ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ “ਭਵ” ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਨਾਮ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਕਮਲ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ, “ਭਵ” ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, “ਸ੍ਵਾਹਾ” ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਹਰ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਰੀਤ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਨਿਭਾਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੰਭੂ, ਅਸਤਿਤਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, “ਭਵ”, “ਸ਼ਿਵ”, “ਹਰ”, “ਰੁਦ੍ਰ”, “ਪੁਰੁਸ਼” ਅਤੇ “ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ” ਆਦਿ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਲੱਭਣਯੋਗ, ਸਦਾ ਧਰਮਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸ਼ਾਸਕ, ਅਡੋਲ, ਸਰਵ-ਸੰਪੂਰਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪੂਜਾ-ਯੋਗ, ਸ਼ੰਕਰ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਗੰਗਾ-ਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ-ਧਾਰੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਭਲੇ ਦੀ ਹੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਪਹਾੜ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਹਿ ਮੁਕੁਟ ਵਾਲੇ, ਚੰਦ੍ਰਕਲਾਧਾਰੀ, ਪ੍ਰਬੁੱਧ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ। ਉਹ ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਸਾਰ ਅਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹਨ, ਖਪਰੀ-ਧਾਰੀ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਆਧਾਰ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ, ਗੌਰੀ ਪਤੀ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਰਵ-ਰੂਪੀ, ਤ੍ਰੈਲੋਕਿਕ ਲਕਸ਼ਯ, ਸੁਗਮ ਸਵਰਗ ਦਾਤਾ, ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਦਰਿੜ੍ਹ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ ਹਨ। ਵਾਮਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ, ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਅਡੋਲ, ਅਚਲ, ਵਿਭਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਾਣੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅੰਤਰ-ਸਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬਛੜੇ ਦੀ ਛਾਪ ਵਾਲੇ, ਬਛੜਾ-ਧਵਜਧਾਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਪਿਨਾਕ-ਧਾਰੀ, ਦੰਡ-ਧਾਰੀ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅਤਿ ਪੁਰਾਤਨ ਹਨ। ਉਹ ਹਨ ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਰਖਿਆਕ, ਜਟਾਵਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਰੀਆਂ ਹਨ, ਮੌਤ ਦੇ ਮੌਤ, ਚਮੜੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹ ਮੱਤਵਾਲੇ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲੈਂਦੇ, ਦਰਸ਼ਣਯੋਗ, ਅਪਹੁੰਚੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਜੈਤਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਕੰਦਾ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਪਰਮ, ਆਖਰੀ ਆਸਰਾ ਹਨ। ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਆਰੰਭ, ਮੱਧ ਜਾਂ ਅੰਤ ਦੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਰ ਤੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇ, ਧਨੁਸ਼-ਧਾਰੀ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਕੁਹਾੜੀ-ਧਾਰੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਿਰਣ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮਕਰਮ ਵਿੱਚ ਚੂਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਖੇਤਰ, ਧੰਨ, ਭਾਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ, ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਾਤਾ, ਦਇਆਲੁ, ਨਿਪੁੰਨ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਕਾਮ ਦੇ ਜੈਤਾ, ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਾਸੀ, ਸੁੱਖਮ, ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਰਤਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਹਾਨ ਰਚਨਹਾਰ, ਮਹਾਨ ਚਿਕਿਤਸਕ, ਪਰਮ, ਗਾਇਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਰਖਿਅਕ, ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਯੋਗ, ਪੁਰਾਤਨ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਮ ਹਨ, ਪਰਮ ਧਰਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਸੋਮ, ਸੋਮ-ਰਸ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਆਨੰਦਮਈ, ਸੋਮ-ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ, ਉੱਚ ਆਚਰਨ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਜਨਮੀ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਆਦਰਯੋਗ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਬਣਾਣ ਵਾਲੇ, ਸੂਤਰਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਦੀਵੀ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਪਿਲ ਆਚਾਰਯ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਜੋਤੀ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਪਿਨਾਕ-ਧਾਰੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਵਾਸਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਰਵ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਵਰਗ, ਕਮਲ, ਪ੍ਰੇਮੀ, ਕਵੀ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਾਖਾ, ਪਰਮ ਸ਼ਾਖਾ, ਗਾਉਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਖਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਇਕ ਨਹੀਂ, ਯਜਨਾ, ਸਮਾਨ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ, ਅਸਤਿਤਵ, ਸਰਵ-ਰੂਪ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਅਡੋਲ ਹਨ। ਉਹ ਆਤਮ-ਜਿੱਤ, ਆਤਮ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਰਥੀ, ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾ, ਚੰਗੀ ਖਿਆਤ ਵਾਲੇ, ਸੰਦੇਹ-ਰਹਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਕਾਮ ਦੇਵਤਾ, ਕਾਮ ਦੇ ਰਖਿਅਕ, ਭਸਮ-ਲਪੇਟ ਰੂਪ, ਭਸਮ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਭਸਮ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾਇਆ, ਰਤੀ, ਪ੍ਰੇਮੀ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ। ਉਹ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਿਅੰਗੀ, ਧਰਮਕ, ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ, ਚਤੁਰਮੁਖ, ਚਤੁਰਭੁਜ, ਅਪਹੁੰਚੇ, ਅਜੇਤ ਹਨ। ਉਹ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ, ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ, ਕਿਲ੍ਹਾ, ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਨਿਪੁੰਨ, ਆਤਮ-ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਭੋਜੀ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੁਵੰਰਣ-ਬੀਜ, ਸੂਰਜ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਮਹਾ-ਸਮੁੰਦਰ, ਮਹਾ-ਗਰਭ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ-ਤੱਤਵ, ਮਹਾ-ਖਜ਼ਾਨਾ, ਅਮਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਪੰਜ-ਯਜਨਾ, ਵਿਖੇਰਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਚੀਸ ਤੱਤਵਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਕਲਪਵ੍ਰਿਕਸ਼, ਉੱਚ-ਨੀਚ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣਯੋਗ, ਚੰਗੇ ਵਰਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੀਰ, ਵਾਣੀ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ, ਧਨ ਹਨ। ਉਹ ਵਰਣ-ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਜੈਤਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੂ-ਤਾਪਕ, ਆਸ਼ਰਮ, ਤਪਸਵੀ, ਪਤਲਾ, ਗਿਆਨੀ, ਅਡੋਲ ਹਨ। ਉਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ, ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਔਖੇ, ਸੁਪਰਨ, ਹਵਾ ਉੱਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਧਨੁਸ਼-ਧਾਰੀ, ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਖਾਨ ਹਨ। ਉਹ ਅਣੰਤ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਆਨੰਦਮਈ, ਦੰਡ, ਸੰਯਮੀ, ਆਤਮ-ਨਿਯੰਤਰਣ, ਪੂਜਾ-ਯੋਗ, ਮਹਾ-ਗੁਰੂ, ਵਿਸ਼ਵ-ਰਚਨਹਾਰ, ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਗ-ਰਹਿਤ, ਨਿਮਰ ਆਤਮਾ, ਤਪਸਵੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਮੱਤਵਾਲੇ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਓਹਲੇ, ਕਾਮ ਦੇ ਜੈਤਾ, ਮੋਹ ਦੇ ਜੈਤਾ ਹਨ। ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਸੁਭਾਵ, ਨੀਤੀ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤਪਸਵੀ, ਉਧਾਰਕ, ਪ੍ਰਬੁੱਧ, ਆਦਿ-ਪਤੀ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਰਖਿਅਕ, ਆਤਮਾ ਓਹਲੀ, ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ। ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਨੀ, ਕੇਤੂ, ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ, ਮੂੰਗੇ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਰੰਗ, ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚਣਯੋਗ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਮ੍ਰਿਗ-ਬਾਣ ਧਾਰੀ, ਨਿਰਪਾਪ ਹਨ। ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਪ੍ਰੇਮੀ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਹਰ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਤਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਮੰਗਲ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾ-ਤਪਸਵੀ, ਲੰਮੇ ਤਪ ਕਰਦੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਪੁਰਾਤਨ, ਸਦੀਵੀ, ਦਿਨ, ਸਾਲ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ, ਮਾਪ, ਪਰਮ ਤਪ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਲ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਮੰਤ੍ਰ, ਨਿਸ਼ਚਯ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਅਜਨਮੀ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮ੍ਰਿਦੁ, ਮਹਾ-ਬੀਜ, ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਭਗਤ ਨੇ ਭਾਵ ਭਰ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਆਹੁਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਉੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਅਨੰਤ ਮਹਿਮਾ-ਰੂਪ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਕੀਤੀ।