ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੀਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਸਾਲ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਜੋ ਚੰਗੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਮੂਰਤੀ ਅਰਪਣ ਕਰੇ। ਐਸਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਸੰਗ ਅਤੇ ਉਸ ਵਰਗੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਸੱਚ ਸੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਏਕਾਗ੍ਰ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਖਿਮਾ ਅਤੇ ਅਹਿੰਸਾ ਦੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਕ ਮਾਪੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਘਿਉ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਨਾਲ ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਚਾਵਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਅਠਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਖਿਮਾ, ਸੱਚਾਈ, ਦਇਆ, ਦਾਨ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਆਮ ਧਰਮ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਨੰਦਿਨ ਦੁਆਰਾ ਵਰਣਿਤ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਪੂਰੇ ਸ਼ਰੀਰ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪੁਸ਼ਯ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਬਣਾਕੇ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਰਥ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਵ, ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਭਵਾਨੀ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਮੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਧਾਤੂਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਕੁਬੇਰ-ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਕੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਗਣੇਸ਼ਾ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਵਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਕੈਲਾਸਾ ਨਾਮਕ ਸਰਵੋਤਮ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਐਸਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੁਆਰਾ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਚਕਾਰ, ਭਵ ਰੂਪ ਲਿੰਗ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ, ਤਾਮੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਧਾਤੂ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਵਾਸਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਸਾੜ੍ਹ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਬਣਾਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਈਟਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਸਲਣ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰ, ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ, ਖੱਟਾਂ, ਮੰਜਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਘਰ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਘਰ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਘਿਉ ਆਦਿ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਸੁੰਦਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਦਾਨ ਕਰਨੀ, ਖੇਤ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆਤਮਕ ਖੱਟਾਂ ਤੇ ਮੰਜਿਆਂ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਣ, ਭੇਟ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਲੋਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਭਵਾਨੀ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਜੁਗ ਵਿਚ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਤੱਤ ਵਿਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਸ਼ਰਵ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਚੀਤਕਾਰਕ ਚਾਵਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਵੱਡਾ ਅਨਾਜਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਕੇ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਸਰ, ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਛਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਤਕੀਆਂ, ਗਾਇਕ, ਸ਼ੰਖ, ਵੀਣਾ ਆਦਿ, ਬ੍ਰਹਮਨਾਦ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਪੁਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਕਰਮ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਅੱਠ ਵੱਡੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ ਨਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਿਚਕਾਰ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।