ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅੱਠ-ਵਿਧਾ ਮਾਰਗ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਾਲੀ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਾਲੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕਾਲਕੰਠ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਵਾਹਨ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁਆਮੀ—ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੀਜ ਸੋਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਰਵਾ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ, ਜੋ ਖੋਪੜੀ, ਦੰਡ, ਫਾਂਸੀ, ਤਲਵਾਰ, ਚਮੜਾ, ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇਮਾਵਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੋਨੇ-ਸਫੈਦ, ਪੀਲੇ-ਸਫੈਦ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਾਰਗ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੰਜਵੇਂ, ਪੰਜ ਮਹਾ-ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ—ਇਸ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੰਜ-ਮੁਕਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਅੰਗ ਸੋਲਾਂ ਵਿਦਯੁਤ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਰੂਪ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ-ਵਿਧਾ 'ਕ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ, ਹੱਥਾਂ ਹੀ ਆਰੰਭ—ਇਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰੁਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ 'ਟ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ, 'ਤ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ, ਪੈਰ ਆਧਾਰ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੱਤ ਤੱਤ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ, 'ਲਾ', 'ਰਾ', 'ਫਾ' ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਅੱਖਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਗ ਨਹੀਂ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧੁਨੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਭੌਂਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹਨ—ਇਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੱਚ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ, ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉਪਰ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ 'ਓਮ' ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। 'ਓਮ' ਵਿੱਚ ਤ੍ਰੈ-ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਪਰ ਵੱਸਦਾ, ਪੀਲਾ, ਕਾਲਾ, ਲਾਲ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼—ਇਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੰਜ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਪੰਜ ਅੰਡਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਕੁਮਾਰਾ—ਇਹਨਾਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅੰਬਾ ਦੇ ਸਰਵੋੱਚ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਸੂਖਮ ਮੂਲ ਵਾਲਾ, ਸਥੂਲ ਤੇ ਸੂਖਮ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ, ਜੋ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯਮ, ਅੱਗ, ਵਾਯੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਪਾਣੀ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅਤੇ ਰਾਤ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੰਗ ਨਾਲ, ਹਰ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਰ ਪਥ ਤੇ, ਹਰ ਥਾਂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਨੀਲੇ-ਗਲੇ, ਭਯੰਕਰ, ਗਿਆਨੀ, ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਸ਼ਿਵ—ਇਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਖ, ਮਦਨ, ਯਮ, ਅੱਗ, ਅਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗੀ ਦੇ ਆਗੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭਗਵਾਨ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਿਨਾਕਾ-ਧਾਰੀ, ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਾਈ। ਉਹ ਸਭ ਹਰਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ। ਭਗਵਾਨ ਭਵਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅੰਬ੍ਰੋਸੀਆ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਡਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ!" ਫਿਰ, ਵਾਕ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੇਅਤਕੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਨ ਲਈ ਯਾਚਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਵਾ, ਸਹੀ ਤੇ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਵਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਨਾਕਾ-ਧਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਗਣਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ। ਫਿਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਗਜਾਨਨ, ਵਰ-ਦਾਤਾ, ਜੋ ਹਾਥੀ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਅਤੇ ਫਾਂਸੀ ਧਾਰੀ, ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ, ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਿੱਧ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਦਿਵਿ-ਜਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼, ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ, ਨੂੰ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਡਰਾਉਣ ਤੇ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵ ਉਪਜਿਆ, ਜੋ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਨਚਿਆ, ਸਭ ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ। ਵਿਲੱਖਣ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਗਜਾਨਨ, ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਪਿਤਾ ਭਵਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਗਜਾਨਨ, ਸਭ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ। ਆਪਣੇ ਸੁਖਦਾਈ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ, ਜਗਤ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ। "ਤੇਰਾ ਅਵਤਾਰ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੁਇ-ਜਾਤੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ-ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੈ।" "ਜੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਯਜਨ ਵਿਧੀ-ਮੁਤਾਬਕ ਫੀਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਸਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪੈਦਾ ਕਰ।" "ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ-ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਠ, ਪੜ੍ਹਾਈ, ਵਿਵਰਣ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰੇ—ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਜੀਵਨ ਲੈ ਲੈ।" "ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਚ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਜਾਂ ਪੁਰਸ਼ ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ ਲੈ ਲੈ, ਹੇ ਸੁਆਮੀ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਜਾਂ ਪੁਰਸ਼, ਹੇ ਵਿਨਾਇਕ, ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀ ਸਮਾਨਤਾ ਦੇ।" "ਹੇ ਬੱਚੇ ਗਣੇਸ਼, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ—ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਪੱਕੇ, ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹਨ—ਇੱਥੇ ਤੇ ਆਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੇ ਰੂਪਾਂ, ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਕਥਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵਰ-ਦਾਨ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਹੋਈ।