿਤ

'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ।'

ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਮਹਾਭਾਗ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਯਾ ਇਮਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਤਨਵੋ ਲੋਕਵਨ੍ਦਿਤਾਃ

'ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਕਿਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਤੇਰੇ ਇਹ ਰੂਪ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਕਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?'

ਕਸ੍ਯਾਂ ਵਾ ਯੁਗਸਂਭੂਤ੍ਯਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ ਕੇਨ ਵਾ ਤਪਸਾ ਦੇਵ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗੇਨ ਕੇਨ ਵਾ

'ਕਿਹੜੀ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਦੁਜਾ ਇੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ? ਕਿਹੜੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵ, ਜਾਂ ਕਿਹੜੇ ਧਿਆਨ-ਯੋਗ ਨਾਲ?'

ਨਮਸ੍ਤੇ ਵੈ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਂ ਪੁਰਃ

'ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਕੀ ਦੁਜਾ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ?' ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਰਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ।

ਸ੍ਮਯਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਦੇਵ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਸਂਭਵਃ ਤਪਸਾ ਨੈਵ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਦਾਨਧਰ੍ਮਫਲੇਨ ਚ

ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ, ਕਿਹਾ: 'ਨਾ ਤਪ ਨਾਲ, ਨਾ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਦਾਨ-ਧਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ—'

ਨ ਤੀਰ੍ਥਫਲਯੋਗੇਨ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ ਵਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਨ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨੈਰ੍ਵਾਪਿ ਨ ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਨ ਵੇਦਨੈਃ

'ਨਾ ਤੀਰਥ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਨਾ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਧਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਗਿਆਨ ਨਾਲ—'

ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਾਨਵੈਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ऋਤੇ ਧ੍ਯਾਨਾਦਹਂ ਤ੍ਵਿਹ ਸਪ੍ਤਮੇ ਚੈਵ ਵਾਰਾਹੇ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਤਾਮਹ

'ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਤੇ ਸੱਤਵੇਂ, ਵਾਰਾਹੇ, ਫਿਰ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ—'

ਕਲ੍ਪੇਸ਼੍ਵਰੋ ऽਥ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਃ ਮਨੁਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਤਵ ਪੌਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ

'ਉਸ ਕਲਪ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁ ਵੈਵਸਵਤ, ਤੇਰਾ ਪੌਤਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।'

ਤਦਾ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਾਵਸ੍ਥੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਲ੍ਪੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਚ

'ਫਿਰ, ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਉਸ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ—'

ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪੁਨਰ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ ਯੁਗਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਤਦਾ ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਥਮੇ ਯੁਗੇ

'ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਫਿਰ ਇਸ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਤੇ ਉਸ ਕਲਪ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਯੁਗ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ।'

ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਯਦਾ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਤਦਾਹਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥਾਯ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਪਹਿਲੇ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਖੁਦ ਪ੍ਰਭੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਮੈਂ ਉਸ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ।

ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਖਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਨਾਮ ਮਹਾਮੁਨਿਃ ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਛਾਗਲੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ

ਮੈਂ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਚੋਟੀ 'ਚ, ਚਾਗਲੇ ਨਾਮਕ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਖਾ ਵਾਲਾ ਸ਼ਵੇਤ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣਾਂਗਾ।

ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਖਾਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਮਮ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਸ਼ਿਖਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ੍ਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਲੋਹਿਤਃ

ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਚੇਲੇ ਵੀ ਸ਼ਿਖਾ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸ਼ਵੇਤ, ਸ਼ਵੇਤਸ਼ਿਖਾ, ਸ਼ਵੇਤਾਸ੍ਯ ਅਤੇ ਸ਼ਵੇਤਲੋਹਿਤ ਹੋਣਗੇ।

ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ ਤਤਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਯਿष੍ਠਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਤਿਂ ਪਰਾਮ੍

ਇਹ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਬ੍ਰਹਮਗਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।

ਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਪਰਾਯਣਾਃ ਤਤਃ ਪੁਨਰ੍ਯਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਉਹ ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਣਗੇ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਦੂਜਾ ਦਵਾਪਰ ਆਵੇ, ਪ੍ਰਭੂ—

ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਯਦਾ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਦ੍ਯੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਦਾ ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਸੁਤਾਰੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ

ਜਦੋਂ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਦਯੋ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣਗੇ, ਤਦ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੁਤਾਰਾ ਨਾਮ ਧਾਰ ਲਵਾਂਗਾ।

ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮ੍ਯਯਾ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਸ਼ਿष੍ਯਾ ਨਾਮਤਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ

ਮੈਂ ਉਸ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਉਂਗਾ। ਉਥੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਚੇਲੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ।

ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ ਸ਼ਤਰੂਪਸ਼੍ ਚ ऋਚੀਕਃ ਕੇਤੁਮਾਂਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੋਗਂ ਤਥਾ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਭੂਤਲੇ

ਦੁੰਦੁਭੀ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਰਿਚਿਕ ਅਤੇ ਕੇਤੁਮਾਨ—ਯੋਗ ਤੇ ਧਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਗੇ।

ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਹਚਾਰਿਤ੍ਵਮੇਵ ਚ ਤृਤੀਯੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚੈਵ ਯਦਾ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਃ

ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਜਾਣਗੇ। ਤੀਜੇ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਅਾਸ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹੋਣਗੇ—

ਤਦਾਪ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਦਮਨਸ੍ਤੁ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ

ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਮੈਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਮਨ ਨਾਮ ਧਾਰ ਲਵਾਂਗਾ। ਉਥੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ।

ਵਿਕੋਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਵਿਕੇਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਵਿਪਾਸ਼ਃ ਸ਼ਾਪਨਾਸ਼ਨਃ ਤੇ ऽਪਿ ਤੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਯੋਗੋਕ੍ਤੇਨ ਮਹੌਜਸਃ

ਵਿਕੋਸ਼, ਵਿਕੇਸ਼, ਵਿਪਾਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪਨਾਸ਼ਨ—ਇਹ ਚਾਰ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹੀ ਚੱਲਣਗੇ।

ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚੈਵ ਯਦਾ ਵ੍ਯਾਸੋ ऽਙ੍ਗਿਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਃ

ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਅਾਸ ਅੰਗਿਰਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ—

ਤਦਾਪ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਹੋਤ੍ਰੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ऽਪਿ ਤਪੋਧਨਾਃ

ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਮੈਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਉਥੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।

ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਾਃ ਸੁਮੁਖੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਦਰੋ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਃ

ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਪੱਕੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ: ਸੁਮੁਖ, ਦੁਰਮੁਖ, ਦੁਰਦਰ ਅਤੇ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮ।