ਮਾਘ ਦੇ ਮਹਿਨੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਚਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਰਥ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਥ ਨੂੰ ਬਣਾਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਫਾਲਗੁਨ ਮਹਿਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹਿਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਵ, ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਭਵਾਨੀ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤਾਮਬੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਧਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਨੂੰ ਉਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਕੂਬੇਰ-ਸਮਾਨ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਵ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੌਂਕਾਂ-ਚੌਂਕਾਂ 'ਤੇ ਗਣੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਘਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਭਵ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹਿਨੇ ਵਿੱਚ, ਕੈਲਾਸਾ ਨਾਮਕ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੈਠ ਮਹਿਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਵੱਲੋਂ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਚਕਾਰ, ਭਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਲਿੰਗ-ਰੂਪ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਾਮਬੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਧਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਭ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਾੜ ਮਹਿਨੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਸੰਦ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਢੇਲ, ਘਟ, ਆਦਿ, ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ, ਪਲੰਗ, ਬੈਠਕਾਂ ਆਦਿ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਘਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਘੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਭ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਭ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਜੀਵਨ-ਯੋਗ ਕੁੰਵਰੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੇਤ, ਦੋ ਗਾਂ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਯ ਪਲੰਗ ਅਤੇ ਬੈਠਕਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਗੋਲੋਕਾ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਨਦਾ ਹੈ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹਿਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿਛਲੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਦਰਪਦ ਮਹਿਨੇ ਵਿੱਚ ਚਾਵਲਾਂ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਨਦੀ ਹੈ; ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹਿਨੇ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਅਨਾਜਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਸਭ ਅਨਾਜਾਂ, ਸਭ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਸਰ, ਸਭ ਤੱਤਾਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਚੋਟੀਆਂ, ਛਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉੰਬrellas ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਤਕੀਆਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ, ਸ਼ੰਖ, ਵੀਣਾ ਆਦਿ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉੱਤਮ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਆਠ ਵੱਡੇ ਝੰਡਿਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਿਚਕਾਰ, ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੌਂਹ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨਾਰਾਯਣ, ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ; ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ-ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਫੰਨ੍ਹੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਕਮਲ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਲਈ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਕਮਲ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕਲਸ਼; ਇੰਦਰ ਲਈ, ਵਜ੍ਰ; ਅਗਨਿ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀ; ਯਮ ਲਈ, ਦੰਡ; ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਲਈ, ਤਲਵਾਰ; ਰਾਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਾਗ-ਨੂੰਹ; ਵਾਯੂ ਲਈ, ਦੰਡ; ਕੂਬੇਰ ਲਈ, ਗਦਾ; ਅਤੇ ਇਸ਼ਾਨ ਲਈ, ਕੁਲਹਾੜੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਤਨੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਮੇਰੂ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਮੇਰੂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਨੰਦ ਮਾਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਇਸਤਰੀ, ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹਿਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ...