ਮੈਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਥੱਕ ਗਿਆ; ਅੰਤ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੀ ਥੱਕ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਆਏ, ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਨਿਵੇਂਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਉਹ ਉਥੇ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਸਾਥ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ 'ਓਮ, ਓਮ' ਦੀ ਧੁਨੀ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਂ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ 'ਅ' ਦੇਖਿਆ; ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ 'ਉ'; ਵਿਚਕਾਰ 'ਮ' ਤੇ ਅੰਤ 'ਓਮ' ਦੀ ਧੁਨੀ। 'ਅ' ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, 'ਉ' ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵਿਚਕਾਰ 'ਮ' ਨੂੰ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਪਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁੱਧ। ਚੌਥੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਉਹ ਅਮਰ, ਅਖੰਡ, ਨਿਸ਼ਚਲ, ਅਦਵੈਤ, ਸ਼ੂਨ, ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਆਰੰਭ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ; ਆਨੰਦ ਦਾ ਕਾਰਣ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਅੱਧ ਮਾਤਰਾ 'ਨਾਦ' ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਧਵ, Ṛg, Yajur, ਅਤੇ Sāma ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵੇਦ ਬਣਿਆ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਧ ਤੱਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ; ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ, ਮਨ ਤੇ ਵਚਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਸੱਚ, ਸਰਵੋਚ ਕਾਰਣ, ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਚ, ਆਨੰਦ, ਅਮਰਤਾ, ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ; 'ਅ' ਅੱਖਰ ਤੋਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ। 'ਉ' ਅੱਖਰ ਤੋਂ, ਹਰੀ, ਸਰਵੋਚ ਕਾਰਣ; 'ਮ' ਅੱਖਰ ਤੋਂ, ਨੀਲਲੋਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਰਜਨਹਾਰ 'ਅ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; 'ਉ' ਮੋਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; 'ਮ' ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 'ਮ' ਬੀਜਧਾਰੀ ਹੈ, 'ਅ' ਬੀਜ ਹੈ; 'ਉ' ਹਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਬੀਜਧਾਰੀ, ਬੀਜ, ਉਹ ਗਰਭ, ਅਤੇ 'ਨਾਦ' ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ; ਬੀਜਧਾਰੀ, ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਿੰਗ ਤੋਂ, ਬੀਜ 'ਅ' ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬੀਜਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੈ; 'ਉ' ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਗੋਲਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅੰਡਾ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਮੂਲ ਦੇ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ; ਅੰਡਾ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ 'ਪਹਿਲਾ' ਕਿਹਾ। ਉਸ ਅੰਡੇ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਖੋਲ ਉੱਤੇ ਸੀ; ਹੇਠਾਂ ਵਾਲਾ ਭਾਗ ਧਰਤੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੱਤ ਹਨ। ਉਸ ਅੰਡੇ ਤੋਂ 'ਅ' ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਲੋਕੇ ਦਾ ਸਰਜਨਹਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 'ਓਮ ਓਮ' ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਯਜੁਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, Ṛg ਅਤੇ Sāma ਵੇਦ ਵੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਹਰੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਵੇਦਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਿਹਾ; ਫਿਰ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ; ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਧੁਨੀ-ਰੂਪ ਅਕਾਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ; 'ਅ' ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਲੰਬਾ ਹੈ। 'ਇ' ਉਸ ਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ, 'ਈ' ਖੱਬੀ; 'ਉ' ਸੱਜਾ ਕੰਨ, 'ਊ' ਖੱਬਾ। '' ਸੱਜਾ ਗੱਲ, '' ਖੱਬਾ; '' ਤੇ '' ਦੋਨੋ ਨੱਕ। 'ਏ' ਉਪਰਲਾ ਹੋਠ, 'ਐ' ਹੇਠਲਾ; 'ਓ' ਤੇ 'ਔ' ਦੋ ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ। 'ਅੰ' ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਤਾਲੂ ਹੈ; 'ਕ' ਤੋਂ ਪੰਜ ਅੱਖਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਸੱਜੀਆਂ ਭੁਜਾਂ ਹਨ। 'ਚ' ਤੋਂ ਪੰਜ ਅੱਖਰ ਪੰਜ ਖੱਬੀਆਂ ਭੁਜਾਂ ਹਨ; 'ਟ' ਤੋਂ ਪੰਜ ਅੱਖਰ ਪੈਰ ਹਨ, 'ਤ' ਤੋਂ ਵੀ। 'ਪ' ਪੇਟ, 'ਫ' ਪਾਸਾ, 'ਬ' ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ, 'ਭ' ਮੋਢਾ। 'ਮ' ਸ਼ੰਭੂ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਯੋਗੀ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਹੈ; 'ਯ' ਤੋਂ 'ਸ' ਤੱਕ, ਉਹਦੇ ਸੱਤ ਧਾਤੂ ਹਨ। 'ਹ' ਉਸ ਦੀ ਸਵਰੂਪਤਾ ਹੈ, 'ਕ੍ਸ਼' ਕ੍ਰੋਧ; ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਓਮ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪੰਜ ਕਲਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਬਤੀ-ਦੋ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਬੁਧੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਸਦਾ ਧਰਮਕਰਮ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਗਾਯਤਰੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਮੰਤਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਰਾ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੋਵੀ ਅੱਖਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਕਲਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਅਤੁੱਲ।