ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਵਧੂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਦੀ ਚਾਹਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਭੋਗ ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨੋਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਪੁੰਨਯ ਸਤੋਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਨੋਰਥ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਛੇਤੀ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵਾਤ, ਪਿੱਤ ਆਦਿ ਰੋਗ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਿਆਪਦੇ, ਉਹ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸੱਪ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਡੰਘਦੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾਵਾਂ, ਯੱਗਾਂ, ਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੇ ਜਪ ਨਾਲ ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਗੋ-ਹੰਤਾ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ, ਵੀਰ-ਹੰਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਦੋਸਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪ ਕਰੇ ਜਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਗਿਆ ਕੀਤੀ ਕਿ ਹੁਣ ਲਿੰਗ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵਿਵਰਣ ਦੱਸੋ। ਉਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨੰਦਿਨ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੋ ਵਰਤਾਂ ਦੱਸੀਆਂ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਆਸ ਜੀ ਤੋਂ ਸੁਣੀਆਂ। ਚੰਦ੍ਰਮਾਸ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਤਸਵ ਦੇ ਦਿਨ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਲ ਬਣਾਕੇ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਦੁੱਧ-ਧਾਰਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅੰਧੇਰੇ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਤੋਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਕ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹਰ ਉਤਸਵ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਪਵਾਸ ਭਿੱਖਾ ਮੰਗਣ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਭਿੱਖਾ ਮੰਗਿਆ ਖਾਣਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਖਾਣ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਪਿਤਰ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਆਦਿਕ ਜੰਮਾਤਾਂ ਸ਼ਾਮ ਸਮੇਂ। ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਯੱਗ-ਭੋਜਨ, ਸਨਾਨ, ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਮਿਤਤਾ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਵੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਕਰਾਂਗਾ। ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੁਸ਼੍ਯ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਸਚ ਬੋਲ ਕੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਾਵਲ, ਗੇਹੂੰ ਅਤੇ ਗਾਇ ਦਾ ਦੁੱਧ ਖਾ ਕੇ ਕਰੇ। ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਘਿਉ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਵੇ। ਜੌ ਅਤੇ ਖੀਰ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੰਝ ਹੀ, ਇਕ ਪੀਲੀ ਗਾਈ ਅਤੇ ਵਛੇੜਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਵਾਹਨੇ ਦੇ ਉੱਤਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ। ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਕੰਬਲ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਇਕ ਕਾਲੀ ਗਾਈ ਅਤੇ ਵਛੇੜਾ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ। ਆਤਮ-ਸਯਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੰਗਲੀ ਬਾਜਰੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਖਾਏ, ਚੌਦਵੀਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ। ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਇਕ ਪੀਲੀ ਜਾਂ ਤਾਮਰ ਰੰਗੀ ਗਾਈ ਅਤੇ ਵਛੇੜਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਪਰਮਪਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਾਵਲ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਖਾਏ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਸੋਵੇ, ਉਹ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਾਵਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੇ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰਾਵੇ ਅਤੇ ਇਕ ਸਫੈਦ ਜੋੜਾ ਗਾਈਆਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਝ ਹੀ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭਾਵਾ ਨੂੰ ਗੋ-ਉਤਪਾਦ, ਘਿਉ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਸਫੈਦ ਜੋੜਾ ਗਾਈਆਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਵਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਥ, ਉਮਾ ਪਤੀ ਸ਼ਰਵਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸ਼ਿਵ-ਵਰਤਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚਤਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।