ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਉਪਾਏ ਬਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਦ ਸ੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਮਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪਾਪ, ਪਿਉ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪਾਪ—ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਉਸ ਪੂਜਨਯੋਗ ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਜਪ ਨਾਲ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਵੀ ਪਾਵਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ ਬੋਲੀ ਰਾਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਅੱਧਾ ਜਪ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਧਾ। ਜੇ ਪਾਪ ਜਾਨਬੂਝ ਕੇ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਜਪ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਠ ਗੁਣਾ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਗਰਭਣ ਦਾ ਘਾਤ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ-ਘਾਤੀ ਲਈ ਦਸ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗਾਂ ਮਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਪਕਾਰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਨਾਰੀ-ਘਾਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਪਾਵਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਦੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਣ-ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਵਰੂਣੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਜਪ। ਜੇ ਕੋਈ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਬਿਨਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ (ਦਵਿਜ) ਜਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਨਾਲ ਪਾਵਨਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਭੋਗ ਲਗਾਏ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਸ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਅਵੈਧ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾਂ-ਘਾਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਜਪ ਕਰੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਪਾਪ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਧੀਮੇ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਅੱਠ ਗੁਣਾ। ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਂਪਾਪ ਕੀਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਅੱਧਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ, ਸੋਨਾ ਚੁੱਕਣਾ ਆਦਿ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਬੈਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ-ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਪੀਣ। 'ਗੰਧਦ੍ਵਾਰੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਾਜ਼ਾ ਗੋਬਰ ਲੈਣ, 'ਤੇਜੋਸਿ ਸ਼ੁਕਤਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਘਿਉ ਲੈਣ, 'ਆਪਿਆਯਸ੍ਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੁੱਧ, 'ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਾਜ਼ਾ ਦਹੀਂ (ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾ) ਲੈਣ। 'ਦੇਵੱਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਜਾਂ ਤਾਂ ਤਾਮੇ ਜਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਗੰਢ ਨਾਲ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਸੋਨਾ ਵੀ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਫਿਰ, ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਤੇ ਘਿਉ, ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ, ਪੱਕੀ ਭੋਜਨ ਸਮੱਗਰੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ। ਜੌ ਤੇ ਚੌਲ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਹਵਨ ਕਰੇ; ਜੇ ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਘਿਉ ਨਾਲ ਕਰੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਵੇ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਡੋਣ ਘਿਉ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਨ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸਾਹਮਣੇ ਪੀਵੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ ਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰੇ। ਇੰਝ ਕਰਕੇ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਰਭ, ਯੋਧੇ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਚੋਰ, ਸੋਨਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ, ਆਦਤ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਬੀ, ਚੁਹੜੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਅਭਿਚਾਰ, ਜਾਂ ਵੇਦਿਕ ਭੋਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਉ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਲਿੰਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮੂਹ ਪਾਪਾਂ—ਚਾਹੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਕੀਤੇ ਹੋਣ—even ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਜੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਰ ਲਵੇ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪੂਰਨ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸੌਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਹੋਣ। ਇਹ ਰਾਜ ਅਘੋਰੇਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਇਹ ਜਪ ਕਰਦਾ ਰਹੇ। ਹੁਣ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੋਰ ਇਕ ਚੱਕਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੜੀ ਅਚੰਭੇਜ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਲਯ ਖਤਮ ਹੋਈ ਤੇ ਫਿਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ, ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਧੁਨੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ—ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਯਜਨਿਊ (ਯੱਗ ਦੀ ਪਾਵਨ ਡੋਰੀ) ਵੀ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਪੱਗ ਪਹਿਨੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਮਧੁਮੱਖੀ (ਭੌਰਾ) ਸੀ। ਐਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਈਸ਼ਾਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਪੂਰੇ ਮਨ-ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਈਸ਼ਾਨ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ: "ਓਮ ਈਸ਼ਾਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਹਾਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਈਸ਼ਾਨ, ਸਭ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਈਸ਼ਾਨ, ਨੰਦੇ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।" "ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਸ਼ਿਵ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ, ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਓਮ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ—ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਅਸਤਿਤਵ ਤੇ ਅਨਸਤਿਤਵ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਹੋ; ਅਸਤਿਤਵ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।" "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਮਦੇਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ; ਰੁਦ੍ਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਮਾਪਨਹਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਕਰਣ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਰੰਗੀਲੇ, ਸਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਸਦਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਓ ਵਿਕਰਣ।" "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੂਪ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।