ਇਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਆਚਾਰਿਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਉੱਚਤ ਅਰਥ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਵਿਦੀਵਤ ਰਸਤੇ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਅਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਧਾ ਜਾਂ ਪੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—even ਜ਼ਹਿਰ—ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੁੰਦਰ ਘੜਾ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਨ ਸਿਹਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਰੋਗਾਂ ਲਈ ਦਵਾਈ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਫ਼ ਸ਼ਖ਼ਸ, ਅਠਾਈ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਅਨੇਕ ਪਲਾਸ਼ਾ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਅਹੁਤੀਆਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਫ਼ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ। ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਗ੍ਰਹਣ ਮੁਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੋਵੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਦਾ ਰਸ ਪੀਣ; ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰੀ ਬੁਧੀ ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ 'ਤੇ ਪਕੜ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਕ-ਚਾਤੁਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਦੁਖ-ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਅਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਗ੍ਰਹਿ-ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪੇ। ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਘੀ ਦੀਆਂ ਅਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਵਿਧੀਵਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਸੁਚਿਤਾ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ, ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਰੋਗ ਆਵੇ, ਤਾ ਸੁਚਿਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਅਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ; ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪੇ। ਇਸ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਲੇਸ਼ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸੁਚਿਤਾ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਅਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ। ਪਲਾਸ਼ਾ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁਆਹ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਦੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਪਿਸ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਵੈਭੀਤਾ ਲੱਕੜ ਦੇ ਅੱਠ ਟੁਕੜੇ ਅਹੁਤੀ ਦੇਣ। ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟ ਕੇ, ਖੂਨ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਕੇ, ਜਾਂ ਖੂਨ-ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਧ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਵਿਧੀ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵਿਅਰਥ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪ-ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ; ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਜੁੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰ। ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਛਿੜਕਣਾ; ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੰਧਿਆ-ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਆਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਅੱਠ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਨਾ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਚੁਹੜੇ, ਕੁੱਤਾ-ਖਾਣੇ, ਦੁਸ਼ਟ ਜਾਂ ਮੁਰਗੇ ਦੁਆਰਾ ਛੂਹਿਆ ਭੋਜਨ ਖਾਏ; ਜੇ ਖਾਏ, ਤਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਅੱਠ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ ਦੇ ਪਾਪ-ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਨਾ; ਹੋਰ ਭਾਰੀ ਪਾਪਾਂ ਲਈ, ਅੱਧਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਦੂਜੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ, ਅੱਧਾ ਜਾਪ; ਬਾਕੀ ਪਾਪਾਂ ਲਈ, ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਨਾ। ਸ਼ਿਵ-ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੱਥੀ ਦਾ ਉੱਚਤ ਰਾਜ਼, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਅਡੋਲਤਾ ਨਾਲ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਉਹ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਵਿਸ਼ਯਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ, ਚਾਰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ, ਚਾਰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਅਤੇ ਮਨ-ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਕਮਲ-ਵਦਨ, ਦੋ ਮਿਲੀਅਨ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਨਾਲ, ਕਰਮ-ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਚੀਸ ਤੱਤਾਂ 'ਤੇ ਪਕੜ, ਅੱਧੀ-ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਮ-ਸੱਥੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ, ਅਡੋਲਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ, ਵਿਅਰਥਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਰਨਾ। ਅੱਧੀ-ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੀਵਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਬਾਹਰ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਲਈ, ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਵਾਲਾ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰੇ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਬੀਜ ਅਤੇ ਕਵਚ ਸਮੇਤ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰੇ; ਭਗਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝਾਈ ਗਈ; ਜੋ ਜਾਪਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਤ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਦੋ-ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੰਜ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੇਵ-ਕਰਮ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪਿਤਰ-ਕਰਮ। ਪਾਪ-ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਵਿਅਤ, ਜਾਗਰੂਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਿਆਨ-ਯਗ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੂਤ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਧਿਆਨ-ਯਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ, ਸਾਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਵਿਅਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ। ਉਹ ਸਾਧੂ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਯਗ-ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਿਆਨ-ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤ੍ਰ-ਜਾਪ, ਪੂਜਾ, ਅਹੁਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਧਿਆਨ-ਯਗ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਧੀ, ਪਾਪ-ਸ਼ੁਧੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਅਤੇ ਉੱਚਤ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਦੀਵਤ ਰਸਤੇ ਵਜੋਂ ਸਿਖਾਈ ਗਈ।