ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਰਥ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੀਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਰਥ, ਰਥੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਰੀ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਖੁਦ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਤੁਹਾਡੇ ਅਣੰਤ ਪੈਰ, ਅਣੰਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਅਣੰਤ ਸਿਰ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਅੰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹੋ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ; ਤੁਸੀਂ ਅਣੰਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਰਾਜੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸ਼ਰਵਾ ਅਤੇ ਭਵ ਹੋ; ਜੋ ਸਥੂਲ, ਸੂਖਮ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੂਖਮ, ਸੂਖਮ ਅਰਥਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਹੋ। ਨਮਸਕਾਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੂੰ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਵਿਧਾਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਦਾਨੀ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਤੁਹਾਨੂੰ। ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਹੋ, ਜੋ ਅੰਤ, ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ, ਹੇ ਭਵ, ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ, ਜੋ ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਰੂਪ ਤੇ ਅਰੂਪ ਹੋ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਰੂਪ ਤੇ ਸਰੋਤ ਹੋ। ਰੁਦ੍ਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਆਦਿ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਯਜਨ ਰੂਪ ਨੂੰ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਨੋਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਜਾਇਆ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਕਰਤੱਬ ਕਿੰਨਾ ਅਦਭੁਤ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਿਵ੍ਯ ਕਰਤੱਬ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਅਰੂਪ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ, ਸਥੂਲ; ਇੱਕ, ਸੂਖਮ; ਇੱਕ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੂਖਮ; ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਰੂਪ; ਇੱਕ ਰੂਪ, ਇੱਕ ਅਰੂਪ; ਇੱਕ ਦਿੱਖ, ਇੱਕ ਵਾਕ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਕ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਸੱਚਾਈ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਗਈ ਵਸਤੁ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਕੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ—ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜਤਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ? ਭਕਤੀ ਕਿੱਥੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਕਿੱਥੇ? ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ—ਭ੍ਰਮਾ ਨੂੰ—ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ, ਜੋ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੇ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਇਸ ਸਤਿ ਨੂੰ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਾਥ ਦੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਤਿ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭ੍ਰਮਾ ਨੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਮੰਦਰ ਦੇ ਚਰ੍ਹੇ ਤੇ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ। "ਇਸ ਸਤਿ ਨਾਲ ਮੈਂ ਰਾਜੀ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਦਮਜਾ; ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਧਨਵਾਨ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਹੱਸਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸ਼ੰਕਰ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਦੇ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਹੇ ਸਭ ਉੱਦੇਸ਼ ਦਿੰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਕਤੀ ਤੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਮਿਹਰ ਕਰ।" ਜਨਾਰਦਨ ਵੀ, ਧਨਵਾਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਾਂਬਾ ਤੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ: "ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰਾ ਵਾਹਨ ਬਣਨ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਮਿਹਰ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਭਕਤੀ ਦੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ; ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਢੋਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦਿਓ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਸਭ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿਓ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਤੇ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਣ ਦੀ ਦਾਤ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।" ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇਛਾਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭਵ ਨੂੰ ਰਥੀ ਤੇ ਵਾਹਨ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਵਰ ਭ੍ਰਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਾਰਵਤੀ, ਨੰਦੀਨ ਤੇ ਭੂਤਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲਿਆ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚਲੇ ਗਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਹਨਾਂ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ, ਜੋ ਭ੍ਰਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਈ ਸੀ—ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਜਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਕਰਮ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਨ, ਵਾਕ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ। ਸਥੂਲ, ਸੂਖਮ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੂਖਮ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਉਲੰਘਣਾਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਸੁਭ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਜੀਵ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਛੁਹਦੇ; ਅਤੁੱਲ ਧਨ, ਆਯੁ, ਯਸ਼, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸਾੜ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਧਨਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਪੋਤੇ, ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਹਿ ਗਏ। ਤਾਰਕਾਕਸ਼ਾ, ਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਮਲਾਕਸ਼ਾ ਮਹਾਨ, ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ—ਇਹ ਸਭ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਵਾਸੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ, ਉਨਾ ਸਮੇਂ ਉਨਾਂ ਦਾ ਅਸਤੀਤਵ ਟਿਕਿਆ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਦਾ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਲੋਂ ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਿਧੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਕਸ਼, ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ, ਸਿੱਧ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਮਾਸ-ਭੋਜੀ, ਪਿਤਰ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਕਿਨਨਰ ਤੇ ਹੋਰ—ਇਹ ਸਭ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਲੋਂ, ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਅਸੀਂ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵ, ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਅਧੀਨ ਅਵਸਥਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।