ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮਹਾਂ ਤੀਰਥ ਕੋਟੀਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। "ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇਖੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ," ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ 'ਦਵਿਦੇਵਕੁਲ' ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਤ ਪਹਾੜ ਦਿਖਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਂ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਮਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਏ। "ਇਹ ਸਥਾਨ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ 'ਅਲੰਗ੍ਰਹ' ਨਾਮਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਉਥੇ, ਹੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵਯੋਮਲਿੰਗ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ; ਕਦੰਬੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਕੰਦ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਫਿਰ, ਗੋਮੰਡਲੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਨੰਦਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਹੇਠ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। "ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਇਲਾਸ਼ਨ ਦੇਵਹਰਦਾ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੇਖ," ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਹਾਰਪੁਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਹਾਰ ਡਿੱਗਾ, ਉਥੇ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਇਆ। "ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਹ ਹਾਰ-ਤਲਾਬ ਬਣਾਇਆ; ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉਸ ਦੇਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।" ਉਥੇ, ਸੁਸ਼ੈਲਾ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸਜਾਇਆ। "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚੰਡਿਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਚੰਡਿਕੇਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਤ ਅੰਬਿਕਾ-ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ।" ਰੁਚਿਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਕਪਿਲਾ ਨਦੀ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਈ। "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।" ਜੇ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਅਵਿਮੁਕਤਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਘੀ ਨਾਲ ਮਹਾ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਸੌ ਪਲਾਂ ਦਾ ਜਾਣੋ, ਅਤੇ ਲਿੰਗ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਪਚੀਸ ਪਲਾਂ ਦਾ। ਮਹਾ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾਂ ਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸੁਧ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਦਾ। ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਹਾ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਠ ਗੁਣਾ ਫਲ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪੂਰਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਪਚੀਸ ਪਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤੇ, ਕਮਲ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲ—ਬਿਲਵਾ ਪੱਤੇ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ। ਚਾਰ ਡ੍ਰੋਣਾਂ, ਜਾਂ ਅੱਠ, ਜਾਂ ਦਸ, ਜਾਂ ਅੱਠ ਡ੍ਰੋਣਾਂ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਦੇਵ ਲਈ ਭੇਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹਜ਼ਾਰ ਡ੍ਰੋਣਾਂ ਦਾ ਫਲ ਆਧਕਾ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਲਈ ਕੋਈ ਹਿਚਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਡ੍ਰਮ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਝੰਜ, ਵਾਜਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਾਤ-ਜਾਗਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਮਹਾ-ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਧਨ, ਵਿਧੀ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਘਾਟ ਹੋਣ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਜੋ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਖਿਮਾ ਕਰਨਾ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮੰਤਰ ਜਲਦੀ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾ-ਬੀਜ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਪੰਜ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਨਹੀਂ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਗਈ ਅਤੇ ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਵਿਮੁਕਤਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮੰਦਰ ਲਈ ਤਪ ਕਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ; ਉਥੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੰਧਕ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਗਣਾਂ ਦੀ ਪਦਵੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਦਾ ਸਾਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਜੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਯੰਮ-ਰਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਅੰਧਕ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਗਣ ਦੀ ਪਦਵੀ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ, ਮੰਦਰ ਉੱਤੇ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਸੁਕਾ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਦਿਖਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਧਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਜੈਯਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ; ਆਸਾਨੀ ਅਤੇ ਖੇਡ ਨਾਲ, ਵਾਸਵ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਮਾਰਿਆ, ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ; ਡਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਨਾਰਾਏਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।