ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਹਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਮੂਲ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਹਨ, ਜੋ ਓਮ ਮੰਤ੍ਰ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਓਮ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪੀਲੇ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ, ਜੋ ਪੰਜ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਜੋ ਪੰਜ ਅੰਡਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਤੇ ਕੁਮਾਰਾ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅੰਬਾ ਦੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਸੂਕਸ਼ਮ ਮੂਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਥੂਲ ਤੇ ਸੂਕਸ਼ਮ ਦੋਹਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ, ਜੋ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਯਮ, ਅੱਗ, ਵਾਯੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਜਲ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਰਸਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਯੋਗ ਹਨ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਕੰਠ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ, ਗਿਆਨੀ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਸ਼ਿਵ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੱਖ, ਮਦਨ, ਯਮ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਦੱਖ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅੱਗੀ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇੰਝ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਭਵ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਮਹਾਦੇਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਤੁਰੰਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਾਈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਹਰਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਨਮਨ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਭਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀਓ।" ਤਦ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਨਿਰਭਯ ਹੋ ਕੇ ਵਾਚਸਪਤੀ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਦਾ ਹੀ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਭਵ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਤੇ ਗਲਤ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਣ ਹੋ; ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਲਈ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ। ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਮੰਗਲਮਈ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਹਾਥੀ-ਮੁਖ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਪਾਸ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਵਰਦਾਤਾ ਗਜਾਨਨ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਿੱਧ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਗਣ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾਂ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ, ਰੂਪਧਾਰੀ, ਪਰ ਮੰਗਲਮਈ ਬੱਚਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗਜਾਨਨ, ਜੋ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਵ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਗਜਾਨਨ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ। ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਚਾਰਯ ਹਨ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ-ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਯਜਨਾ ਦੱਖਿਣਾ ਦੇ ਬਿਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਰਸਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰੀਂ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਧੀ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਠ, ਪੜ੍ਹਾਈ, ਵਿਵਰਣ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਯੁ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੈ ਲੈ।" "ਜੋ ਨਾਰੀ-ਪੁਰਸ਼ ਆਪਣੇ ਕੱਤ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਏ ਹਨ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਵੀ ਤੂੰ ਲੈ ਲੈ। ਪਰ, ਜੋ ਨਾਰੀ-ਪੁਰਸ਼ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਦਰਜਾ ਦੇ।" "ਗਣੇਸ਼ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਪੱਕੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਹੇ ਵਿਘਨਹਰਤਾ, ਤੇਰੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ, ਨਾਰਾਇਣ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰੇ ਹੋਏ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਦਿਕ, ਸਮਾਰਤ ਜਾਂ ਲੋਕਿਕ ਕਰਮ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਮੰਗਲ ਅਮੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਨ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੀ ਸਭ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਆਪ ਪੂਜਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਅਜਨਮਾ, ਹਰੀ, ਮੈਨੂੰ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਗਣਪਤੀ ਨੇ ਵਿਘਨਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਰਚੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਏ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਲ, ਸਕੰਦ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।