ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਹੁਣ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਹੋਵੇਂਗੀ, ਤੇਰੀ ਉਤਪਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲੱਛ ਬਣੇਗੀ।" ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਵੀ ਹਨ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੌਪਾਇਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਿਖਿਆਕਾਰ ਹਨ, ਨੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਉਪਰਾਲੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੌਦ੍ਰੀ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੌਦ੍ਰੀ ਗਾਇਤਰੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। ਤਦ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਯੋਗ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਗਿਆਨ, ਆਧਿਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਦਿਵਿਆ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਪੀਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਉੰਗuent ਲਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪੀਲੇ ਪੱਗ, ਪੀਲੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਵਾਲ ਸਨ। ਉਹ ਸੋਹਣੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਓਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਲੰਮੇ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਂਯੋਗ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਮਹਾਂਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਇੰਝ, ਜੋ ਵੀ ਮਹਾਂਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ— ਹੋਰ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਜੋਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਰੁਦ੍ਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਲਪ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਸੁਵਰਨ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਆਪੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਨੇ ਨਵੇਂ ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਸੀਤ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਹੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਮਹਾਤੇਜੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਜੋਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਕਾਲਾ ਪੱਗ, ਕਾਲੀ ਜਨੇਊ, ਕਾਲਾ ਜੂੜਾ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਉੰਗuent ਲਾਏ ਹੋਏ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦੇਖਕੇ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਕਾਲਾ-ਪੀਲਾ ਸੀ, ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਵਾਸ-ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਏ ਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਗਏ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅਘੋਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਪਰਮ ਰਚਨਹਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ— ਤਦ, ਅਘੋਰਾ ਦੇਵ, ਜੋ ਭਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਕਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਉੰਗuent ਲਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਜਨਮੇ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਸ਼ਿਖਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਆਸਯ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਵਸਤਰਧਰਕ। ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮਪਤਾ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਹਾਂਯੋਗ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਰਗੁਣ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰ ਗਏ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਇੰਝ, ਹੋਰ ਗਿਆਨੀ ਵੀ, ਇਸ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਯੁਗ ਵੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਡਰਾਵਣੇ ਕਲਿ-ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਤਦ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹਰਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਸੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਭਾਰੀ ਪਾਪਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ, ਤੇ ਛੋਟੇ-ਵੱਡੇ ਦੋਸ਼—all ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਪੁਣਿਆਤਮਾ, ਮੈਂ ਦੂਜੇ ਪਾਪ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲ ਦੇ ਭਾਰੀ ਅਪਰਾਧ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਸਰੀਰਕ, ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ, ਅਚਾਨਕ ਹੋਏ, ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਜਨਮਜਾਤ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਪਾਪ—all ਮੈਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਓ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪਾਪ ਵੀ ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਾਪ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਬੋਲ ਦੇ ਪਾਪ ਲਈ ਅੱਧਾ, ਮਨ ਦੇ ਪਾਪ ਲਈ ਫੇਰ ਅੱਧਾ।" "ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਪਾਪ ਲਈ ਚਾਰ ਗੁਣਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਲਈ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੀਰ-ਹੱਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ, ਗਰਭ-ਹੱਤਾ ਨੂੰ ਦਸ ਲੱਖ ਜਾਪ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" "ਮਾਂ-ਹੱਤਾ ਦਸ ਲੱਖ ਜਾਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੌ-ਹੱਤਾ, ਅਹਿਸਾਨ-ਫਰਾਮੋਸ਼, ਸਤ੍ਰੀ-ਹੱਤਾ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਆਦਮੀ—ਉਹ ਸਭ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਪ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਾਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ। ਵਾਰੁਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਅੱਧਾ ਜਾਪ ਕਰੇ। ਜੋ ਨ੍ਹਾਏ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੁਜਾ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਬਿਨਾ ਭੋਗ ਲਗਾਏ ਜਾਂ ਦਾਨ ਨਾ ਦੇ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਪ ਕਰੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦਸ ਲੱਖ ਜਾਪ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਕਰੇ।" "ਗੁਰੂ-ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਮਾਂ-ਹੱਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਾਪ ਕਰੇ। ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਦਾ ਪਾਪ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।" "ਫਿਰ ਵੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਪ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਵਾਲਾ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਲੱਖ ਜਾਪ ਕਰੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।