ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਹਸਤਿ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਹਾਥ ਜੋੜਕੇ, ਹੱਥੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਨੀਲਕੰਠ, ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ – ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਸਿਫਤਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਨੇ, ਜਦੋ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵਾਲ ਉਠਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸਤੀਆ, ਜੋ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਸੁਪੁੱਤਰੀ ਸੀ, ਜਨਮੀ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਵਰਨਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਸਤੀਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਨਾਲ ਮੈਨਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਆਪਣੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਇਹ ਸੁਪੁੱਤਰੀ, ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਕ ਛੋਟੀ ਭੈਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸੀ, ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਇਸ ਤਪ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਉਸ ਮਹਾਨ ਜਗਤ-ਮਾਤਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਵੱਡੀ ਧੀ ਅਪਰਣਾ ਸੀ, ਛੋਟੀ ਏਕਪਰਣਾ, ਤੀਜੀ ਵਰਾਰੋਹਾ ਅਤੇ ਏਕਪਾਟਲਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਹਾਂ ਤਪਵਤੀ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਮਹਾਂਦੇਵ – ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ – ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਸ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਤਾਰਕ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਬਲੀ ਦੈਤ੍ਯ, ਜੋ ਤਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸੀ, ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਤਾਰਕਾਖ੍ਯ, ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ ਅਤੇ ਕਮਲਾਖ੍ਯ। ਤਾਰਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਤਾਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿ਷ਣੁ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਵਿ਷ਣੁ ਵਿਚਕਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਤਾਰਾ ਨੇ ਵਿ਷ਣੁ ਨੂੰ ਰਥ ਸਮੇਤ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਵਿ਷ਣੁ, ਜੋ ਗਰੁੜ-ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਦਾਨ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਤਾਰਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਆਪਣੇ ਮੋਹ-ਜਾਲ ਵਿਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ, ਤਾਰਾ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢ ਮਿਲੀ, ਨਾ ਕਿਤੇ ਆਸਰਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਿਆ, "ਤਾਰਾ, ਜੋ ਤਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰੱਖਿਆਲਾ ਆਪਣੇ ਪੱਲਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਘਰ-ਵਿਹੂਣੇ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਣ। ਸਾਡੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਜਾਦੂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਕੰਮੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਵਿ਷ਣੁ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਜਦੋਂ ਵਿ਷ਣੁ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੀਵ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ, ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਥੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦੁਖ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ: ਸਤੀ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਉਮਾ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ – ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਰੁਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿ਷ਣੁ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਸਕੰਦਾ – ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ – ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਹ ਛੇ ਮੂੰਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸੈਨਾ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਨਲ-ਕੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਾਖ, ਵਿਸ਼ਾਖ, ਨੈਗਮੇਸ਼, ਕੁਮਾਰ – ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ – ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਮਾਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਮਾਹਾਸੇਨਾ, ਆਪਣੇ ਖੇਡ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵੇਗਾ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਥੇ 'ਸਮਰ' (ਕਾਮਦੇਵ) ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਕਾਮਦੇਵ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ। ਉਹ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੀਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਆਖੋ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਅੱਜ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ (ਪਾਰਵਤੀ) ਨੂੰ ਮਿਲਾਓ। ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਦੇਵ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਰਮਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰਤੀ ਨਾਲ ਉਹੀ ਰਸਤਾ ਅਪਣਾਓ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਦੇਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਅਵਸਥਾ ਦੇਣਗੇ; ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਗਿਰਿਜਾ ਉਮਾ ਤੋਂ ਵਿਛੜ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਮੁੜ ਮਿਲ ਗਏ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਸਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।