ਭੈਰਵੇਸ਼ਵਰ, ਈਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਓਂਕਾਰਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਮਰੇਸ਼ਵਰ, ਮਹਾਕਾਲ, ਜੋਤਿਸ਼, ਅਤੇ ਭਸਮਗਾਤ੍ਰਕ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਕਿ ਅੜ੍ਹਸਠ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਪਵਾਦ ਛੱਡੇ ਬਿਨਾ, ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਘਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਇਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਦਿਵਯ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ—ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਚੰਭੀ ਗੱਲ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਦੇਵੀ! ਸੁਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। 'ਅਵੀ' ਸ਼ਬਦ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੈਦਿਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਜਾ-ਜਨ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਥਾਂ ਅਵਿਮੁਕਤਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਅਵਿਮੁਕਤਾ-ਗ੍ਰਹ ਨੂੰ ਵਿਖਿਆਉਣਯੋਗ ਬਣਾ।" ਫਿਰ, ਉਮਾ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਸ਼੍ਰੀਪਰਵਤ ਦਾ ਪਰਚਟਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਦਾ ਉਥੇ, ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ ਵਿਖੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਤ ਅਤੇ ਅਸੱਤ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸ਼੍ਰੀਪਰਵਤ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿਖਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁੰਡੀਪ੍ਰਭਾ, ਵੈਸ਼ਰਵਣੇਸ਼ਵਰ, ਆਸ਼ਾਲਿੰਗ, ਅਤੇ ਵਿਲੇਸ਼ਵਰ ਵਰਗੇ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਤੀਰਥ ਵਿਖਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ, ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦੁਆਲੇ ਕੋਲ ਕੁੰਡਲੇਸ਼ਵਰ ਵਿਖਾਇਆ। ਪੂਰਬੀ ਦੁਆਲੇ ਕੋਲ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਖਾਇਆ। ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਮਰੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਖਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਚਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਈਸ਼ਾਨ, ਅਦਭੁਤ ਇੰਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਰਮ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਖਾਇਆ। ਮਹਾਨ ਸਿੱਧਵਟ, ਜੋ ਸਦਾ ਲਈ ਮੇਰਾ ਆਵਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਬਿਲਾ, ਜੋ ਅਜਨਮੀ ਵਲੋਂ ਸਿੱਧਾ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਖਾਈ। ਉਥੇ, ਪਾਦੁਕੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਲੇਸ਼ਵਰ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਿੰਗਾਟਾਚਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੋ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਥੇ ਸ੍ਰਿੰਗਾਟਕੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਭਗਵਤੀ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੱਲਿਕਾਰਜੁਨਕ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਆਵਾਸ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਜੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਧੂੜ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਿਖਾਇਆ; ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਗਜੇਸ਼ਵਰ, ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਕਪੋਤੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਵਿਖਾਇਆ। ਕੋਟੀਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਖਾਇਆ। ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਦੁਵਿਦੇਵਕੁਲ, ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਪਹਾੜ, ਉਹ ਵਿਖਾਇਆ। ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪੂਰਵਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲਿੰਗ, ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਮਲੇਸ਼ਵਰ ਵਿਖਾਏ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ! ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਅਲੰਘ੍ਰਹ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਟਿਕੇ। ਉਥੇ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ, ਮੇਰਾ ਵ੍ਯੋਮਲਿੰਗ, ਅਤੇ ਕਦੰਬੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਕੰਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਵੇਖ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਮੰਡਲੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਨੰਦਾ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ ਤੀਰਥ, ਵਿਖਾਏ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਮੁਖੀ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵਹਰੜੇ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵੇਖ, ਅਤੇ ਹਾਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਹਾਰ ਡਿੱਗਿਆ ਸੀ। ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਹ ਹਾਰ-ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੁਚਰਿਤਾ, ਇਹ ਉਸ ਦੇਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸੁਸ਼ੈਲ ਵਲੋਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸਨੂੰ ਸਜਾਇਆ। ਹੇ ਦੇਵੀ! ਉਥੇ ਚੰਡਿਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਚੰਡਿਕੇਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਅੰਬਿਕਾ-ਤੀਰਥ ਹੈ। ਰੁਚਿਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਕਪਿਲਾ ਨਦੀ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਵਿਮੁਕਤਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਠੀਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਘੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਨੂੰ ਸੋ ਪਲਾ, ਅਤੇ ਲੇਪਣ ਨੂੰ ਪੱਚੀ ਪਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯਜਨਾਂ ਦਾ। ਲੱਖ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਫਲਦਾਇਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਸਮੇਤ, ਪੱਚੀ ਪਲਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੇਪਣ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ, ਕਮਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੋ। ਮਹਾਦੇਵ ਲਈ ਚਾਰ ਡੋਣੇ, ਜਾਂ ਅੱਠ, ਜਾਂ ਦਸ ਡੋਣੇ ਭੇਟ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਅੱਠ ਡੋਣੇ ਵੀ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮ ਸੰਬੰਧੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।