ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਬੱਚੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਕਿਉਂ ਹੋਏ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹੋ, ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਦਿਸਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਹੋ—ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕੀ ਹੋਇਆ?" ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਦੱਸਿਆ। "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਨਾਰਦਨ! ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਬਾਏ ਗਏ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸ਼ਰਣ ਆਏ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਰਸਤਾ ਹੋ, ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸੰਹਾਰਕ, ਭੋਗਤਾ ਅਤੇ ਦਾਤਾ ਹੋ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰੋ।" "ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਵੈਸ਼ਨਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਯਮ, ਕੁਬੇਰ, ਸੋਮਾ, ਨੈਰ੍ਰਿਤਿ, ਵਰੁਣ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।" "ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਵਾਯੂ, ਅੱਗ, ਇਸ਼ਾਨਾ, ਵਰਸ਼ਾ, ਸੂਰਜ, ਰੁਦ੍ਰ, ਭੀਮਾ, ਕੰਪਾ, ਜ੍ਰਿੰਭਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।" "ਇਹ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਕਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਅਟੱਲਤਾ ਦੇ ਬੂਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਅਣਹਾਰਤ ਬਣਾਇਆ।" "ਪਰ, ਦਧੀਚੀ ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਨੇ ਚਕਰ ਨੂੰ ਮੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਜਗਤ-ਗੁਰੂ; ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਰੰਗ ਧਨੁ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ।" "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਲੰਧਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ ਨੇ ਇਕ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰਥ ਦਾ ਪਹੀਆ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰੋ।" "ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਦੂਜੇ ਕਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਨੈਨੀ ਹਰੀ, ਚਕਰ-ਧਾਰੀ, ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਰੇ ਨਿਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਭਗਵਾਨ ਕੋਲ ਚੱਲੀਏ।" "ਹੁਣ, ਜਦ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਲੰਧਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।" "ਉਸ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ—ਧੁੰਧੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਠਸਠ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਾਂਗਾ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਵੱਡੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਉੱਤਮ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਠੀਕ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ (ਤਵਰਿਤਾ), ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਰੌਦ੍ਰ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰੀ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ 'ਭਵ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ 'ਸਲਾਮ ਪੂਰਨਹਾਰ ਨੂੰ' ਉਚਾਰਿਆ। ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਮ 'ਭਵ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕਮਲ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੇ 'ਭਵ' ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜਾਵਿਆਂ ਨਾਲ, 'ਸਵਾਹਾ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਹਰ ਨਾਮ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਸ਼ੰਭੂ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੀ 'ਭਵ' ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: ਭਵ, ਸ਼ਿਵ, ਹਰਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਪੁਰੁਸ਼, ਕਮਲ-ਨੈਨੀ। ਉਹ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ, ਸਦਾ ਧਰਮਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ, ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ, ਨਿਯੰਤਾ, ਢਿੱਡਾ, ਸਰਵ-ਸਵਾਮੀ, ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖੀ, ਹਜ਼ਾਰ-ਪੈਰੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਸ਼ੰਕਰ, ਪਰਮ ਸਵਾਮੀ, ਗੰਗਾ-ਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ-ਧਾਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਿਰਫ ਪਰਮ ਭਲਾ ਹੈ। ਸਭ-ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਹਾੜ-ਧਾਰੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਚੰਦ-ਮੁਕੁਟਧਾਰੀ, ਚੰਦ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਗਿਆਨੀ, ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਮੂਲ, ਖੋਪੜੀ-ਧਾਰੀ, ਨੀਲਾ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਗੌਰੀ-ਪਤੀ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਅਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਤ੍ਰੈ-ਲਕਸ਼, ਸਵਰਗ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਯੋਗ, ਢਿੱਡਾ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਤ੍ਰਿਨੈਨੀ। ਵਾਮਦੇਵ, ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ, ਪੀਲਾ, ਢਿੱਡਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਵਿਭਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਾਕ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅੰਤਸ। ਸਭ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਈ ਉਪਲਬਧ, ਬਲ-ਚਿੰਨ੍ਹਤ, ਬਲ-ਧਾਰੀ, ਸਵਾਮੀ, ਪਿਨਾਕ-ਧਾਰੀ, ਦੰਡ-ਧਾਰੀ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ। ਅੰਧਕਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ, ਰਖਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਮੌਤ ਦਾ ਮੌਤ, ਚਮੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਰੂਪ। ਪਾਗਲ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਮਨਮੋਹਣ, ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਕਾਮ-ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਢਿੱਡਾ-ਭੁਜਾ, ਸਕੰਦਾ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਪਰਮ, ਆਖਰੀ ਸ਼ਰਣ। ਬਿਨਾ ਸ਼ੁਰੂ, ਮੱਧ ਜਾਂ ਅੰਤ ਤੋਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਿਤਰ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਿਤਰ, ਨੀਲਾ-ਗਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ। ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝਾ, ਧਨੁ-ਧਾਰੀ, ਨੀਲਾ-ਗਲਾ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ-ਧਾਰੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ-ਅੱਖੀ, ਹਿਰਨ-ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤਪਤ। ਧਰਮਕ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਖੇਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਭਾਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਗਰੁੜਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਮਿੱਠਾ-ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ। ਦਾਤਾ, ਦਯਾਲੂ, ਨਿਪੁੰਨ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਕਾਮ-ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖਮ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ। ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਮਹਾਂ ਰਚਨਹਾਰ, ਮਹਾਂ ਚਿਕਿਤਸਕ, ਪਰਮ, ਗਾਊਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਰਖਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਯੋਗ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ। ਉਹ ਧਰਮ ਹੈ, ਪਰਮ ਧਰਮ, ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੋਮਾ, ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਤ, ਆਨੰਦਤ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ, ਵਧੀਆ ਚਾਲ-ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ। ਅਜਨਮੀ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਆਦਰਯੋਗ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਤਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਦਾ-ਕਾਇਮ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਧਿਆਪਕ ਕਪਿਲ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾ, ਤ੍ਰਿਨੈਨੀ, ਪਿਨਾਕਾ-ਧਾਰੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹਵਨ, ਅਰਪਣ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਆਰਾਧਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।