ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਗਣ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਸੌ ਗਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੰਨਾਮਾ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਮੁਦਾ, ਅਮੋਘਾ, ਕੋਕਿਲਾ, ਅਣਗਿਣਤ ਗਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਮੰਤ੍ਰਕਾ, ਸੱਠ ਗਣਾਂ ਵਾਲਾ ਕਾਕਪਾਟ, ਸੱਠ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸੰਤਾਨਕਾ, ਨੌਂ ਗਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਬਲਾ, ਮਧੁਪਿੰਗਾ ਅਤੇ ਪਿੰਗਲਾ ਆਏ। ਨੀਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਨੱਬੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰਨਭਦ੍ਰ ਵੀ, ਅਤੇ ਸੱਤਰ ਮਿਲੀਅਨ ਗਣਾਂ ਵਾਲਾ ਚਤੁਰਵਕਤ੍ਰ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਬਣਾਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਏ। ਪ੍ਰਮਥਾ ਹਜ਼ਾਰ ਮਿਲੀਅਨ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਚੌਂਸਠ ਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਰੋਮਜਾ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਰਨਾ ਵੀਹ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੇਵਲਾ ਨੱਬੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੰਚਾਕ੍ਸ਼, ਸ਼ਤਮਨਯੂ, ਅਤੇ ਮੇਘਮਨਯੂ ਵੀ ਆਏ। ਕਾਸ਼ਠਕੂਟਾ, ਸੁਕੇਸ਼ਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਵੀ ਚੌਂਸਠ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਤਾਲੁਕੇਤੁ, ਸ਼ਡਾਸ੍ਯ, ਪੰਚਾਸ੍ਯ, ਸੰਵਰਤਕਾ, ਚੈਤ੍ਰਾ, ਲਕੁਲੀਸ਼ਾ—ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ—ਇਹ ਵੀ ਆਏ। ਲੋਕਾਂਤਕਾ, ਦੀਪਤਾਸ੍ਯ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਮ੍ਰਿਤਿਉਹਰਤ, ਕਾਲਹਾ, ਕਾਲਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਆਏ। ਵਿ਷ਾਦਾ, ਵਿ਷ਦਾ, ਵਿਦ੍ਯੁਤ, ਕਾਂਤਕਾ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ, ਰਿਟੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਵੀ ਉਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਅਸ਼ਨੀ, ਭਾਸਕਾ, ਚੌਂਸਠ ਗਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਹਸ੍ਰਪਾਤ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਣਗਿਣਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਣ ਵੀ ਆਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਰਝਾ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਅਰਧਚੰਦ, ਨੀਲਾ ਗਲਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਗਹਣਿਆਂ, ਕੰਨਿਆਂ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦਾਂ, ਮੁਕੁਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ, ਤੇ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ। ਇਹ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਤੁੰਬਰੂ, ਨਾਰਦ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ, ਅਤੇ ਸਾਮ-ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ ਸਨ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਵਿਆਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਲਗ ਪਏ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠ ਹੋ ਗਿਆ, ਗਿਰਿਜਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕੁਰਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਸਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੇਸ਼ਵਾ ਨੇ ਖੁਦ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ, ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨਾਰਾਇਣ, ਅਜਨਮਾ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਤੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭਵਾਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ ਸੀ; ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੂੰ, ਅਤੇ ਮੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ। ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਹਿਮਾਲਾ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ; ਇਹ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਜੰਮੀ।" "ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਕਰਮਾਂ, ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਚਨਹਾਰ ਵੀ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੈ—ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਹਵਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼—all ਉਸ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਫਿਰ ਵੀ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਚਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਅਜਨਮਾ, ਚਿੱਟੀ, ਕਾਲੀ, ਲਾਲ—ਸਭ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਨੈਚਰ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਸੁਭ ਹੈ; ਤੂੰ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ, ਗੁਰੂ ਹੈ।" ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਪਦਮਨਾਭਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਠ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਿਆ। "ਇਹ ਮੇਰੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਮੇਨਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ," ਆਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਤਲਬ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਫਲ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥ—ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਹਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਹੀ ਹੈ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚਤ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਫੁੱਲ ਵਰਸਾਏ। ਦਿਵਿਆ ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਨੱਚਣ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਸਾਕਾਰ ਹੋਏ ਵੇਦਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਹਿਮਪੁਤਰੀ ਦੀ ਝਿਜਕ ਭਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਨਿਰਵਿਘਨ ਸੋਭਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਅਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਨੰਦੀਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ। ਉਸਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ," ਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਵਧਦੀ ਰਹੇ," ਉਹ ਆਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਜੇ ਤੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਾ ਹੋਇਆ ਕਰਮ ਹੁਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।" ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਕਰ ਲੈ।" "ਮੈਂ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਆਗਿਆ ਕਰੇਂ, ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ," ਆਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਹੱਥ ਮਿਲਾਏ, ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਆਪ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ। ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਪਾਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹ ਸੰਪੰਨ ਹੋਇਆ।