ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਚਾਰਿਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਹੀ ਆਚਰਨ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਪ੍ਰਣਵ (ਓਂਕਾਰ) ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਸਮਝੋ, 'ਨ' ਨੂੰ ਸਿਰ, 'ਮ' ਨੂੰ ਚੋਟੀ, 'ਸ਼ਿ' ਨੂੰ ਜਟਾ, ਅਤੇ 'ਕ' ਨੂੰ ਕਵਚ ਮਾਨੋ। 'ਅ' ਨੈਤਰ ਹੈ, 'ਯ' ਹਥਿਆਰ ਹੈ। ਇੰਝ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੀਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਚਾਰੋ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਗਣੇਸ਼, ਮਾਤਾਵਾਂ, ਦੁਰਗਾ, ਖੇਤ੍ਰ-ਗ੍ਯਾ ਅਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਅੰਗੂਠੇ ਅਤੇ ਤਰਜਨੀ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ, 'ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ!' ਕਹਿ ਕੇ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।" "ਗਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅੰਗੂਠੇ, ਤਰਜਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਵੀ, ਜਿਉਂ ਆਚਾਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਹੱਸਤ-ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਵਿਧੀ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦੀ, ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ, ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਝ ਸ਼ੁੱਧ ਦੇਹ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ-ਸੰਕਲਪ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਨਿੱਤ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਫਲਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ ਜੇ ਆਗਿਆ, ਕਰਮ, ਭਰੋਸਾ, ਨਿਸ਼ਠਾ, ਉਪਦੇਸ਼, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਜਾਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸਹੀ ਕਰਮ, ਭਰੋਸੇ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਸੰਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਗੁਣਵਾਨ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਮੰਤ੍ਰ-ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਜਾਓ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ, ਬੋਲ, ਦੇਹ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਯੋਗਦਾਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਮਾਣਿਕ, ਖੇਤ, ਘਰ, ਗਹਿਣੇ, ਕੱਪੜੇ, ਅਨੇਕ ਅਨਾਜ ਆਦਿ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸ਼ਰੱਧਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੇ।" "ਜੇਕਰ ਆਪਣੇ ਉੱਦਮ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਧਨ ਵਿੱਚ ਦੋਖ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿਲਕਤ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਇੰਝ ਯਥਾਯੋਗ, ਵਿਸ਼ੁਧ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਧੋਖੇ ਦੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ।" "ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਨਿਮਰ, ਉਪਵਾਸੀ, ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਧਿਆਨਮਗਨ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ, ਦਰਿਆ ਪਾਸ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਸ਼ੁਭ ਮੁਹੂਰਤ ਤੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਸਾਫ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਗੁਰੂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਸ਼ਿਵ ਸਦਾ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ, ਮੰਗਲ ਹੋਵੇ, ਸੋਹਣਾਪਣ ਹੋਵੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਹੋਵੇ।' ਇੰਝ ਪਰਮ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" "ਸਾਰੀ ਉਮਰ, ਨਿੱਤ ੧,੦੮੦ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ, ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਲਗਨ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਲੱਖ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚੌਗੁਣੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਸੰਯਮ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਪੁਰਸ਼ਚਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਪੁਰਸ਼ਚਰਣ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਿੱਤ ਜਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਛੇਤੀ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪੁਰਸ਼ਚਰਣ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਨਿੱਤ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਸਾਨ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।" "ਸੁਖਦਾਇਕ ਆਸਨ ਲਾ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਏਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਤ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੋ। ਜਾਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ੧੦੮ ਵਾਰੀ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪੋ। ਚਾਲੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੋ—ਇਹੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਹੈ।" "ਇਸ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਛੇਤੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਵਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਰੋਕੋ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਪ ਦਾ ਫਲ ਸਮਾਨ ਹੈ; ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੌ ਗੁਣਾ, ਦਰਿਆ ਕੰਢੇ ਲੱਖ ਗੁਣਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ, ਤੀਰਥ-ਸਰੋਵਰ, ਪਹਾੜ, ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਪ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ, ਸੂਰਜ, ਗੁਰੂ, ਦੀਵਾ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਜਲ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਪ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਹੈ।" "ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਗਿਣ ਕੇ ਜਾਪ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਠ ਗੁਣਾ, ਪੁਤਰਜੀਵਾ ਫਲ ਨਾਲ ਦਸ ਗੁਣਾ; ਸ਼ੰਖ ਜਾਂ ਮਾਣਕ ਨਾਲ ਸੌ, ਮੂੰਗਾ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ, ਸੁਫੈਦ ਮਣਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਲੱਖ ਗੁਣਾ।" "ਕਮਲ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਦਸ ਲੱਖ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਦਸ ਕਰੋੜ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਗੰਢ ਜਾਂ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" "ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪਚੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਸਤਾਈ, ਧਨ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਤੀਹ, ਅਤੇ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਗਿਣਤੀਆਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਵਸ਼ੀਕਰਨ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੋਹਨ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਧਨ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਜਾਪ ਕਰੋ।" "ਅੰਗੂਠਾ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਰਜਨੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੱਝਲਾ ਉਂਗਲ ਧਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਨਾਮਿਕਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਚਾਰ ਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ-ਸਾਧਨਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀਪੂਰਕ ਰਹਿਣੀ-ਸਹਿਣੀ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਅਤੇ ਜਾਪ ਦੇ ਅਣਮੁੱਲੇ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਸਾਧਕ ਸਹੀ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪਾ ਸਕੇ।