ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਪਸ਼ਾਂਤ, ਸ਼ਿਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਤਨ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ੁਕਰੇਸ਼ਵਰ, ਵਿਆਘਰੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਜੰਬੂਕੇਸ਼ਵਰ—ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ। ਉਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਥਾਨ ਅਚਾਨਕ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਕਾਮਯੋਗ ਭਗਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਚਿੱਟੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਭਗਤ, ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਸੈਂਕੜੇ ਭਗਤ ਆਏ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਸਰਵਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਜਿਹੇ ਖੜੇ ਰਹੇ; ਉਥੇ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹ, ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਐਸਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਤਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੀ। ਫਿਰ, ਸਮਝ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਰੂਪ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵੀ ਨੇ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮੁੜ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੀ; ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਵਿਲੀਨਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੇ ਸੰਸਾਰਕ ਬੀਜ ਜਲ ਗਏ, ਉਹ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਏ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਬੀਜ-ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੁੜ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਨੀਲੇ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਕੌਣ ਹਨ?" ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ, ਇਹ ਭਗਤ ਅਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ—" "ਜੋ ਜੋ ਯੋਗ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਇਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ—" "ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਦੁਆਰਾ, ਮੈਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਕਰਦੇ ਹਨ—" "ਪੰਡਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਕਾਮਯੋਗ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਅਠਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਇਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਚੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ, ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ।" "ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੁਵ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਜਹਾਨਵੀ—" "ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਜੋ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਜਟਾ ਤੋਂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੁਭਾਗੀ ਧੀ।" "ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਸੁਣ, ਜੋ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਣਯ ਸਥਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਸੈਂਕੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਟੀਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਨਿਮਿਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥੁਦਕ, ਇਹ ਸਭ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਡ੍ਰੁਮਕਸ਼ੇਤਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਨੈਮਿਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਟੀਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।" "ਸੰਧਿਆ, ਰੁੱਤਾਂ, ਸਾਰੇ ਦਰਿਆ, ਸਾਰੇ ਝੀਲਾਂ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਟੀਰਥ, ਸਭ ਉਥੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਉਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਕਾਲਭੈਰਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵਪ੍ਰਧਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਵਿਮੁਕਤ, ਸਰਵੋਤਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਕੇਦਾਰ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਮਹਾਲਯਾ ਦਾ ਲਿੰਗ," "ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਵਰ, ਪਸ਼ੁਪਤੇਸ਼ਵਰ, ਸ਼ੰਕੁਕਰਨੇਸ਼ਵਰ, ਦੋਵੇਂ ਗੋਕਰਨ ਟੀਰਥ," "ਡ੍ਰੁਮਚੰਦੇਸ਼ਵਰ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਭਦਰੇਸ਼ਵਰ, ਸਥਾਨੇਸ਼ਵਰ, ਏਕਾਗ੍ਰ, ਕਲੇਸ਼ਵਰ, ਅਜੇਸ਼ਵਰ," "ਭੈਰਵੇਸ਼ਵਰ, ਇਸ਼ਾਨਾ, ਜੋ ਔਂਕਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਮਰੇਸ਼ਵਰ, ਮਹਾਕਾਲ, ਜੋਤਿਸ਼, ਭਸਮਗਾਤ੍ਰਕ," "ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਠਾਹਠ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ," "ਇਹ ਸਭ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਅਪਵਾਦ ਦੇ, ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ thus ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਜੀਵ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ।" "ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਲੱਖਾਂ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ; ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਭ ਸਰਵਪ੍ਰਧਾਨ ਟੀਰਥ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਾਣ ਲੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।" "‘ਅਵੀ’ ਸ਼ਬਦ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਮਤਲਬ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਵਿਮੁਕਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ, ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਅਵਿਮੁਕਤ ਘਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ, ਉਮਾ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਰਵੋਤਮ ਸ੍ਰੀਪर्वਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ, ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ ਤੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮ-ਸਰੂਪ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਤਿਤਵ ਅਤੇ ਅਨਸਤਿਤਵ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ।