ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀਆ ਦੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕਤੀਵੀਂ ਕਲਪਾ ਨੂੰ ਪੀਤਵਾਸਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਪੀਤਵਾਸਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪੀਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਜਨੇਊ, ਪੀਲਾ ਪੱਗ, ਅਤੇ ਮਜਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ। ਇਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੋਈ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਸੀ। ਉਹ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ, ਚਾਰ ਚਿਹਰਿਆਂ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਾਰ ਛਾਤੀਆਂ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ, ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਬਤੀਸ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—"ਬੁੱਧੀ, ਸਮਰਣ, ਗਿਆਨ।" "ਆਓ, ਆਓ, ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ!"—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਥਾਂ ਜੋੜ ਕੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਹੋਵੇਂਗੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੋਵੇਂਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਧਿਆਨ ਦੀ ਯੋਗਾ ਰਾਹੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੌਦ੍ਰੀ ਗਾਇਤਰੀ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਰੌਦ੍ਰੀ ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਮਕ ਵੇਦਕ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੀ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਯੋਗ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਗਿਆਨ, ਪ੍ਰਭੂਤਾ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਦਿਵਿਆ ਨੌਜਵਾਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਜੋ ਪੀਲੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪੀਲੇ ਉੰਗੁਣਤ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪੀਲੇ ਪੱਗ, ਪੀਲੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਵਾਲ ਸਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਯੋਗ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਦੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਲੰਬੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਹੋਰ ਵੀ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਜਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਲਪਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਸੁਵਰਨ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਸਵੈੰਭੂ ਨੇ ਫੇਰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਕਲਪਾ ਆਰੰਭਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਅਸੀਤ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਹੀ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਵਿਚਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਲੇ ਕਪੜੇ, ਕਾਲਾ ਪੱਗ, ਕਾਲੀ ਜਨੇਊ, ਕਾਲੀ ਜੁੜੀ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਉੰਗੁਣਤ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਪਰ ਡਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਕਾਲੇ-ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅਘੋਰਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਅਘੋਰਾ ਦੇਵ ਨੇ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਕਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਜੋ ਕਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉੰਗੁਣਤ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਹੋਏ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਸ਼ਿਖਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਅਸ੍ਯਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਵਸਤ੍ਰਧ੍ਰਿਕ। ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਯੋਗ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫੇਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯੋਗ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨ ਨਿਰਗੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰ ਗਏ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਠਿਕਾਣੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਇਸ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਯੁੱਗ ਵੀ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਭਿਆਨਕ ਕਾਲੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਤਦ, ਹਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਹੋਰ ਉਲੰਘਣਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਛੋਟੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਮੈਂ ਦੁਤੀਆ ਪਾਪਾਂ, ਤੇ ਉਚਿਤ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਹੋਈਆਂ ਭਾਰੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤੇ ਬੋਧਕ ਗਲਤੀਆਂ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹਾ, ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਰੀਰਕ, ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ, ਅਚਾਨਕ, ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ—ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।