ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਾਦਾਨ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵੈ ਕੌਮਾਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਔਮਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚੈਵ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦृष੍ਟਾ ਚਤੁष੍ਪਦਾ

ਪਾਓਂ ਦਾ ਅੰਤ ਵਿਸ਼ਨੁਲੋਕ ਹੈ, ਕੌਮਾਰ ਦਾ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਉੱਤਮ ਲੋਕ, ਆਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲੋਕ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਚਾਰ ਪਾਓਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਪਸ਼ਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਤੁष੍ਪਦਾਃ ਤਤਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇ ਪਯੋਧਰਾਃ

ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਚਾਰ ਪਾਓਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਥਣ ਹੋਣਗੇ।

ਸੋਮਸ਼੍ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਮ ਮੁਖਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਃ ਜੀਵਃ ਪ੍ਰਾਣਭृਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪੁਨਃ ਪੀਤਸ੍ਤਨਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ

ਤੇ ਸੋਮ, ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ; ਜੋ ਜੀਵ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਥਣ ਤੋਂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੋਮਮਯਂ ਚੈਵ ਅਮृਤਂ ਜੀਵਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ ਚਤੁष੍ਪਾਦਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਵੇਤਤ੍ਵਂ ਚਾਸ੍ਯ ਤੇਨ ਤਤ੍

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੋਮ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜੀਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਓਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਚਿੱਟਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਵ ਕ੍ਰਿਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਪਦਾ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਦृष੍ਟਾ ਪੁਨਸ੍ਤਥੈਵੈषਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਲੋਕਭਾਵਿਨੀ

ਤੇ ਕਿਰਿਆ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੁਬਾਰਾ ਵੇਖੀ ਗਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਇਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਦ੍ਵਿਪਦਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਸ੍ਤਨਾਸ਼੍ ਚ ਨਰਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚੇਯਮਜਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੋ ਥਣ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਅਜਨਮਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਸਾਰੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।

ਯਾ ਵੈ ਦृष੍ਟਾ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਧਰਾ ਤ੍ਵਯਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ

ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖੀ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਵ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਗਾ।

ਅਜਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਅਮੋਘਰੇਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮੁਖੇ ਚਾਸ੍ਯ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ

ਜੋ ਅਜਨਮਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਬੀਜ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਹੋਵੇਗੀ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਗਤੋ ਮੇਧ੍ਯਃ ਪਸ਼ੁਰੂਪੀ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯੇ ਮਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਅੱਗ ਹੈ—ਜੋ ਦੁਜਾ, ਤਪ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—

ਈਸ਼ਿਤ੍ਵੇ ਚ ਵਸ਼ਿਤ੍ਵੇ ਚ ਸਰ੍ਵਗਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਰਜਸ੍ਤਮੋਭ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਨੁष੍ਯਕਂ ਵਪੁਃ

ਰਾਜ ਤੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਜ ਤੇ ਤਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ—

ਮਤ੍ਸਮੀਪਮੁਪੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦੁਜਾ।

ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ ਯ ਏਵਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵੈ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: 'ਜੋ ਭਗਵਾਨ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਗਾਯਤਰੀ ਰਾਹੀਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—'

ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤਵ ਚੇਸ਼੍ਵਰ ਤਸ੍ਯ ਦੇਹਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਸੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍

'ਹੇ ਇਸ਼ਵਰ, ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਗਾਯਤਰੀ ਰਾਹੀਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਦੇ।' ਇਉਂ ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ।

ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤ੍ਵਮ੍ ਅਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਵਚਨਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਭੋਃ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਰਵਵਿਆਪਕਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਰਮਾ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਰਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਮਖਿਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਪਰਿਭਾषਿਤਮ੍ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਰੁਦ੍ਰਮਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦਰ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਗਏ, ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।

ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਉਮਾਧਵ ਮਹਾਦੇਵ ਨਮੋ ਲੋਕਾਭਿਵਨ੍ਦਿਤ

'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ।'

ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਮਹਾਭਾਗ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਯਾ ਇਮਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਤਨਵੋ ਲੋਕਵਨ੍ਦਿਤਾਃ

'ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਕਿਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਤੇਰੇ ਇਹ ਰੂਪ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਕਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?'

ਕਸ੍ਯਾਂ ਵਾ ਯੁਗਸਂਭੂਤ੍ਯਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ ਕੇਨ ਵਾ ਤਪਸਾ ਦੇਵ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗੇਨ ਕੇਨ ਵਾ

'ਕਿਹੜੀ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਦੁਜਾ ਇੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ? ਕਿਹੜੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵ, ਜਾਂ ਕਿਹੜੇ ਧਿਆਨ-ਯੋਗ ਨਾਲ?'

ਨਮਸ੍ਤੇ ਵੈ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਂ ਪੁਰਃ

'ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਕੀ ਦੁਜਾ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ?' ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਰਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ।

ਸ੍ਮਯਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਦੇਵ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਸਂਭਵਃ ਤਪਸਾ ਨੈਵ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਦਾਨਧਰ੍ਮਫਲੇਨ ਚ

ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ, ਕਿਹਾ: 'ਨਾ ਤਪ ਨਾਲ, ਨਾ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਦਾਨ-ਧਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ—'

ਨ ਤੀਰ੍ਥਫਲਯੋਗੇਨ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ ਵਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਨ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨੈਰ੍ਵਾਪਿ ਨ ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਨ ਵੇਦਨੈਃ

'ਨਾ ਤੀਰਥ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਨਾ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਧਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਗਿਆਨ ਨਾਲ—'

ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਾਨਵੈਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ऋਤੇ ਧ੍ਯਾਨਾਦਹਂ ਤ੍ਵਿਹ ਸਪ੍ਤਮੇ ਚੈਵ ਵਾਰਾਹੇ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਤਾਮਹ

'ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਤੇ ਸੱਤਵੇਂ, ਵਾਰਾਹੇ, ਫਿਰ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ—'

ਕਲ੍ਪੇਸ਼੍ਵਰੋ ऽਥ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਃ ਮਨੁਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਤਵ ਪੌਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ

'ਉਸ ਕਲਪ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁ ਵੈਵਸਵਤ, ਤੇਰਾ ਪੌਤਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।'

ਤਦਾ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਾਵਸ੍ਥੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਲ੍ਪੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਚ

'ਫਿਰ, ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਉਸ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ—'

ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪੁਨਰ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ ਯੁਗਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਤਦਾ ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਥਮੇ ਯੁਗੇ

'ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਫਿਰ ਇਸ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਤੇ ਉਸ ਕਲਪ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਯੁਗ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ।'

ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਯਦਾ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਤਦਾਹਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥਾਯ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਪਹਿਲੇ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਖੁਦ ਪ੍ਰਭੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਮੈਂ ਉਸ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ।

ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਖਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਨਾਮ ਮਹਾਮੁਨਿਃ ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਛਾਗਲੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ

ਮੈਂ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਚੋਟੀ 'ਚ, ਚਾਗਲੇ ਨਾਮਕ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਖਾ ਵਾਲਾ ਸ਼ਵੇਤ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣਾਂਗਾ।

ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਖਾਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਮਮ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਸ਼ਿਖਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ੍ਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਲੋਹਿਤਃ

ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਚੇਲੇ ਵੀ ਸ਼ਿਖਾ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸ਼ਵੇਤ, ਸ਼ਵੇਤਸ਼ਿਖਾ, ਸ਼ਵੇਤਾਸ੍ਯ ਅਤੇ ਸ਼ਵੇਤਲੋਹਿਤ ਹੋਣਗੇ।

ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ ਤਤਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਯਿष੍ਠਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਤਿਂ ਪਰਾਮ੍

ਇਹ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਬ੍ਰਹਮਗਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।