ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਅਤੇ ਬਲਦ-ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਨ। ਇਸ ਭਗਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਣ ‘ਤੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਯਗ੍ਹ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਫਲ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਆਨੰਦਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ dissolution (ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਘਟਨ) ਤੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਨਵਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਚੱਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਨੰਗਾ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਹੈ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅੰਬਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। crow’s-wing ਵਾਲ ਚੋਟੀ, ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ, ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਖਾਲ ਉਪਰ, ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ। ਤੇਜ਼ ਦੰਦ, ਗਦਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ, 'ਹੁੰ' ਅਤੇ 'ਫਟ' ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜਦਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦਾ। ਕਮਲ ਦੀ ਖਾਲ, ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਸ਼ੰਖ, ਹੱਸਦਾ, ਗੂੰਜਦਾ, ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀਂਦਾ। ਨੱਚਦਾ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ। ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ, dissolution ਤੱਕ ਵੱਡੀਆਂ ਆਨੰਦਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ; ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਦਵਿਤੀਯ। ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਰ ਅਤੇ ਅਭੈ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਕਮਲ, ਨਰ-ਨਾਰੀ ਰੂਪ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਆਨੰਦਾਂ ਅਤੇ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ। ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੱਕ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਰਵ-ਗਿਆਨੀ ਲਕੁਲੀਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੇਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਹੱਥ ਉਠਾ ਕੇ ਸਮਝਾ ਰਿਹਾ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਡੀਆਂ ਆਨੰਦਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ। ਉਹ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਹਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਮਰਾਂ ਨੂੰ ਹੈ, ਮੂਦਰਾ ਚਿਹਨ ਵਾਲੇ, ਚਿਤਾ ਦੀ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ। ਜੋ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨਦਾ। ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵਰ; ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੀ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਕੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; "ਓਮ ਨਮੋ ਨੀਲਕੰਠਾਯ"—ਇਹ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਮੰਤਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ; ਜਲੰਧਰ-ਅੰਤਕਾ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ। ਜਲੰਧਰ ਨੂੰ, ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਨਹੀਂ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ, ਭਗਤ ਦੁਆਰਾ ਨੇਤਰ-ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ ਅਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਨਿਕੁੰਭ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜਾ। ਦੂਜੇ (ਖੱਬੇ) ਪੈਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੀ ਨੋਕ 'ਤੇ ਕੋਹਣੀ, ਸੱਪ ਦੀ ਘੰਟੀਆਂ ਵਾਲੀ ਕੜੀ। ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ, ਅਤੇ ਸਹੀ ਰੂਪ ਬਣਾਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਧਨੁ-ਬਾਣ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ-ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ, ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠਾ, ਉਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਨਗਰੀ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਬਿਨਾਂ ਸੰਦੇਹ, ਦੂਜੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨੀ ਚਾਹਤ, ਵੱਡੀਆਂ ਆਨੰਦਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪੂਰੀ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ-ਧਾਰ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ, ਚੰਦਰ-ਸ਼ੇਖਰ; ਗੰਗਾ ਨਾਲ, ਅੰਬਿਕਾ ਖੱਬੀ ਰਾਨ 'ਤੇ, ਗਣੇਸ਼, ਸਕੰਦਾ, ਜੇਸ਼ਠਾ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦੁਰਗਾ। ਭਾਸਕਰ ਅਤੇ ਸੋਮ, ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਕੌਮਾਰੀ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਵਾਰਾਹੀ ਅਤੇ ਵਰਦਾ। ਇੰਦਰਾਣੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ, ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਘਨੇਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ; ਜੋ ਵੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਿੰਗ ਰੂਪ, ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਚੰਦਰ-ਸ਼ੇਖਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੰਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਹੇਠਾਂ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲਿੰਗ ਵਿਚਕਾਰ, ਵੱਡੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ।