ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂਂ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸਾੜ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਲਈ, ਤਾਂ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਤਾਰਕਾਖ੍ਯ, ਜੋ ਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਾ ਸੀ, ਕਮਲਾਖ੍ਯ ਮਹਾਬਲੀ, ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੁਟੁੰਬ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਨੇ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਹਰਿ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਗਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਜੜ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ, ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਦੀ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਧਿਸ਼ਠਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਦੈਤ, ਦਾਨਵ, ਸਿਰਫ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਮਾਂਸ ਭੋਜੀ, ਪਿਤਰ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਸਾਚ, ਕਿੰਨਰ ਆਦਿਕ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਕੋਈ ਵੀ, ਕਦੇ ਵੀ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਹਾਂ; ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀਤਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਮਹਾਨ ਦੇਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪ੍ਰਣਵਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਣਵਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਣਵਾਂ ਅਤੇ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਓਂਕਾਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਓਂਕਾਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅਪਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਵ ਭਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਗੁਣ, ਜੋ ਚੌਥੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ, ਸੁਖਸ਼ਮ ਤੱਤ, ਸਥੂਲ ਤੱਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਰਮ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁਆਲਤਾ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਮਨ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਹ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਪर्श ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੰਧੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਨੁਲੇਪਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਗੀ, ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਪਾਸੁਪਤ ਵਰਤ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਵ ਨੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਸੁਪਤ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਵਿ਷ਣੂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੋਈ ਜੀਵ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਜੰਮਦਾ। ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹੀ ਆਦਰਯੋਗ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਅਤੇ ਵਿ਷ਣੂ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੀ ਪਲ-ਭਰ ਜਾਂ ਛਣਕ ਲਈ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮਨਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਘਾਟਾ, ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼, ਮੋਹ ਅਤੇ ਮੂੜਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਵ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਭਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੋਹਣੇ ਮਕਾਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਆਭੂਸ਼ਣ, ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਜਿਤਨੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਤਨਾ ਧਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਫਲ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਵੱਡੀਆਂ ਭੋਗਵਿਲਾਸਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਾਜਯੋਗਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਨੇ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਦੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਮੇਰਾ ਪਥਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈਆਂ ਵਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਓਦੋਂ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਨੇ, ਪਾਸੁਪਤ ਵਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਭਸਮ ਲਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿੰਗ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਨੀਲਮ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਦਾ ਵਿ਷ਣੂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਲਾਲ ਜਵਾਹਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸ਼ਕ੍ਰ (ਇੰਦਰ) ਪੂਜਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵਿਸ਼ਰਵਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਾ ਪੂਜਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਵਸੁ ਚਮਕਦਾਰ ਸੁੰਦਰ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਵਾਯੁ ਹਰਤਾਲ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ ਉੱਤਮ ਮੋਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਨੰਤ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਸਰਪ ਸੁੰਦਰ ਮੂੰਗੇ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦੈਤ ਲੋਹੇ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ। ਗੁਹ੍ਯਕ ਤਿੰਨ ਧਾਤੂਆਂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਗਣ ਸਭ ਧਾਤੂਆਂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਰੇਤ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਅਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜੰਮਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨੈਰ੍ਰਿਤੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਯਮ ਸੁੰਦਰ ਪੰਨਾ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ; ਨੀਲ ਆਦਿ ਰੁਦ੍ਰ ਸੁਚੱਜੀ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਭਸਮ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਵృਖ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਗੁਹਾ ਗੋਬਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਤਪਸਵੀ, ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਦੇ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਾਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਮਨੋਨਮਨੀ ਸੁਗੰਧਤ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਹੇ ਵਾਣੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਲਈ ਰਤਨ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੁರ್ಗਾ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਪਰਮ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਚੌਕਠ ਨਾਲ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮੈਦੇ ਦੇ ਬਣੇ ਲਿੰਗ ਦੀ, ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਘੀ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਦਹੀਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹਨ; ਭੂਤ ਪਿਸਾਚ ਸੀਸੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹਨ; ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਮਿਲੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਵ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।