ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਰਾਹ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਮਨुष्य ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਯਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਬੀਜ ਜਲ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਦਾਗ-ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਧਰਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਸਿਖਾਇਆ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਚਿਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਠਣ ਅਤੇ ਵਡੇਰੇ, ਜੋ ਆਚਾਰ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹਨ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ। ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਚਰਨ-ਚਲਣ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਵਡੇਰੇ, ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਡੇਰੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਜਰੀਏ ਜੀਵਨ, ਜਿੱਥੇ ਤੱਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਖਾਲੀ ਥਾਵਾਂ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਖੇਤਾਂ, ਜ਼ਹਿਰ, ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਜਾਂ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਧੋਖਾ, ਧਨ ਦੀ ਜਾਲ-ਫਰੇਬੀ, ਨਿੰਦਾ, ਬਹੁਤ ਹੱਸਣਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਮਨਮਾਨੀ ਕਰਕੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਉਲਟ ਕੋਈ ਗੱਲ ਜਾਂ ਕਰਤੂਤ, ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਬਾਤ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਕੁਝ ਵੀ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਵੀ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਅਸ਼ੁਭ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਜਾਂ ਸੋਚਣੀ; ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਆਸਨ, ਪਹਿਰਾਵਾ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਚਪਲਾਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ। ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪੈਰ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ, ਸੌਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਬਰਤਨ, ਛਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਕਦੇ ਵੀ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਨਾ ਕਰੋ; ਜੇ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੋ। ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਵਾਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਧਤਾ ਵੀ ਠੀਕ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਰਧ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਛੋਟੇ ਪਾਪੀ, ਜੋ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਅਰਧ ਜਪ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਧਿਆ-ਵੰਦਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਿਨਚਰਿਆ ਦੇ ਕਰਮ ਛੱਡਣ 'ਤੇ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵ੍ਰਤ ਤੋੜਣ, ਨਿਸ਼ਿਧ ਅਹਾਰ ਖਾਣ ਜਾਂ ਅਣਚਾਹੀ ਗੱਲ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਾਂ, ਉਲੂ ਜਾਂ ਕਬੂਤਰ ਆਦਿ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ 'ਤੇ, 108 ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ-ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਯੋਗ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹਨ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਧਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਤਾਜਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਗਰਮ, ਝਾਗ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ; ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਗੰਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ। ਪਾਣੀ ਜੋ ਸੁਗੰਧ, ਰੰਗ ਜਾਂ ਸਵਾਦ ਵਲੋਂ ਖਰਾਬ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਗੰਦੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਗੰਦਲ ਹੋਵੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਠੰਢੀ ਝੀਲ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਗੰਦਗੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ। ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਜਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਆਦਿ, ਜੇ ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਦੇਵ-ਸੇਵਾ ਲਈ ਕਪੜੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਕਪੜੇ, ਜਦੋਂ ਗੰਦੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਦ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਰੇਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਉਨ ਦੇ ਕਪੜੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਜਾਂ ਰਾਈ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੋ। ਨਾਰੀਅਲ, ਸੂਰਜ-ਰੋਮ, ਕੁਟਾਪਾ, ਅਰਿਸ਼ਟਕਾ, ਚਮੜਾ, ਛਾਲ ਜਾਂ ਬੰਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਲਈ ਵੀ ਕਪੜੇ ਵਾਲਾ ਨਿਯਮ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਛਾਲ ਦੇ ਕਪੜੇ, ਛਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਖੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸਾਫ਼-ਸਫਾਈ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀ ਸਾਧੂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਲ ਸੁਆਹ ਨਾਲ, ਲੋਹਾ ਕਟਕ ਨਾਲ, ਤਾਂਬਾ ਤੇਜ਼ਾਬ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਟਿਨ ਤੇ ਸੀਸਾ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵੀ, ਅਤੇ ਰਤਨ, ਪੱਥਰ, ਸੰਖ ਅਤੇ ਮੋਤੀ ਲਈ ਵੀ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਗੰਦੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੰਪਰਕ, ਜਾਂ ਡੁਬੋਣ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਘਾਸ, ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਜਾਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਚਮਚ ਅਤੇ ਕਟੋਰੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਮਸਲਣ ਵਾਲਾ ਸੰਦ, ਸਿੰਗ, ਹੱਡੀ, ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਦੰਦ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਰਚਣ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਛੂਹੀ ਅਨਾਜ ਦੀ ਢੇਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਗੰਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹਟਾ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੋ।