ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕਾਮਦੇਵ ਰਤੀ ਅਤੇ ਵਸੰਤ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਮਹਾਂਪੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਠਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਪਰ, ਜਦੋਂ ਤਿਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਮੁਸਕਰਾਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੀਜੇ ਨੇਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਤਿਰਸਕਾਰ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ। ਉਸ ਤੀਜੇ ਨੇਤਰ ਤੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲ ਪਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੁਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਤੀ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ। ਰਤੀ ਦੀ ਪੀੜਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁੰਆਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਹੁਣ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਸਭ ਕਰਤੱਬ ਪੂਰੇ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ—ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਦੋਵੇਂ, ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਮਦਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਸੰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਰਵ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਖੇਡ ਲਈ, ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਪਾਰਵਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵਿਧਾਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਖੁਦ, ਮਰੀਚੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਪੀੜ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੂੰ ਹੀ ਰਚਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਭਵ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਵੀ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਉਹ ਖੁਦ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਣਗੇ, ਹੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਬਣਨਗੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਵੱਲ ਚਿਰਕਾਲ ਤੱਕ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਸਕਣ। ਜਦੋਂ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੜੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਏ ਹੋਏ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਕਰਕੇ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮਰਿਆਦਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਧਰਮਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇਰੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ ਆਉਣਗੇ। ਮੈਂ ਮृਦੁ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਇੱਛਿਤ ਦਿਵ੍ਯ ਨਗਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਨਾ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਪਿਤਾ ਹਿਮਾਲਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਸੁੰਘਿਆ ਤੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜਨਾਰਦਨ, ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਸੂਰਜ, ਭਗ, ਤੁਵਾਸ਼ਟਰ, ਅਰਯਮਾਨ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਯਮ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ, ਸੋਮ, ਈਸ਼ਾਨ, ਰੁਦ੍ਰ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ, ਗੰਧਰਵ, ਗਰੁੜ, ਯਕਸ਼, ਸਿੱਧ, ਸਾਧਯ, ਦੈਤ, ਕਿੰਨਰ, ਸੱਪ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਵੇਦ, ਮੰਤ੍ਰ, ਸੂਕਤ, ਸਮਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਪਹੁੰਚੇ। ਨਾਗ, ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ, ਯਜ్ఞ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹ, ਤੈਂਤੀਸ ਕੋਟਿ ਦੇਵਤੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਤਿੰਨ ਸੌ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਪਾਰਵਤੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ, ਜੋ ਚਹੁੰ ਪਾਸੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਨਚਦੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ, ਕਿੰਨਰ ਆਦਿ, ਸਭ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੜੇ ਸਨ। ਚਰਨੋਤਕ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਚਿੱਟਾ ਛਤਰ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ। ਮਾਲਿਨੀ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਲਈ ਮਾਲਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸੰਧਿਆ ਨੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦਾ ਚੰਦ੍ਰਮੰਡਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਨਾਰੀਆਂ ਚਾਮਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਸਨ। ਜਯਾ ਨੇ ਕਲਪਵૃਖ ਦੀ ਮਾਲਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਵਿਜਯਾ ਨੇ ਪੱਖਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੀ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਸੀ। ਜਦ ਪਾਰਵਤੀ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਮਾਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਖੜੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਹਾਦੇਵ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ, ਖੇਡ ਲਈ ਬੱਚੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਗਏ। ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਸੁੱਤ ਗਏ। ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ?" ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਵਜ੍ਰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਪਰ, ਉਹ ਹੱਥ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਆਪਣਾ ਵਜ੍ਰ ਨਾ ਸੁੱਟ ਸਕਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਿਲਾ ਸਕਿਆ। ਇਉਂ ਹੀ, ਅਗਨੀ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਵਰਤ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।