ਜਦੋ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਵਾਈ। ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਕਾਸ਼ਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਆਦਰਨੀਯ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਅਤੇ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਭੇਂਟ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਧੁਪਰਕ (ਮਿਸ਼੍ਰਤ ਦੁਧ-ਸ਼ਹਦ ਆਦਿ), ਇਕ ਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਪਹਾਰ ਭੇਂਟ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਨੰਦੀ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਭਰੀ ਸਤੂਤੀ ਗਾਈ। ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ, ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾ (ਪਾਰਵਤੀ) ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਵਾ (ਸ਼ਿਵ) ਦਾ ਇਹ ਵਿਆਹ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਦੁਜਾਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਵੀ ਇਹ ਵਿਆਹ ਵਿਦਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਭਵਾ ਆਪ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ। ਇਹ ਭਵਾ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਹਰ ਥਾਂ ਉਚਾਰਣਯੋਗ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਦੀ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ, ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਭਵਾਨੀ (ਪਾਰਵਤੀ), ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਨੰਦੀਧਵਜ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਸ਼ੋਭਤ ਮਸਤਕ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਕਿ, "ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ। ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੀ ਉਸ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੋਖਸ਼ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ?" "ਉਥੇ, ਪਾਪੀ ਵੀ ਇਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਦੇ ਨਹੀਂ, ਕੇਵਲ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਅਤੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਵੀ ਪਿਸ਼ਾਚ ਬਣਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵੀ ਉਸ ਕਾਸ਼ੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਜਿਥੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਤੇ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਵਸਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਥੇ ਓਮਕਾਰੇਸ਼ਵਰ, ਚਮੜਿਆਂ ਦੇ ਧਾਰੀ, ਵਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਬਾਗ ਦਿਖਾਇਆ, ਤੇ ਗਣਪਤੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਓਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਵਿਨਾਇਕ (ਹਾਥੀ-ਮੁਖੀ) ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ। ਇਹ ਸਭ ਰਚਨਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਵਿੱਘਨ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵਿੱਘਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਈ। ਇਹ ਕਥਾ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਤੱਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸੂਤ ਜੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਵਿਨਾਇਕ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਉਹ ਹਾਥੀ-ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੇ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਜੋਤ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ? ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਉਪਿੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਰਮੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿੱਘਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਸੁਰ, ਯਾਤੁਧਾਨ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਮੋ-ਗੁਣੀ ਤੇ ਰਜੋ-ਗੁਣੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਵਰ ਦਿਤੇ ਗਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਜਿੱਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ; ਪਰ, ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿੱਘਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਲੀਏ— ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਘਨੇਸ਼ ਸ਼ੰਕਰ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਕੀਤੀ: "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਪਿਨਾਕਾ ਧਾਰੀ ਹੋ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ, ਵਿਰਿੰਚੀ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਰੂਪ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਰੂਪਧਾਰੀ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ; ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਭੇਦ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਜੋ ਕਾਲ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਲ-ਅੱਗ ਹੋ; ਜੋ ਅੱਠ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਾਲੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ; ਜੋ ਕਾਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਕਾਲਕੰਠ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਵਾਹਨ, ਉੱਤਮ; ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਾਜਾ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਸੋਨਾ ਹੈ; ਸ਼ਰਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖੋਪੜੀ, ਸਟਿਕ, ਫੰਦਾ, ਤਲਵਾਰ, ਚਮੜਾ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਹੈ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਹੇਮਾਵਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸੋਨੇ-ਚਿੱਟੇ, ਪੀਲੇ-ਚਿੱਟੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹਨੇਰਾ ਹੈ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਪੰਜਵੀਂ, ਪੰਜ ਮਹਾ-ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ; ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ; ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਪੰਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ, ਪੰਜ-ਮੁਕਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ; ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ; ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਅੰਗ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵੱਜਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਰੂਪ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ 'ਕ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹਨ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਰੁਦ੍ਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ 'ਟ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ; 'ਤ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਆਧਾਰ ਹਨ; ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੱਤ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਹ ਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹੋ, ਜੋ 'ਲ', 'ਰ', 'ਫ' ਅੱਖਰ ਹੋ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਈ ਅੰਗ ਨਹੀਂ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧੁਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੌਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਰਮ ਜੋਤ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਸਤੂਤੀ ਕੀਤੀ।