ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਦੌ ਭੂਯਸ੍ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੀ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਸੂਨ੍ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍

ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਵਾਲਾ ਨੀਲ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਣ ਦਿੱਤੇ; ਜੀਵਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।

ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਯਂ ਦੇਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਃ

ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।

ਤਤੋ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਸਦ੍ਯਾਦਿਤ੍ਵਂ ਕਥਂ ਵਿਭੋ

ਫਿਰ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਵਾਹੇ ਮਾਹਰ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਉੱਭਰੇ?'

ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਵਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪੀ ਪ੍ਰਬੋਧਾਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਸ੍ਮਿਤਮ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਲਈ, ਹੱਸ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।

ਸ਼੍ਵੇਤਕਲ੍ਪੋ ਯਦਾ ਹ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਅਹਮੇਵ ਤਦਾਭਵਮ੍ ਸ਼੍ਵੇਤੋष੍ਣੀषਃ ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਲ੍ਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਂਬਰਧਰਃ ਸਿਤਃ

ਜਦੋਂ ਸ਼ਵेत ਯੁਗ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਸੀ; ਸਫੈਦ ਚੋਟੀ, ਸਫੈਦ ਮਾਲਾ, ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਫੈਦ।

ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ੍ਥਿਃ ਸ਼੍ਵੇਤਰੋਮਾ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸृਕ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਲੋਹਿਤਃ ਤੇਨ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕਲ੍ਪਸ੍ਤਦਾ ਹ੍ਯਸੌ

ਸਫੈਦ ਹੱਡੀਆਂ, ਸਫੈਦ ਵਾਲ, ਸਫੈਦ ਰਕਤ ਤੇ ਸਫੈਦ ਲਾਲੀ; ਉਸ ਨਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਯੁਗ 'ਸ਼ਵेत' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।

ਮਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ੀ ਸ਼੍ਵੇਤਾਙ੍ਗਾ ਸ਼੍ਵੇਤਲੋਹਿਤਾ ਸ਼੍ਵੇਤਵਰ੍ਣਾ ਤਦਾ ਹ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਾ

ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਭਰੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਵੀ ਸਫੈਦ ਅੰਗ, ਸਫੈਦ ਲਾਲੀ ਤੇ ਸਫੈਦ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਗਾਇਤਰੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਮੌਜੂਦ ਸੀ।

ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਵਯਾ ਗੁਹ੍ਯੇਨ ਵੈ ਪੁਨਃ ਵਿਜ੍ਞਾਤਃ ਸ੍ਵੇਨ ਤਪਸਾ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਤ੍ਵਮਾਗਤਃ

ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੀ ਗੁਪਤ ਤਪस्या ਨਾਲ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਸਦਯੋਜਾਤਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।

ਸਦ੍ਯੋਜਾਤੇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਤਦ੍ ਗੁਹ੍ਯਂ ਚੈਤਤ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗੁਹ੍ਯਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਂ ਯੇ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ

'ਸਦਯੋਜਾਤਾ' ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਨਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਗੁਪਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਗੁਪਤਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਦੁਜਾਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—

ਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਯਦਾ ਚੈਵ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਾਸੀਲ੍ ਲੋਹਿਤੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ

ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੁੜ 'ਲੋਹਿਤ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਸੀ—

ਮਤ੍ਕृਤੇਨ ਚ ਵਰ੍ਣੇਨ ਕਲ੍ਪੋ ਵੈ ਲੋਹਿਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਤਦਾ ਲੋਹਿਤਮਾਂਸਾਸ੍ਥਿਲੋਹਿਤਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਭਵਾ

ਮੇਰੇ ਬਣਾਏ ਰੰਗ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਯੁਗ 'ਲੋਹਿਤ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਹਿਤ ਮਾਸ, ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਰਕਤ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲਏ।

ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸ੍ਤਨਵਤੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਗੌਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਤਤੋ ऽਸ੍ਯਾ ਲੋਹਿਤਤ੍ਵੇਨ ਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਵਿਪਰ੍ਯਯਾਤ੍

ਗਾਇਤਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਛਾਤੀ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਅਤੇ ਰੰਗ ਦੇ ਉਲਟਣ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਵਾਮਤ੍ਵਾਚ੍ਚੈਵ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਾਮਦੇਵਤ੍ਵਮਾਗਤਃ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਚ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵ ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਨਾ

ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਵਾਮਦੇਵ ਨਾਮ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ ਵੀ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਿਆ।

ਵਿਜ੍ਞਾਤਃ ਸ੍ਵੇਨ ਯੋਗੇਨ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਤਤਸ਼੍ ਚ ਵਾਮਦੇਵੇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭੂਤਲੇ

ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਹੋਰ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਜਾਣਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਾਮਦੇਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।

ਯੇ ਚਾਪਿ ਵਾਮਦੇਵ ਤ੍ਵਾਂ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍

ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਵਾਮਦੇਵ ਵਜੋਂ ਜਾਣਣਗੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।

ਯਦਾਹਂ ਪੁਨਰੇਵੇਹ ਪੀਤਵਰ੍ਣੋ ਯੁਗਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਮਤ੍ਕृਤੇਨ ਚ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਪੀਤਕਲ੍ਪੋ ऽਭਵਤ੍ਤਦਾ

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪੀਲਾ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।

ਮਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ੀ ਪੀਤਾਙ੍ਗੀ ਪੀਤਲੋਹਿਤਾ ਪੀਤਵਰ੍ਣਾ ਤਦਾ ਹ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਾ

ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ, ਪੀਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪੀਲ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਮੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਚ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ ਯਸ੍ਮਾਦਹਂ ਤੈਰ੍ਵਿਜ੍ਞਾਤੋ ਯੋਗਤਤ੍ਪਰਮਾਨਸੈਃ

ਉਥੇ ਵੀ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਚਿਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਿਤ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਤ੍ਵੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਤੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਨਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਪੁਰੁषਤ੍ਵਂ ਵੈ ਮਮੈਤਤ੍ਕਨਕਾਣ੍ਡਜ

ਉਥੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਤਤਪੁਰੁਸ਼ਤਾ ਮੇਰੀ ਹੈ, ਕਨਕਾਂਡ।

ਯੇ ਮਾਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਮਲਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਗਤਾਃ

ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ, ਤਪ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ, ਰੁਦਰ, ਰੁਦਰਾਣੀ, ਗਾਇਤਰੀ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ,

ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਯਦਾਹਂ ਪੁਨਰੇਵਾਸਂ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣੋ ਭਯਾਨਕਃ

ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੁੜ ਕਾਲਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।

ਮਤ੍ਕृਤੇਨ ਚ ਵਰ੍ਣੇਨ ਸਂਕਲ੍ਪਃ ਕृष੍ਣ ਉਚ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਕਾਲਸਂਕਾਸ਼ਃ ਕਾਲੋ ਲੋਕਪ੍ਰਕਾਲਕਃ

ਮੇਰੇ ਰੰਗ ਕਰਕੇ, ਸੰਕਲਪ ਕਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਮੈਂ ਕਾਲ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਕਾਲ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਵਿਜ੍ਞਾਤੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਘੋਰੋ ਘੋਰਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਚ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਕृष੍ਣਾਙ੍ਗੀ ਕृष੍ਣਲੋਹਿਤਾ

ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਣ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ; ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਗਾਇਤਰੀ ਕਾਲਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਕਾਲਾ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸੀ।

ਕृष੍ਣਰੂਪਾ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਤਦਾਸੀਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਘੋਰਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਂ ਯੇ ਮਾਂ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੂਤਲੇ

ਉਹ ਕਾਲੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਗਈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਡਰਾਉਣਾਪਣ ਪਾ ਲਿਆ—ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ,

ਤੇषਾਮਘੋਰਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਮਵ੍ਯਯਃ ਪੁਨਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਤ੍ਵਂ ਯਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਮਾਭਵਤ੍

ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਡਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਰਹਾਂਗਾ; ਮੁੜ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਣ,

ਤਦਾਪ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਜ੍ਞਾਤਃ ਪਰਮੇਣ ਸਮਾਧਿਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਸਂਵृਤ੍ਤਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਲੋਕਧਾਰਿਣੀ

ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉੱਚ ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ; ਗਾਇਤਰੀ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਥਾਮਦੀ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਤ੍ਵਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਂ ਯੇ ਮਾਂ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੂਤਲੇ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ ਚ ਸੌਮ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸਦੈਵ ਹਿ

ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਹੋਣ ਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਸਦਾ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਰਹਾਂਗਾ।

ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋ ਵੈ ਕਲ੍ਪੋ ऽਯਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਃ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਤਥਾ ਚੇਯਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਸਮੁਦਾਹृਤਾ

ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਰੂਪਾ ਤਥਾ ਚੇਮੇ ਸਂਵृਤ੍ਤਾ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇ ਮਯਾ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰ ਵੈ ਲੋਕਸਂਮਤਾਃ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ; ਇਹ ਚਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।