ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਨਾ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਅਸਤੀਤਵ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਅਨਸਤੀਤਵ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਨਿਤ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—ਰੁਦ੍ਰ, ਨੀਲਰੁਦ੍ਰ, ਕਦਰੁਦ੍ਰ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ—ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੁ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਲਾਮ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉੱਚਤਮ ਹੈ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਸਲੇਟੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਭੂ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼ੰਭੂ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰਤੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਕਾਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਖਿਆਤ ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲਾ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਿਪਤਾ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਅਤੇ ਦੰਡ ਦਾ ਮਾਲਕ—ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਛੋਟੇ, ਲੰਮੇ, ਬੌਨੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪਾਂ—ਹਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਿਆਨਕ, ਭਿਆਨਕ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੂਰੋਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨੁਸ਼, ਭਾਲਾ, ਗਦਾ, ਹਲ, ਚੱਕਰ, ਕਵਚਧਾਰੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੁਰੰਤ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲਾ, ਖੱਬਾ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਕੋ ਪਰਮ ਪੁਰਖ—ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸਰਵੋੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਸ਼ਾਸਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੂਪ, ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਿਵ ਰੂਪ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਦੈਤਿਆਨੁਕਾ ਵਧ ਕੀਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ। ਸਿੰਘ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕੰਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਰ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ। ਤੂੰ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ, ਸਾਡਾ ਨਿਯੰਤਰਕ, ਸਾਡੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਕਾਲਕੂਟ ਆਦਿ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ, ਬਚਾ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰਾ ਖੇਲ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਤੇ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੇ ਸੰਘਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਅਸੀਂ ਹਰੀ ਦੀ ਅਸੀਮ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪੀੜਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਤੱਤ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਸ਼ਰਭ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਥੇ ਉਠ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਪਸ਼ੁਭੱਖ ਨਰਸਿੰਘ ਸੀ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਸ਼ਰਭ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ, ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੋਏ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਰੂਪ—ਸ਼ਰਭ—ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ? ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਸਾਹਸ ਦਿਖਾਇਆ? ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਦਇਆਲੁ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਣੇ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਆਪ ਹੀ, ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਲਯ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ। ਮੁੱਖ ਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਕਰਦੇ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਉੱਡਦੇ, ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਅਨੇਕ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ। ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਅਜਿਹੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਨੱਚਦੇ, ਖੇਡਦੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਗੇਂਦਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਅਣਦੇਖੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਵੀਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ। ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਜੋਤ ਲਗਾਈ ਹੋਈ, ਦੋ ਤਿੱਖੇ ਦੰਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਕਟਰੇ ਵਾਂਗ। ਭੌਹਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀ ਭਾਰੀ, ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਗੂੰਜ ਗਈਆਂ। ਡਰਾਉਣੀ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਜਾਂ ਕਾਜਲ ਵਰਗੀ ਦਾਢੀ, ਅਦਭੁਤ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ। ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਈ ਅਤੇ ਪੂਛਿਆ, "ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ?" "ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਿਹਰ ਕਰੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਆਏ ਇਸ ਡਰ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਭੈਰਵ। ਉਹ ਨਰਸਿੰਘ-ਅਗਨੀ ਭੜਕ ਰਹੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰੋ, ਜੋ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰੋ—ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ?" "ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ, ਸੁਖਸ਼ਮ ਭੈਰਵ, ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੋ—ਸਥੂਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਥੂਲ ਨੂੰ, ਸੁਖਸ਼ਮ ਨਾਲ ਸੁਖਸ਼ਮ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ। ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਲਿਆਓ, ਹੇ ਵੀਰਭਦਰ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖਿਆ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਮਹਿਮਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਲੀਲਾ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।