ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸੱਚੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਤ ਚੀਜ਼ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਗੱਲ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਗ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਲਕੜੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਉਲਝਣ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਾਲੀ ਘੜੀ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਪਲਾਸ਼ ਦੀ ਲਕੜੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਕਤ ਵਾਪਸ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੈਭੀਤਾ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਲਕੜੀਆਂ ਹਵਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰ ਉਲਟ ਕੇ, ਖੂਨ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਕੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਾ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨਿਸ਼ਫਲ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਧਨ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰ। ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਜਪ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕੋ ਜਾਂ ਇਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸਾਂਝ-ਵੰਦਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅੱਠ ਸੌ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਉਟਕਾਸਤ, ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਦੁਸਟ ਜਾਂ ਮੁਰਗੇ ਦੁਆਰਾ ਛੂਹਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਖਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਠ ਸੌ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਭਾਰੀ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਅੱਧਾ; ਬਾਕੀ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੋ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ ਦੇ ਮਹਾਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜੇਤੂ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ, ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੰਜ ਇੰਦਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਪਣ ਵਾਲਾ ਪੰਜ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਜੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਕਮਲ-ਮੁਖੀ, ਢਾਈ ਮਿਲੀਅਨ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਕਰਮ ਇੰਦਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਜਿੱਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਪਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਪਚੀਵੀ ਤੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਨਿਸ਼ਚਲ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਜਪਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਅਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਿਰਾਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਾਹਰ, ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ, ਸੰਯਮ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੇ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਬੀਜ ਅਤੇ ਕਵਚ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਭਗਤ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾਈ ਗਈ। ਜੋ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਜਪਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦੋਜਾਤੀ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੇਵ-ਕਰਮ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪਿਤਰ-ਕਰਮ। ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਸਕਤ ਤੇ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ, ਉਸ ਲਈ ਧਿਆਨ-ਯਗ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੁਤ ਅਤੇ ਹੋਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ-ਯਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਅਸਕਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਹਾਇਕ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਯਾ ਨਾਲ ਕਾਲਕੂਟ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਗੁਫਾ ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨੀਲਕੰਠ, ਉਮਾ ਪਤੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਲਕੂਟ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਲਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਹੇ ਬਲਿਦਵਾਜਧਾਰੀ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੀਲ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸੰਨੰਦਨ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੋਜਾਤੀ, ਇਸ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਜ਼ਹਿਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਸਕੇ, ਉਹੀ ਯੋਗ ਹੈ—ਇਹ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।" "ਕਾਲਕੂਟ ਜ਼ਹਿਰ ਅਸਲ ਜ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ; ਸੰਸਾਰ ਹੀ ਅਸਲ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪੀਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰੋ।" "ਸੰਸਾਰ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਬੜਾ ਭਿਆਨਕ ਹੈ। ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ, ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਉਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਭਾਵੇਂ ਵਿਸ਼ਾ ਤੁਰੰਤ ਸਬੰਧਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਅਸਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਵਿਖਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ, ਪਰਸ਼ਟ ਅਤੇ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਉਹ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਐਸਾ ਹੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।