ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਉਪਕ੍ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਸਥਾਨ 'ਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ-ਸ਼ਿਵ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਸ਼ਾੜ੍ਹ ਦੇ ਸੁਭ ਮਾਸ 'ਚ, ਸੁੰਦਰ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਘਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਯਮਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਤੇ ਸੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭਰੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਸਾਮਾਨ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਠੇਲ, ਖਲ, ਆਦਿ—ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਨੌਕਰ, ਖੱਟ, ਬੈਠਕਾਂ ਆਦਿ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਘਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਵਡਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਘੀ ਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਕ੍ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਦ, ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਸ਼੍ਰਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਆਯੁ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕੁਆਰੀ ਕਨਿਆ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਖੇਤ, ਦੋ ਗਾਂ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਮਈ ਖੱਟ ਤੇ ਬੈਠਕਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਗੋਲੋਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਸੰਗ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿਚ ਅਮਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਵਿਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਾਵਣ ਮਾਸ 'ਚ, ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡੀਆਂ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਭਾਦਰਪਦ ਮਾਸ 'ਚ ਚਾਵਲਾਂ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ, ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡੀਆਂ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਸੰਗ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਾਸ 'ਚ, ਵੱਡਾ ਅਨਾਜਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ, ਸਾਰੇ ਅਨਾਜਾਂ, ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਚਾਰ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਉਂਬrellas ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਤਕੀਆਂ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ, ਸ਼ੰਖ, ਵੀਣਾ ਆਦਿ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਉਚਾਰਣ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਪਹਾੜ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਠ ਵੱਡੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਮੇਰੂ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੱਤਾਂ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨਾਰਾਯਣ, ਜੋ ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਥਾਪਨਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ 'ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਹੱਥ 'ਚ ਭਵਾਨੀ ਦਾ ਪਾਸਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਕਮਲ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ, ਧਿਆਨ ਪੂਰਵਕ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਉੱਤਮ ਕਲਸ਼; ਇੰਦਰ ਲਈ, ਵਜ੍ਰ; ਅਗਨੀ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਉੱਤਮ ਹਥਿਆਰ। ਯਮ ਲਈ, ਦੰਡ; ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਲਈ, ਤਲਵਾਰ; ਰਾਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਪਾਸਾ, ਵਾਰੁਣ ਦਾ, ਨਾਗ ਨਾਮਕ। ਵਾਯੂ ਲਈ, ਦੰਡ; ਕੁਬੇਰ ਲਈ, ਗਦਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਿਤ; ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਲਈ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ, ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ, ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਤੇ ਪੂਜਾ ਧਿਆਨ ਪੂਰਵਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਮੇਰੂ ਵਰਤ ਮਨ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਮੇਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੇ ਸੰਗ ਵਿਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਔਰਤ, ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਮਾਸ 'ਚ, ਉਮਾ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਸੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਨੇ, ਤਾਂਬੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਧਾਤਾਂ 'ਚ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅਗਨੀ, ਜੋ ਚਮਚ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਿਤਾਮਹਾ, ਤੇ ਨਾਰਾਯਣ, ਜੋ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਮੰਦਰ 'ਚ, ਧਿਆਨ ਪੂਰਵਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਰਤ ਭੇਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਭਵਾਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਭਵ ਦੇ ਸੰਗ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਵਰਤ, ਇੱਕ ਵੇਲੇ ਭੋਜਨ, ਹਰ ਮਾਸ ਤਰਤੀਬ وار ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਤੱਕ, ਇਹ ਵਰਤ, ਮਨੁੱਖ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪੁਰਸ਼ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਔਰਤ, ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰ ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ ਹੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ੁਭ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉਠਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।