ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵੈਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਕੋਮਲ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਯੋਧਾ ਤੇ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਯਜਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਗੁੰਘਰਾਲੇ ਤੇ ਕਾਲੇ, ਸਰੀਰ ਭੀ ਕਾਲਾ, ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ। ਉਹ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਕੌਮਾਰੀ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਵਾਰਾਹੀ, ਮਹੇਂਦਰੀ, ਚਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਅਗਨੈਯਿਕਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਵੀਰਭਦਰ, ਜੋ ਬੇਹੱਦ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਬਰਫ, ਚੰਬੇਲੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਅੱਖਾਂ ਯਜਨ ਅੱਗ ਵਰਗੀਆਂ ਲਾਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ। ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ, ਪੁਸ਼ਣ ਦੇ ਦੰਦ ਤੋੜੇ, ਅੱਗ ਦਾ ਹੱਥ ਲੈ ਲਿਆ, ਭਾਗਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਿਕਾਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਸੋਮ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉਪੇਂਦਰ, ਇੰਦਰ, ਯਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਨੱਕ ਦਾ ਅਗਲਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਗਣਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਮੋਹਕ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਹਨ, ਹਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਉਹ ਦੇਵੀ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਧੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਨੀਂਦ, ਮਹਾਂ ਮਾਇਆ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ—ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਦੁರ್ಗਾ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਧਾਰਕ ਹਨ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੱਚੇ, ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਅਗੂ ਅਤੇ ਗਣ ਆਪ—ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਇਸ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸ্তুਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹਰ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਦਿਵ੍ਯ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪਾਠ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਆਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਵਧੂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਭੋਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹੋਣ, ਇੱਥੇ ਸੁਣਨ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਤ, ਪਿੱਤ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਵਿਆਪਦੀਆਂ; ਉਹ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਸੱਪ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਟਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਫਲ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਯਜਨ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਗੋ-ਘਾਤੀ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ, ਵੀਰ-ਘਾਤੀ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਮਿੱਤਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਦਾ, ਪਾਪੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਕਰਮ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ—ਉਹ ਵੀ, ਸਭ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੁਣ ਲਿੰਗ ਦਾਨ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਵਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ। ਫਿਰ ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, "ਹੇ ਵੈਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਨੰਦਿਨ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੱਸੀਆਂ ਸਨ।" "ਮੈਂ ਇਹ ਵਰਤਾਂ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ। ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ—ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਯਜਨਿਆਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਤਰ ਬਣਾ ਕੇ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਾਲੇ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਧਾਰਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤੱਕ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਭੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਉਪਵਾਸ ਭਿੱਖਾ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਭਿੱਖਾ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ, ਬਿਨਾਂ ਮੰਗੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਬਿਨਾਂ ਮੰਗੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨਾਲੋਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਸਵੇਰੇ ਦੇਵਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪਿਤਰ, ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਆਦਿ ਜੀਵ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਗੁਣਵਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਚਰਨ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰਤ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।