ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਜਯਵੰਤ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ: “ਹੁਣ ਕ੍ਰੋਧ ਬਸ ਕਰ, ਭਦਰਾ; ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।” ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਧੀਰਜਵਾਨ ਭਦਰਾ।” ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਭਦਰਾ ਦਾ ਮਨ ਠੰਢਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਭਗਵਾਨ ਵੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਸ਼ਰਵਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਿਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਿਰ ਵੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਮੁਨਿ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਵਾਗੀਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨੱਕ ਦਾ ਮੂੰਹਲਾ ਹਿੱਸਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁੜ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਹੜੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਦਕ੍ਸ਼, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਗਵਾਨ ਨੇ ਨਵਾਂ ਸਿਰ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਵਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਦਕ੍ਸ਼ ਲਈ ਨਵਾਂ ਚਿਹਰਾ ਬਣਾਇਆ। ਦਕ੍ਸ਼, ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ, ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਰਮ ਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਮਹਾਨ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਵੀ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਹਰੇਕ ਨੇ, ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੀਲਕੰਠ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਭਾਵਾ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਧਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਤੀ, ਸ਼ੁਭ ਲਛਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ, ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਛਾ ਨਾਲ ਮੇਨਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ ਵਜੋਂ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਪਸਿਆ ਰਾਹੀਂ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਉਸ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਲਛਣਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਕ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਸੀ, ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਮਾਤਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਅਪਰਨਾ ਸੀ, ਛੋਟੀ ਏਕਪਰਨਾ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ; ਤੀਜੀ ਵਾਰਾਰੋਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਏਕਪਾਟਲਾ ਵੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਮਹਾਦੇਵ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਾਰਕ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਅਸੁਰ ਸੀ, ਜੋ ਤਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰੋਸ਼ਨ ਤੇ ਦਿਤੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਤਾਰਕਾਕ੍ਸ਼, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ; ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਤੇ ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਓ ਤਾਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੜੀ ਤਪਸਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਤੁੱਟ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਤਾਰਾ, ਵੱਡੀ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਗਿਆ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ। ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਚੱਲੀ। ਤਾਰਾ ਨੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰਥ ਸਮੇਤ, ਸੋ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੇ, ਗਰੁੜ-ਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਤਾਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰਵਨਾਥ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਦਿਤੀ ਪੁੱਤਰ। ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਤਾਰਾ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਪੀੜਾ ਨਾਲ, ਨਾ ਤਾ ਕਿਤੇ ਠਿਕਾਣਾ ਲੱਭਦੇ, ਨਾ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਿਰਫ ਡਰ ਹੀ ਡਰ। ਫਿਰ, ਅਮਰ ਲੀਡਰ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਤਾਰਾ, ਤਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਿਵੇਂ ਗਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਹੰਕਾਉਂਦਾ, ਜੰਗ ਲਈ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਘਰ-ਵਿਹੁਣੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਡੇ ਅਫ਼ਾਟੂ ਹਥਿਆਰ ਵੀ, ਅਮਰਤੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਰਹੀਣ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹਰਾ ਸਕਿਆ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਉਸ ਅੱਗੇ ਕਿਵੇਂ ਖੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਫਿਰ ਜੀਵ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਆਖਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: “ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦੁੱਖ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵੋ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ। ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਸਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਉਮਾ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ, ਜਨਮ ਲੈਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋਈ। ਅਤੇ, ਉਸ ਰੂਪ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜਦੋਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਇਆ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਸਕੰਦਾ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਲਏਗਾ। ਉਹ ਛੇ-ਮੁਖੀ, ਬਾਰਾਂ-ਭੁਜਾ, ਸੈਨਾ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮੇਆ, ਮਹਾਨ, ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਇਲੌਕ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।