ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿੱਤ ਦੇ ਉਲਲੇ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਅਸਧਾਰਣ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ, ਜਟਾਵਾਂ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਣ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਪਰਚੀਆਂ ਤੇ ਚੋਚ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਦੇ ਦੰਦ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਨ—ਉਸਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵੱਜੋਂ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਨਖ਼ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਗਲੇ ’ਚ ਕਾਲ—ਅੱਗ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਗਰਜਦਾਰ—ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਗੂੰਜ ਜਿਵੇਂ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ’ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਦੰਦ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ, ਹੇਠਲਾ ਹੋਂਠ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਹਰਾ (ਸ਼ਿਵ) ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਗਰਜ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਹਰਿ (ਵਿਸ਼ਣੁ) ਨੇ ਇਹ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ, ਉਹਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। ਉੱਤੇ ਉਸਦੀ ਜੋਤਿ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਪਰ ਹੇਠਾਂ ਜਿਵੇਂ ਜੁੱਗਨੂਆਂ ਦੀ ਲੂਕ-ਝੂਕ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪੰਖ ਫੜਫੜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਰਿ ਨੂੰ ਨਾਭੀ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਠਾ ਲਿਆ, ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੂਛ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ, ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਹਰਿ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ, ਉਹ ਪੰਛੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਸੁੱਟਦਾ, ਫਿਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੁੜ ਸੁੱਟਦਾ। ਉੱਡਦਾ ਤੇ ਉੱਡਦਾ, ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ, ਪੰਖਾਂ ਦੇ ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ, ਉਸ ਸਰਬ-ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਬੇਬਸ, ਚੁੱਪ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਰਾਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ: "ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ, ਮਹਾਂਭੋਜਕ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਭਿਆਨਕ, ਭਯਾਵਹ, ਕੋਪਿਤ, ਕ੍ਰੋਧੀ, ਭਵ, ਸ਼ਰਵ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਿਵ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਕਾਲ, ਮੌਤ, ਵੀਰਭਦਰ, ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ, ਭਾਲਾ ਧਾਰੀ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ। ਮਹਾਨ ਦੇਵ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਪਸ਼ੂਪਤੀ, ਇਕਾਂਤਵਾਸੀ, ਨੀਲਕੰਠ, ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਧਨੁਧਾਰੀ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਅਨੰਤ, ਸੁਕਸ਼ਮ, ਮੌਤ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਪਰਮ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਰੂਪ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਨੌਕਾ-ਚਾਲਕ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਮਹਾਂਰੋਗ, ਅਨੰਤ, ਭੈਰਵ, ਆਸ਼੍ਰਯ, ਮਹਾਂਭੈਰਵ ਰੂਪ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ। ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ, ਕਾਮ, ਕਾਲ ਤੇ ਪੁਰਾ ਦੇ ਮਾਰਨਹਾਰ, ਮਹਾਂ-ਬੰਧਨ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਅੰਤਕ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਰ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਦਇਆਲੁ, ਮੌਤ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਸ਼ਰਵ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਯਜਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਅੱਗ ਰੂਪ, ਮਹਾਨ ਨੱਕ, ਜੀਭ, ਸਾਹ ਤੇ ਉੱਚਾਸ਼ ਦੇ ਚਲਾਨ ਵਾਲੇ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ। ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ, ਯੋਗੀ, ਸੰਸਾਰ-ਧਾਰਾ, ਮਹਾ-ਚਲਾਨਹਾਰ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਵਤਾਰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਮੂਲ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਖਪਰੀਧਾਰੀ, ਭਿਆਨਕ, ਪ੍ਰਭੂ, ਧਰਮ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਟੱਲ, ਅੱਗ-ਅੱਖੀ, ਗਦਾ-ਧਾਰੀ, ਮੰਗਲਮਈ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਉੱਤਮ-ਵੈਦ, ਖਪਰੀਧਾਰੀ, ਦੰਡ-ਧਾਰੀ, ਯੋਗ-ਸਰੂਪ, ਬੱਦਲ-ਸਵਾਰੀ, ਦੇਵ, ਪਾਰਵਤੀਪਤੀ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਅਵਿਅਕਤ, ਨਿਸ਼ੋਕ, ਅਡੋਲ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ-ਧਨੁ, ਅਚਲ, ਚਰਮ-ਧਾਰੀ, ਪੰਜ ਅਰਥਾਂ ਦੇ ਕਾਰਣ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਵਰਦਾਤਾ, ਏਕਪਾਦ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਧਾਰੀ, ਯਜਨਾ-ਪਤੀ, ਯੁਗਪਤੀ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨਿਤ, ਸੱਚੇ, ਪਰਮ, ਸਭ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੋ, ਤਿੰਨ, ਚਾਰ, ਪੰਜ, ਦਸ ਵਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਰੀ, ਲੱਖਾਂ ਵਾਰੀ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਠ ਸੌ ਅਮਰ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨਰਸਿੰਘ ਨੇ ਮੁੜ ਸ਼ਰਭੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।" "ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੇਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਪਰਮਪਿਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਸਿੰਘ-ਪੁਰਖ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਤੂੰ ਅਸਹਾਏ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹਾਰ ਗਿਆ।" ਫਿਰ, ਸਿਰ ਤੱਕ ਹੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੇਹ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਹੇ ਵੀਰਭਦਰ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਅੱਗ ਸੜਦੀ, ਸੂਰਜ ਆਪ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਹਵਾ ਵਗਦੀ—ਤੂੰ ਉਹੀ ਹੈਂ; ਮੌਤ ਪੰਜਵਾਂ ਵਜੂਦ ਹੈ।" "ਜੋ ਅਵਿਅਕਤ, ਪਰਮ ਆਕਾਸ਼, ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਹੈ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਤੇਨੂੰ ਹੀ ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।" "ਅਸੀਂ ਕੌਣ ਹਾਂ, ਭਾਵਨਾ ਤੇ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ? ਪਰਮਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਰੂਪ, ਸੋਭਾ ਜਾਂ ਰੰਗ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।" "ਹਰੇਕ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗਿਆਰਾਂ-ਰੂਪ ਵਾਲੇ; ਭਗਵਾਨ ਹਰਾ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।" "ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅਨੇਕ ਅਵਤਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਗੁੰਜਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਵੇਖ ਕੇ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹਨੇਰਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਧਿਆਨ-ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਰੂਪ ਗੁੰਜਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਮੰਜਿਲ ਉੱਚ-ਨਿਚ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਤੈਅ ਹੁੰਦੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਲੀਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।