ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਾਸਤੇ ਵੱਡੇ ਆਸਰੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਿਕ ਤੇ ਅਲੌਕਿਕ ਜੀਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯੋਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਧ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਧਾਮ ਦੇ ਉਪਾਸਕ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਕ੍ਸ਼, ਯਕ੍ਸ਼ੇਸ਼, ਧਨਾਦਾ, ਜ੍ਰੰਭਕਾ ਤੇ ਮਣਿਭਦ੍ਰਕਾ—ਉਸਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰਣ। ਫਿਰ ਉਹ ਪੂਰਨਭਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ, ਮਾਲੀ, ਸ਼ਿਤਿਕੁੰਡਲੀ, ਨਰੇਂਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯਕ੍ਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੂਰ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਨਾਗਾਂ—ਅਨੰਤ, ਕੁਲਿਕ, ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ, ਕਰਕੋਟਕ, ਮਹਾਪਦਮ, ਸ਼ੰਖਪਾਲ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲ—ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਨਾਲ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਜਹਿਰੀਲਾ ਵਿਸ਼ ਥਿਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਲਾਇਤ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ। ਫਿਰ ਉਹ ਵੀਣਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਕਿੰਨਰ, ਸੁਰਸੇਨਾ, ਪ੍ਰਮਰਦਨਾ, ਅਤਿਸ਼ਯ, ਸਾਧਕ, ਗੀਤ-ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਲਾਮੀ ਨਾਲ ਮੰਡਿਤ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਵਿਬੁਧ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਇਹ ਵਿਦਿਆਧਰ ਜਾਗਰੂਕ, ਦੈਵੀ, ਸਮ੍ਰਿੱਧ, ਆਭਾਰੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ-ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ। ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਵਾਮਦੇਵ, ਮਹਾਜੰਭ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕਾਲਨੇਮੀ, ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ, ਮਰਦਕ, ਪਿੰਗਲਾ, ਦੇਵਮਰਦਨ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ, ਸੰਹ੍ਰਾਦ ਅਤੇ ਦੋ ਬਾਸ਼ਕਲ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਜੰਭ, ਜਾਦੂਗਰ ਕੁੰਭ, ਕਾਰਤਵੀਰਯ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤੰਜਯ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰੋਂ ਡਰ ਤੇ ਅਸੁਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਗਰੁੜਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਗਰੁਤਮਾਨ, ਖਗਤੀ, ਪੱਖਿਰਾਟ, ਨਾਗਮਰਦਨ, ਨਾਗਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਹਿਰਣਯਾਂਗ, ਵੈਨਤੇਯ, ਪ੍ਰਭੰਜਨ, ਨਾਗਾਸ਼ੀਰ, ਵਿ਷ਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਵਿ਷ਣੁ ਦਾ ਵਾਹਨ—ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਵਿਭੂਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਅਗਲੇ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਅਗਸਤਿਆ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਅੰਗਿਰਾ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਕਸ਼ਯਪ, ਨਾਰਦ, ਦਧੀਚ, ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਆਦਿ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਪਮਨਯੂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਦਾਦਿਆਂ, ਪਰਦਾਦਿਆਂ, ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਅਤੇ ਮਾਤ੍ਰਕ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਪ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧਰਣੀ, ਗਾਯਤਰੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ, ਉਸ਼ਾ, ਸ਼ਚੀ, ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ, ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਉਹ ਉਰਵਸ਼ੀ, ਮੇਨਕਾ, ਰੰਭਾ, ਰਤੀ, ਤਿਲੋੱਤਮਾ, ਸੁਮੁਖੀ, ਦੁਰਮੁਖੀ, ਕਾਮੁਕੀ ਅਤੇ ਕਾਮਵਰਧਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ ਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਤਾਂਡਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਅਰਕ, ਸੋਮ, ਅੰਗਾਰਕ, ਬੁਧ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਸ਼ਨੇਸ਼ਚਰ, ਰਾਹੂ, ਕੇਤੂ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਉਪਾਸਕ ਹਨ, ਉਹ ਪੀੜਾ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਉਹ ਬਾਰਾ ਰਾਸੀਆਂ—ਮੇਸ਼, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਮਿਥੁਨ, ਕਰਕ, ਸਿੰਘ, ਕੰਨਿਆ, ਤੁਲਾ, ਵਿਸ਼ਾਖ, ਧਨੁ, ਮਕਰ, ਕੁੰਭ, ਮੀਨ—ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਭਰਣੀ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ, ਰੋਹਣੀ, ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਾ, ਆਰਦਰਾ, ਪੁਨਰਵਸੂ, ਪੁਸ਼ਯ, ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ, ਮਘਾ, ਪੂਰਵ ਫਾਲਗੁਨੀ, ਉੱਤਰ ਫਾਲਗੁਨੀ, ਹਸਤਾ, ਚਿਤ੍ਰਾ, ਸਵਾਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ, ਅਨੂਰਾਧਾ, ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ, ਮੂਲ, ਪੂਰਵਾਸ਼ਾਢਾ, ਉੱਤਰਾਸ਼ਾਢਾ, ਸ਼੍ਰਾਵਣ, ਧਨਿਸ਼ਠਾ, ਸ਼ਤਭਿਸ਼ਕ, ਪੂਰਵ ਭਾਦ੍ਰਪਦਾ, ਪ੍ਰੋਸ਼ਠਪਦਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵੀ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਡਰ ਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਉਹ ਪੌਸ਼ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਜ਼ੁਕਾਮ, ਕੁੰਭੋਦਰਾ, ਸ਼ੰਖੁਕਰਨ, ਮਹਾਬਲ, ਮਹਾਕਰਨ, ਪ੍ਰਭਾਤ, ਸ਼੍ਯੇਨਜਿਤ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦੂਤ ਪ੍ਰਮਥਾ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਐਸੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ-ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਰਗਾ, ਚੰਨਣ ਤੇ ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ, ਚੰਨਣ, ਘੜਾ ਤੇ ਚੰਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੈ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਅੱਗ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਘੋੜੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਚੀਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਤੇ ਗਣਪਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੰਦੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੌ-ਪਤੀ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਦੈਵੀ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ, ਮਾਵਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ। ਗੰਗਾ ਮਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਨੰਦਾ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਭਦਰਾ, ਭਦ੍ਰਪਦਾ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੁਭ-ਲਾਭ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਸੁਰਭੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਨਾਸਕ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਕ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਅਖੀਰ, ਉਹ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਉੱਤਮ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤ, ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਨਾਗਾਂ, ਗਰੁੜਾਂ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਮਾਵਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਪ, ਡਰ ਤੇ ਮੈਲ ਦੂਰ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।