ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਕਥਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਰਨਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ, ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਆਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਨੌਂ ਅਤਿ-ਮੂਲ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੌਂ ਅਤੇ ਅੱਠ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਅੱਠ-ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਤਮਾ ਦੇ ਚੌਂਸਠ ਮੂਲ ਤੱਤ ਹੋ, ਫਿਰ ਵੀ ਅੱਠ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅੱਠ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋ, ਗੁਣਧਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਨਾਭੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ, ਅਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਧੁਨ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਗਲੇ ਵਿੱਚ, ਜੀਭ ਦੇ ਮੁਹਾਨੇ ਤੇ, ਭ੍ਰੂ-ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਾਦ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਅਤੇ ਛੱਤੀਸ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸਵਰੂਪ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਸਰਪ-ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦੇ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਪਰਕਾਰ ਦੇ ਯਜਨ-ਚਿਤਾ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ। ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਪਿਨਾਕ-ਧਾਰੀ, ਸਰਵਗਿਆਤਾ, ਸਰਣ-ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਸਦਿਓਜਾਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਅਘੋਰਾ, ਵਾਮਦੇਵ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੀਹ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਜੋਤ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਨੰਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤਿ-ਸੂਖਸ਼ਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਇਕ ਰੁਦ੍ਰ, ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸ੍ਰੀਕੰਠ, ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਅੰਤ-ਰਹਿਤ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਅੰਤ-ਰਹਿਤ, ਅੰਤ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਨਿਰਮਲ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਰਥ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਯੋਗ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਕੱਚੇ ਚਾਵਲ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ (ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ) ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਾਰਣਾ (ਇੱਕਾਗ੍ਰਤਾ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਦਾ ਧਾਰਣਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਧਾਰਣਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ, ਧਿਆਨ ਹੋ, ਧਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੋ, ਧਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਦੋਵੇਂ ਹੋ। ਜੋ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਧਾਰਣਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਧਾਰਣਾ ਦੇ ਹੀ ਸਵਰੂਪ ਹੋ, ਅਤੇ ਨਿਰਵਿਕਲਪ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਜੋ ਸਮਾਧੀ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ! ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਚਾ ਲੈ ਗਏ; ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕੌਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ? ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਨਸ਼ਵਰ ਤੇ ਅਮਰ ਦੋਵੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਸਮੂਹ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਡੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ-ਸੈਨਾ ਬਣਾਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੀਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਰਥ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਤੀਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ; ਮੈਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਪਰ ਕੋਈ ਨਤੀਜਾ ਨਾ ਨਿਕਲਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ। ਰਥ, ਰਥੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ, ਹਰੀ, ਰੁਦ੍ਰ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਇਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਹੋ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਤੁਾਡੇ ਅੰਤ-ਰਹਿਤ ਚਰਨ, ਅੰਤ-ਰਹਿਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਅੰਤ-ਰਹਿਤ ਸਿਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅੰਤ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ! ਤੁਸੀਂ ਅਨੰਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸ਼ਿਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਰਵਾ, ਭਵ ਹੋ; ਜੋ ਸਥੂਲ, ਸੂਖਸ਼ਮ, ਅਤਿ-ਸੂਖਸ਼ਮ, ਸੂਖਸ਼ਮ ਅਰਥਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਹੋ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਲਕ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਨਿਯੰਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਦਾਤਾ, ਸ਼ਾਸਕ ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਵੈਦਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਵੈਦਾਂਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੋ, ਵੈਦਾਂਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੋ, ਅੰਤ, ਮੱਧ ਅਤੇ ਮੱਧ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਹੋ, ਹੇ ਭਵ। ਤੁਸੀਂ ਅਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹੋ, ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਨਹੀਂ, ਰੂਪਵਾਨ ਅਤੇ ਅਰੂਪ ਹੋ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਲਿੰਗ ਹੋ, ਵੈਦਾਂਤ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਮੂਲ ਅਤੇ ਰੂਪ ਹੋ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਆਦਿ ਦੇਵ ਦੇ ਯਜਨ-ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜਦ ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਨੱਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝਟਕ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ! ਤੁਹਾਡਾ ਕਰਤੱਬ ਕਿੰਨਾ ਅਦਭੁਤ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਦੇਹ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਲਾਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਅਸਲ ਸੁਰਤ ਅਰੂਪ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਹੋ—ਸਥੂਲ, ਇੱਕ—ਸੂਖਸ਼ਮ, ਇੱਕ—ਅਤਿ-ਸੂਖਸ਼ਮ, ਰੂਪਵਾਨ ਤੇ ਅਰੂਪ, ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੱਖ, ਇੱਕ ਬੋਲਣ ਯੋਗ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਕ ਧਿਆਨਯੋਗ—ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਹਕੀਕਤ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਕੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਹੈ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ—ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ! ਤੁਹਾਡੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ? ਭਗਤੀ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿੱਥੇ? ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਅਕੁਲ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ। ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ! ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਉਚਾਰੇ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਮਹਾਂ-ਬਾਹੂ, ਮਹਾਂ-ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੰਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ। "ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਦਮਜ! ਆਪਣੀਆਂ ਵਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਧੰਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਸ਼ੰਕਰ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸਰਵੋਤਮ ਭਗਤੀ ਦੇਹ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ!" "ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਹੇ ਸਭ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਰਾਹੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।" ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਵੀ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੰਬਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰਾ ਵਾਹਨ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇਹ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਿੱਧ, ਬੜੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਣੰਤ ਰੂਪ, ਅਣੰਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਮ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।