ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਮਿਲੇ, ਹੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਰਵਜ੍ਞਤਾ ਅਤੇ ਵਿਅਪਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਪਰਮਪਿਤਾ, ਨੇ ਭਵ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਥੀ ਤੇ ਵਾਹਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਮਹਾਤਮਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰਦਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਮਾਤਾ, ਨੰਦਿਨ ਅਤੇ ਭੂਤਗਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਾ ਲੀਨ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ ਯੁੱਧ ਭੂਮੀ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵਗਣ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸੁਗਮ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸੁਰ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਰਚੀ ਸੀ, ਜੋ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਜਾਂ ਦੈਵੀ ਕਰਮਾਂ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨ, ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕੋਈ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਸਨੂੰ ਅਤੁੱਲ ਧਨ, ਆਯੁ, ਯਸ਼, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਵਿਦਾ ਲਈ, ਤਾਂ ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਥੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਰਕਾਖ੍ਸ਼, ਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ ਆਦਿਕ, ਆਪਣੇ ਸਾਕਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਛੱਡ ਬੈਠੇ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਵਾਸੀ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਦਾ ਸਦਾ ਲਈ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਵੀ, ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ। ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਅਧਿਸ਼ਠਿਤ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਦਾਨਵ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਯਕ੍ਸ਼, ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ, ਸਿੱਧ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਮਾਸਾਧਾਰੀ, ਪਿਤਰ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਕਿੰਨਰ ਆਦਿ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨਪਨ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪ੍ਰਣਵਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨ, ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਣਵਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੀਨ ਪ੍ਰਣਵਾਂ ਅਤੇ ਐਸੇ ਹੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਓੰਕਾਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਓੰਕਾਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅਪਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਗੁਣ, ਜੋ ਚੌਥੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਹੰਕਾਰ, ਸੂਖਸ਼ਮ ਅਤੇ ਸਥੂਲ ਤੱਤ, ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਕਰਮ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੁਹਾਂ ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਕੇ, ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਗ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਪਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਗੀ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਭਵ ਨੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਪਰਮਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤਿਵੇਂ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਲ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜੀਵ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ। ਬਾਹਰੋਂ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ, ਮੈਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹੀ ਆਦਰਯੋਗ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਸਨਕਲਪ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਮਰਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਘਾਟਾ, ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਮੂੜਤਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਭਵ ਦੇ ਭਕਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਭਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਸੋਹਣੇ ਮੰਦਰ, ਦੈਵੀ ਆਭੂਸ਼ਣ, ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਭੋਗ ਅਤੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜਿਆ, ਉਹ ਕਾਣ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ ਰੂਪ ਦੀ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੇਰਾ ਪੱਥਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈਆਂ ਵਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਭਸਮ ਲਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿੰਗ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ।