ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਕਈ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਰੁਦ੍ਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਲਪ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੁਵਰਣ ਯੁੱਗ ਆਇਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਵੈੰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਵਾਂ ਕਲਪ ਆਰੰਭਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਅਸੀਤ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਹੀ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰ੍ਹੇ ਬੀਤ ਗਏ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਚਤਮ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਬੱਚਾ ਕਾਲੇ ਕੱਪੜੇ, ਕਾਲੀ ਪੱਗ, ਕਾਲਾ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਕਾਲੀ ਜੂੜੀ, ਕਾਲਾ ਹਾਰ ਤੇ ਕਾਲੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ ਪਰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਕਾਲਾ-ਪੀਂਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਬੱਚਾ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅਘੋਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੋਚਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਉੱਚਤਮ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਘੋਰ ਦੇਵ ਨੇ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਹਾਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਸ਼ਿਖਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਅਸ੍ਯ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਵਸਤ੍ਰਧ੍ਰਿਕ। ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਯੋਗ ਵਿਦਿਆ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਈ। ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਰਗੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵ ਵਿਚ ਲੀਨ ਕਰ ਗਏ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਇਸ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਯੁੱਗ ਵੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਭਿਆਨਕ ਕਲੀਯੁੱਗ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤਦ, ਹਰਾ ਪਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਸੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ, ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੋਰ ਛੋਟੇ-ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਪੁੰਨਿਆਤਮਾ, ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਦੂਜੇ ਪਾਪ, ਮਨ ਦੇ ਤੇ ਬੋਲੀ ਦੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਰੀਰਕ, ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ, ਅਚਾਨਕ ਹੋਏ, ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਸਭ ਪਾਪ ਮੈਂ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਪਾਪ ਮਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਾਂ ਪਿਓ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਂ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅਘੋਰ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੋਲੀ ਦੇ ਪਾਪ ਲਈ ਅੱਧਾ, ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਪਾਪ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਧਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਲਈ ਚਾਰ ਗੁਣਾ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਲਈ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਯਾਦ ਰੱਖੋ। ਜੋ ਵੀਰ-ਹਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਲੱਖ ਜਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗਰਭ-ਹਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਮਾਂ-ਹਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਸ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਗਾਂ-ਹਤਿਆ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਔਰਤ-ਹਤਿਆ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ—ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਰੁਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਅੱਧਾ ਜਪ ਕਰੇ। ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਬਿਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਜਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਭੋਗ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਸਤੂ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਸ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਪਾਪ ਜਾਂ ਮਾਂ-ਹਤਿਆ, ਅਜਿਹੇ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਤਨਾ ਹੀ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ ਵੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰੇ।" "ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਗੁਣਾ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਾਰੀ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਅੱਧਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਇੱਕ ਪਾਪ ਲਈ ਵੀ ਅੱਧਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ, ਮਦਿਰਾ ਪੀਣਾ, ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨਾ ਆਦਿ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਗੋਮੂਤਰ ਰੁਦ੍ਰ-ਗਾਯਤਰੀ ਨਾਲ ਪੀਵੇ।" "'ਗੰਧਦ੍ਵਾਰੇ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤਾਜਾ ਗੋਬਰ ਲਵੇ; 'ਤੇਜੋऽਸੀ ਸ਼ੁਕਤਮ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਘਿਉ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਵਿਧੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" "'ਆਪਿਆਯਸ੍ਵ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਲਵੇ; 'ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਤਾਜਾ ਦਹੀਂ ਲਵੇ।" "'ਦੇਵਸ੍ਯ ਤਵਾ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਅਘੋਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਏ।" "ਜਾਂ ਤਾਂ ਤਾਮਬੇ, ਕਮਲ-ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਲਾਸ਼ਾ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਉਸ ਪਾਤਰੇ ਨੂੰ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਕਰੇ।" "ਉਹ ਅਘੋਰ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਤੇ ਘਿਉ ਆਦਿ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਘਿਉ, ਪਕਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।" "ਜੌ ਤੇ ਚੌਲ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਹਰੇਕ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਹਵਨ ਕਰੇ; ਜੇ ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਘਿਉ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰੇ।" "ਅਘੋਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਉਸੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਡੋਣ ਘਿਉ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਏ, ਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਯੋਗ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਅਘੋਰ ਮੰਤਰ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।