ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਪਰਮ ਤਤਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਲਕਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਿੰਘ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਔਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਕੰਮ ਇੱਥੇ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੋ। ਉਹ ਸਭ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹਨ; ਕਾਲਕੂਟ ਆਦਿ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ ਹੋਣਾ ਇਕ ਖੇਡ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜਦੋਂ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਾ ਹਰਿ ਦੀ ਅਤਿ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਇਸ ਤਤਵ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ: "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਸ਼ਰਭਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਨਰਸਿੰਘ, ਜੋ ਅਭਿਮਾਨੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਸ਼ਰਭਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ, ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਈ। ਫਿਰ, ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਸ਼ਰਵ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਸੂਤਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵਿਅੰਗ ਰੂਪ 'ਸ਼ਰਭਾ' ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ?" "ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਹਿੰਮਤ ਦਿਖਾਈ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਇਆਲੂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਵਿਰਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਖੁਦ, ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ। ਮੁੱਖ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਪਾਈ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਉੱਛਲਦੇ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਭਿਆਨਕ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਨੱਚਦੇ, ਖੇਡਦੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਅਟੱਲ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਗੇਂਦਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੋਇਆ ਚੰਦਮਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਦੋ ਤੇਜ਼ ਡਾਢ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਮਾਂ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਡ, ਕਾਲੀ ਘਣ ਘਟਾ ਜਾਂ ਕਾਜਲ ਵਾਂਗ, ਡਰਾਉਣੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ; ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ, ਅਸਾਧਾਰਣ ਦੇਖਾਈ ਦਿੰਦੇ। ਵਿਰਭਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਖੁਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਯਾਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?" "ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਓ। ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਡਰ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਭੈਰਵ।" "ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਅੱਗ ਭੜਕ ਰਹੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਅਸਾਧਾਰਣ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਓ—ਉਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਠੰਢਾ ਹੁੰਦਾ?" "ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਮਹਾਨ ਅਵਸਥਾ, ਸੁਖਮ ਭੈਰਵ, ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਥੋੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗ੍ਰੋਸ ਤੇ ਸੁਖਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ।" "ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਲਿਆਓ, ਹੇ ਵਿਰਭਦ੍ਰਾ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਵਿਰਭਦ੍ਰਾ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ, ਹਰਾ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਈਸ਼ਾਨ ਨੇ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਤਰੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਾਧਵ।" "ਤੁਸੀਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ; ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮੱਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਚਾਇਆ।" "ਪੂੰਛ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਹੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ; ਤੁਸੀਂ ਕਛੂਆ ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ, ਤੇ ਸੂਰ ਬਣ ਕੇ ਉਠਾਇਆ।" "ਇਸ ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਬਲੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਦੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਬਾਂਧਿਆ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ; ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ," "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਤਰੇ ਹੋ, ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਹਰੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਉਤਰਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।" "ਤੁਾਡਾ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਰਭਦ੍ਰਾ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਨਰਸਿੰਘ—ਹਰੀ—ਨੇ ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਗੁੱਸਾ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ।