ਇਹ ਕਥਾ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸੱਪ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅੰਧਕਾ ਦੇ ਵਧ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਢਾਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਅਟੱਲ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਦਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਪੁਸ਼ਦੰਤ ਦੇ ਦੰਦ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਟੁੱਟੀ ਕੁਟਾਰੀ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਰਨ, ਅੰਗ-ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ-ਆਧਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਚਿਹਰਾ ਪੀਤ ਹੈ, ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਨ੍ਰਿਤਯ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਪੂਰਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਵਾਨ, ਨਰਮ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਮਵੇਦ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਖ਼ਿਆਤ ਵਾਲਾ, ਰੋਗ-ਰਹਿਤ, ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਨੰਤ, ਧਨ-ਰੂਪ ਬੀਜ ਵਾਲਾ, ਧਨਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ, ਉੱਚ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ, ਲਗਨ ਵਾਲਾ, ਕਾਲਾ ਗਲਾ, ਅਤੇ ਕਲਾ-ਧਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਗਰਵ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਮਹਾਂਕਾਲ, ਸੱਚੀ ਸਤਤਾ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਧਿਆਪਕ, ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਅਮਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਜਗਤ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ, ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇਜ-ਧਾਰੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਮੋਹ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੁਖਮ, ਸ਼ੁੱਧ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ, ਆਤਮ-ਸ਼ਾਂਤ, ਅਜੈ, ਅਤੇ ਅਤਿਕ੍ਰਮਣ-ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ, ਨਿਰਾਕਾਰ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜਲ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੰਬੂਰੇ ਦਾ ਵਾਦਕ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਦੁਖ-ਰਹਿਤ, ਦੁਖ-ਨਾਸਕ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੁੱਧ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਦੇ ਧੁਰੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਗਟ, ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਚ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੁਲ ਮੁੱਲ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਤਿਕਾਰ-ਧਾਰੀ, ਨਿਰਮਾਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਹੰਸ, ਹੰਸ ਦਾ ਰਾਹ, ਯਮ ਹੈ। ਨਿਰਮਾਤਾ, ਆਧਾਰ, ਨਿਯਮਕ, ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜਣਨ ਵਾਲਾ, ਮ੍ਰਿਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ, ਵਿਅਕਤੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਪਿਤਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਯੋਗ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਠਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰਕ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਲਾ-ਮਾਹਰ, ਬਲ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ, ਬਲ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਗਰਵ-ਰਹਿਤ, ਅਹੰਕਾਰ-ਰਹਿਤ, ਮੋਹ-ਰਹਿਤ, ਦੁਖ-ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਗਰਵ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਭ ਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਤ ਜਿਹਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ, ਨਰਮ, ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਹੈ। ਉਹ ਭੂਤ, ਵਰਤਮਾਨ, ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਮੂਲ, ਭ੍ਰਮ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਅਰਥ, ਅਨਰਥ, ਮਹਾਂ-ਖਜ਼ਾਨਾ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਨਿਪੁਣ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਨੰਦ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਛਲ-ਰਹਿਤ, ਛਲ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਗੁਣ-ਧਾਰੀ, ਸੱਤਵਿਕ, ਸੱਚੀ ਖ਼ਿਆਤ ਵਾਲਾ, ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਸਤੰਭ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਡੋਲ, ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਾਪਕ, ਕਈ ਸਵਭਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼, ਮੰਗਲਮਈ ਚਿਹਰਾ, ਸੁਖਮ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਪੁਣ, ਅਗਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੋਹਰਾ, ਭਾਰ-ਧਾਰੀ, ਸਮਰਥ, ਪ੍ਰਗਟ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਜੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਧੋਲ, ਆਪ-ਆਧਾਰ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੂਪ, ਖ਼ਿਆਤ-ਧਾਰੀ, ਸੂਰ ਦਾ ਦੰਦ-ਧਾਰੀ, ਪਵਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਕੱਲਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਧਾਰੀ, ਇਕੱਲਾ ਮਿੱਤਰ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਧਾਰੀ, ਭਾਗ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੂਲ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਸਿੱਧਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਰੂਪ, ਸ਼ਿੰਗਾਰ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਧਾਰੀ, ਨਿਰਦੇਹ, ਭਗਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਕਲਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਤਿਆਗੀ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਵਚਨ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਠੀਕਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਰ ਦਾਤਾ, ਵੱਖਰਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ। ਉਹ ਅਥਕ, ਗੁਣ-ਵਿਚਾਰਕ, ਚਿੰਨ੍ਹ-ਧਾਰੀ ਪਰ ਦਾਗ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਕੁਦਰਤੀ ਤਿੱਖਾ, ਨਿਰਪੱਖ, ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਨਾਸਕ, ਮੱਧ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ। ਉਹ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ, ਕਵਚ-ਧਾਰੀ, ਬਾਣ-ਧਾਰੀ, ਤਿੱਖਾ, ਖੋਪੜੀ-ਸਿੰਗਾਰ, ਚੱਕਰਦਾਰ, ਪਟ-ਧਾਰੀ, ਕਵਚ-ਧਾਰੀ, ਤਲਵਾਰ-ਧਾਰੀ, ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਮਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਘ-ਸਮਾਨ, ਤੇਜ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਮਹਾਂ-ਰਤਨ, ਅਣਗਣ, ਅਣਮਾਪ ਅਸਲੀਅਤ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣਣ ਯੋਗ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਰਖਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪਕ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਦਵਿਤੀਯ, ਅਜੈ, ਨਰਮ, ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਸ਼ਬਦ-ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ, ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਲਕੜ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਗਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰੈਸਲੇਟ ਵਜੋਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਂ-ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਗ-ਰਹਿਤ, ਅਣਰੋਕਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨ, ਸੂਰਜ-ਸਮਾਨ, ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਦਰ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਪੁਣ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਕੱਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਰੁਕਾਵਟ-ਰਹਿਤ, ਮਨੁੱਖ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਲੋੜ-ਰਹਿਤ, ਜਗਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸਰੋਤ, ਅਡੋਲ, ਉਲਝਣ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਸਤ-ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਸਤ-ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਗਾਇਕ, ਵਿਆਸ ਦਾ ਰੂਪ, ਅਸ਼ਾਂਤ-ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ, ਸ਼ੌਰ-ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ-ਚਿੱਤ, ਛੋਟੇ-ਪਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਛੋਟੇ-ਪਣ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਸਦਾ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ੌਰ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰਾਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੱਚ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਆਪਕ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਗੁਰੂ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਰੋਤ, ਸਰੋਤ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਸਰਵਗਿਆ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਬਲ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਲੋਟਸ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੋਟਸ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਇੱਕ ਲੋਟਸ ਲੁਕਾ ਲਿਆ; ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਘੱਟ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਹਰੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ—"ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਜਾਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਕੱਢ ਲਈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਹਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ। ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਕੁਟ-ਧਾਰੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਦਿਵ्य, ਤਿੱਖੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਭੈੜਾ-ਸਰੂਪ ਹੈ।