ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ! ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ? ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਨਰਸਿੰਹ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਅਰਥ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾ ਤਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸਾਰੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ meanwhile, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਭੀ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ-ਰੂਪ ਅੱਗੇ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਕਾਰਣ, ਮੰਦਰਾਚਲ ’ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਉਮਾ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਗਣਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਰੁਦ੍ਰ ਹੋ, ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੋ, ਸ਼ਿਵ ਹੋ, ਸ਼ੰਕਰ ਹੋ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਭਿਆਨਕ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਾ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਹੋ। ਦੁੱਖ ਨਾਸਕ, ਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ੰਕਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਆਨੰਦ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਹਾਰਕ, ਉਮਾ ਪਤੀ, ਸੋਨ੍ਹੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਸੋਨ੍ਹੇ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਰਵਰੂਪੀ, ਪੁਰਸ਼, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਜੋ ਨਾਂ ਅਸਤੀ ਹੈ, ਨਾਂ ਨਾਸਤੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ, ਅਨਾਦਿ, ਸਰਵਰੂਪ, ਸਦਾ ਉਤਪੰਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ, ਰੁਦ੍ਰ, ਨੀਲਰੁਦ੍ਰ, ਕਦਰੁਦ੍ਰ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਪਕੜਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ, ਨੀਲਕੰਠ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਸਤਤ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਤਮ ਉਧਾਰਕ, ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਿੰਗਲ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਭੂ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਰੁਦ੍ਰ ਰੂਪ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਕਾਲੇ ਕੰਠ ਵਾਲੇ, ਸੋਨ੍ਹੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਭਸਮ ਲਗਾਏ ਹੋਏ, ਖੱਪਰ ਤੇ ਦੰਡ ਧਾਰੀ, ਨੀਵੇਂ, ਉੱਚੇ, ਬਟੂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਭਿਆਨਕ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਅੱਗੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੂਰੋਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਧਨੁਸ਼, ਭਾਲਾ, ਗਦਾ, ਹਲ, ਚਕਰ ਧਾਰੀ, ਕਵਚਧਾਰੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਸਕ, ਤੁਰੰਤ ਉਪਸਥਿਤ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਵਾਮਭਾਗੀ, ਵਾਮਰੂਪੀ, ਵਾਮਨੇਤ੍ਰੀ, ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ, ਏਕਮਾਤ੍ਰ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਉਤਪੱਤੀ ਕਰਤਾ, ਨਿਯੰਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੂਪ, ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੇ ਨਰਸਿੰਹ ਰੂਪ ਧਾਰੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ, ਸਿੰਘ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਓਹੀ ਕਰੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਹੋ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਿਯੰਤਾ ਤੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੋ। ਕਾਲਕੂਟ ਆਦਿ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਖੇਡ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਖੁੱਲਣ ਤੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਪ੍ਰਲਯ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤਾਂ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤਾਂ ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਸਾਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਅਤਿਅਤਿ ਤੇਜਸ ਨਾਲ ਕਲੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਤੱਤ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਮੁਸਕਰਾਏ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ: "ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਜਾ ਲਈ। ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਸ਼ਰਭ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਨਰਸਿੰਹ ਸੀ। ਸ਼ਰਭ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਸੀ, ਨੇ ਉਸਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਨਰਸਿੰਹ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਸ਼ਰਵ ਦੀ ਉੱਤਮ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸੰਗ ਆਇਆ ਕਿ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਗਤ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਨੇ ਸ਼ਰਭ ਨਾਮਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਰੂਪ ਕਿਵੇਂ ਧਾਰਿਆ? ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹਿੰਮਤ ਦਿਖਾਈ? ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਉੱਤੇ, ਦਯਾਲੁ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ। ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਮਹਾ ਬਲਵਾਨ ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪ, ਭੈਰਵ ਰੂਪ, ਜੋ ਮਹਾ ਪ੍ਰਲਯ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਮੁੱਖ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਕੁੱਦਦੇ, ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਭਿਆਨਕ ਨਰਸਿੰਹ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆ ਗਏ।