ਸ੍ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਕੇ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੋਭਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਿਤ ਰੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਾਦਰਪਦ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚਾਵਲਾਂ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੀ ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੋਭਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ, ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਰਮ ਆਨੰਦਤ ਹੋਕੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ, ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਸਰ, ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ, ਛਤਰੀਆਂ, ਛਤਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਤਕੀਆਂ ਤੇ ਗਾਇਕ, ਸ਼ੰਖ, ਵੀਣਾ ਆਦਿ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਵਾਣੀ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਹੋਵੇ। ਅੱਠ ਵੱਡੇ ਝੰਡਿਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਪਰੰਪਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਪਾਸ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਕਮਲ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਲਈ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਜਾਣ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਕਮੰਡਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਜ੍ਰ, ਅੱਗ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ, ਯਮਰਾਜ ਲਈ ਦੰਡ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਤਲਵਾਰ, ਰਾਤ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਵਰਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨਾਗ ਪਾਸ, ਵਾਯੂ ਲਈ ਦੰਡ, ਕੁਬੇਰ ਲਈ ਗਦਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਲਈ ਕੁਹਾੜੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਪੂਜਾ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਮਹਾਮੈਰੂ ਵਰਤ ਮਨਾਏ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਮੈਰੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਇਸਤਰੀ, ਉੱਤਮ ਲੱਛਣਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਮੰਗਲਮਈ ਉਮਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ, ਤੰਬੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਧਾਤੂ ਵਿੱਚ, ਸਹੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚਮਚ ਲੈ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ। ਉਹ ਇਸਤਰੀ, ਭਵਾਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਭਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਇੱਕ ਹੀ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਲਗਾਤਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਰਤਿਕ ਤੱਕ, ਇਹ ਪ੍ਰਥਾ ਪੁਰਸ਼ਾਂ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪੁਰਸ਼ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸਤਰੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸਵੈ ਉਚਾਰਿਤ ਗੱਲ ਹੈ। ਹਰ ਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਉਮਾ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤ: ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉੱਤਮ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, “ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।” ਇਸ ਉੱਤੇ, ਉੱਤਮ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਉੱਤਮ ਉਪਦੇਸ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।” ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਅਸਲ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਲੈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਸਾਰਾ ਚਲਤ ਅਤੇ ਅਚਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦੈਤ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਸਭ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਆਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੇਵਲ ਮੈਂ ਹੀ ਬਚਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੁਸਰਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੇਦ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ; ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਭੇਦ ਨਾਲ ਦੋ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨਮਗਨ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਲੈਂਡਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਪਿਤਾਮਹਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਇਕੱਲੇ ਤੇ ਅਸਹਾਇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦਸ ਮਨੋਜਾਤ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਊਰਜਾ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, ‘ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਓ।’ ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ, ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉਚਾਰਿਆ।