ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਓਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਪੀਵੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਕਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਜਣਨ੍ਹ੍ਹ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਕਿਸੇ ਵੀਰ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ— ਜਾਂ ਉਹ ਚੋਰ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੋਰ ਹੋਵੇ, ਗੁਰੂ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗਲਤ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਨਸ਼ੇ ਦਾ ਆਦੀ ਹੋਵੇ, ਅਚੂਤ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਅ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ— ਜਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਵੇਦਕ ਯਜਨਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ, ਗਾਂ ਮਾਰੇ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਉ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ— ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕੀਤੇ ਹੋਣ— ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਉਪਚਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਪਤ ਵਿਧੀ ਅਘੋਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਦਾ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲੇ। ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚੱਕਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬੜੀ ਅਚੰਭਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਲੈ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਤੇ ਰਚਨਾ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਧੁਨੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਸੀ—ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਸੰਸਾਰਕ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਵਿਸ਼ਵ ਯਜਨਾ ਦੀ ਜਨੇਊ ਪਾਈ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਪੱਗ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਤੇ ਮਹਾਂ ਮਧੁਮੱਖੀ ਸੀ। ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਈਸ਼ਾਨ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਪਿਤਾਮਹਾ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਨੇ ਪੂਰੀ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵ, ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਓਮ ਈਸ਼ਾਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਹਾਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਈਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਈਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਨੰਦੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਹੋ।" "ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਸ਼ਿਵ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਓਮ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ—ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਅਸਤਿਤਵ ਅਤੇ ਅਨਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਸਤਿਤਵ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।" "ਵਾਮਦੇਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰੁਦ੍ਰ, ਕਾਲ, ਮਾਪਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਵਿਕਰਣ, ਕਾਲ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਰੰਗੀਲੇ, ਸਦਾ ਬਲਵਾਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਤੁਸੀਂ ਬਲ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਬਲਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਉੱਚੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ, ਵਾਮਦੇਵ, ਮਿਠੜੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕਾਲ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੰਦੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਜੇਕਰ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਉਥੇ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ। ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਬਚਨ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਕੀ ਇੱਛਾ ਹੈ?" ਫਿਰ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਪਰਮਪੁਜਨੀਯ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਬਚਨ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਗਾਉ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ: ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਇਹ ਚਾਰੇ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰੇ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵੀ?" "ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਚਾਰੇ ਸਿੰਗਾਂ, ਚਾਰੇ ਮੂੰਹ, ਚਾਰੇ ਦੰਦ, ਚਾਰੇ ਛਾਤੀਆਂ, ਚਾਰੇ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਾਰੇ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਵਾਲੀ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?" "ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਕਿਹੜਾ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕਰਤੱਬ ਕੀ ਹਨ?" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੰਦੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਬਲਦ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਆਪੋਂ ਜੰਮੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗੁਪਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੱਤ ਦੱਸਿਆ। "ਇਹ ਪਰਮ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਦੇਵ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਅਵਸਥਾ ਹੈ।" "ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੈਕੁੰਠ ਰਾਹੀਂ, ਇਹ ਤੀਹਵੇਂ ਤੀਜੇ ਕਲਪ ਤੋਂ ਹੈ।" "ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਲੱਖ ਕਲਪਾਂ ਬੀਤ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਪੋਂ ਜੰਮੇ ਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਮਾਂਡਵਯ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਅਤੇ ਸਾਂਖ, ਤਪ, ਗਿਆਨ, ਕਰਮ, ਸੱਚ, ਤੱਤ, ਦਇਆ, ਬ੍ਰਹਮ, ਅਹਿੰਸਾ, ਚੰਗੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਖਿਮਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ।" "ਧਿਆਨ, ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ, ਇੰਦਰਿਅ ਨਿਗ੍ਰਹ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਅਗਿਆਨ, ਸਮਝ, ਧੀਰਜ, ਸੋਭਾ, ਆਚਾਰ, ਯਸ਼, ਬੁੱਧੀ, ਲਜਾ, ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ—" "ਸੰਤੋਖ, ਪੋਸ਼ਣ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ; ਇਹ ਬਤੀ-ਦੋ ਗੁਣ ਹਨ, ਜੋ ਬਤੀ-ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨਿਯਤ ਹੈ; ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਤੁਹਾਡੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵੀ ਮੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈ, ਸਥਾਪਿਤ, ਚਾਰੇ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜਠਰ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਗਾਉ—ਸਥਾਪਿਤ।